Alle inzendingen over Nagalm

Doordringbaarheid van de Winterse nagalmen.…

Uit een ver verschiet, ...Uit een ver verschiet, Klinkt mij een toon: ’t Is een vrolijk lied, ...’t Is een vrolijk lied, Vrolijk en schoon. ’t Is het lied der vreugd, ...’t Is het lied der vreugd (Ken ik niet ’t wel?) Van mijn eerste jeugd, ...Van mijn eerste jeugd: Lachjes en…

enkel wat rafels gloeien nog ooit voelbaar toen het tastend woord een uitweg zocht tussen bevangen muren het zicht ontnomen het licht zo vroeg gedoofd…

Zo heftig Extreem Intens De nagalm Van wat Er met mij is gebeurd Voel ik Elke dag Elke minuut Onbewust Kijk ik constant Op mijn gsm En hoop Op een smsje Van jou Steeds Dwalen mijn gedachten Een paar dagen Terug De tijd daarvoor Lijkt jaren Geleden Ik haal Je gezicht Voor mijn ogen Hoor je stem In mijn oor Heb je lach Op mijn…

de ochtend geurde naar gevallen regen ik had het achterraam wijd open staan en koesterde mij even in de waan dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen de woning was mij jaren zeer genegen ze bood mij warmte en bescherming aan nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan het stroomde mij vanuit de kamers tegen ik sluit het raam voor nieuwe…

(voor Jotie T'Hooft) Kijk, hij was het spoor behoorlijk bijster, een Keltische bard in een verdwaalde eeuw en in zijn ogen verscheen een akelige bodylifter van voor zijn vader, alsof er geen kosmische wet bestond die dat bestreed. Hoor, de droefenis van duizenden, wat heet, miljoenen glipten via zijn doorzeefde aura naar binnen. Hij verweerde zich…

Stuiterend baal ik vanuit onheil geboren geef de moed op verkramping blijft uit duizelingwekkend gulzig plant het zich voort in vrijgevigheid voortgestuwd ten prooi aan de tijd bevooroordeeld vernederd nagalm is te horen kom terug uit je spelonk schud de schuld van je af.…

Napalm met nagalm, Hier groeit niets meer. Politiek verziekt staat een minister Plots aan de andere kant, Zijn neus groeit en groeit.…

Haar vingers ontsleutelen de woorden bij de voordeur en een klinkslag geleden de nagalm zo diep van binnen. Nooit meer wetend hoe te beginnen. Zij is het die de deur achter zich dicht trekt. Hij heeft dit keer gewonnen...In verlies!…

Gewikkeld in nachtblauw satijn denk ik terug aan de geuren van de zomer vol lavendel en rose rozen droom ik terug naar de zwoele lange nachten vol fonkelende sterren onder een wassende maan waar ik de slaap niet meer kon vatten en de ongesproken woorden nog nagalmen in de diepte van de nacht waar dromen samenkomen adem ik gedachtekracht…

(verslaving & dood) jouw verlaten zand woestijn is decorum voor valse goden in een zee van witte doden waar hun resten zouten zijn waar de duinen lijnen in de hete luchten nog trillend zuchten en plots verdwijnen waar het water de wond verdriet en het bloed kruimelt of niet bestond waar jouw droge schreeuw slechts de nagalm vond…

Samen wandelend naar nergens Knijp ik jouw heupen die gloeien Schrapende zolen en de nagalm van mijn bloed dat zwakker fluistert nu.…

21 dagen zwerven op straat opgeven spreekt boekdelen en het overgeven aan gewoontes brengt troosteloos diepgezonken tranendallen vervallend in Uitzichtloos blijven klampen aan het idee van haat op alle fransen bepaalt het hangen in overbodig voelen in deze stervende stad zegt een toevallige passant of infiltrant sloffend nagalmend…

Een onmogelijke mengeling van schaterlach, gefluister en de nagalm van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming het gelaat van een verre vriend gloeit weer op als de kamerdeur kiert Het vloerkleed draagt de stille getuigen van vertrapte illusies en een geheime wens van de hardleersheid en het minzaam buigen van knieën en het hoofd op een begerig…

Als de stilte koel mijn ziel beroert En de leegte door mijn lijf voert Zwelt jouw kielzog op van oud zeer En slaat helle lucht mijn blik neer Diep begraven, reeds vergeten Onder 't puin en half vergaan Bedek ik, mijn wil verbeten, Het pad dat wij zijn gegaan Echo's van een stil verleden Nagalm van een liefdeslied Deze weg, eens platgetreden…

De nagalm in de westhoek als je een oor op een grafsteen legt. Het lijkt nieuws uit een vergeelde krant. Kruitdamp glipte door de fijnste spleet En wij, dappere Belgen… Rillen met stompe vuisten in het zand “Waar is de overkant?” Jagers klieven de hoge, blauwe stilte. Lichtjaren later, nu we schijnbaar bedaren.…

"Hou op...smoor de nagalm van het gekrijs,! vergeet de leugen, de lijklucht van de list. Langs de krijtrotsen: Hij flirt met de windstoten. Dieper lonkt de sissende oceaan, de dreiging van klippen. Algen spoelen aan.…

verklaarbaar zijn, in wezen zit ik er niet mee, weet je, ook al kan een grootheid als Komrij genoegzaam denigrerend over mij doen, ik mag trots zijn op mijzelf, want ik heb ooit beweerd, dat als iemand ooit een geslaagd gedicht schrijft, hij/zij het leven geslaagd kan noemen, welnu, ik heb dat aantal verreweg overstegen, dus wordt het tijd om die nagalm…

Maar hij hoorde alsmaar in zijn verweekte achterhoofd de prachtigste zangstemmen, de betoverendste liederen, of verre nagalmen, daar zag hij de zeer ijle gedaante en hij kon er eenvoudigweg niet aan weerstaan, hij wilde dat liefdevolle licht terug in zijn opgereten aardbol, al dronk hij de verweesde ziel uit zijn opgeblazen rubberbootlijf, zijn ziel…

Zo traag, de nagalm van de heroïne, de pijnlijke worsteling in de as van uitgedoofde hasj. Ze hebben jou beroerd getart, wezenloos gekneed en dom verwond.…

Ze heeft een bourgondisch-zachte, zeer melodieuze, teergevoelige, nagalmende stem, verrukkelijk vrouwelijk! 'Nee schudde de vrouw tegen de waarzegster, niet mijn hand en niet de lijnen van mijn hand bepalen mijn leven, want zijn hand en de lijnen van zijn hand bepalen zijn leven en zijn leven is ons leven, want ik leef niet'…

Als nagalm van het Bosnisch-Servische conflict hoorden we nog lang over benadeelde tolken (en hun familieleden) die in dienst van Karremans-eenheden hadden gewerkt en aan wie toezeggingen waren gedaan die waardeloos bleken. Eindigt iedere missie met het plengen van krokodillentranen nadat een land de VN de helpende hand heeft toegestoken?…

Het internationale recht loopt een klap op die nog lang zal nagalmen. Voorts is hij stelselmatig bezig de democratische processen in Amerika te frustreren.…

Was het de nagalm van Annie? van Marie? Zijn dichterspassie toverde reusachtige fantomen voor het geestesoog van velen, zijn magische krachten spotten met de wetten van tijd en modieuze kiesheid, een onblusbare bezetene van schoonheid in het meest verborgene.…

Als al die vogels simultaan duizeling- wekkend aan het kwetteren slaan, kan ik de nagalm van zijn zwijgen horen. Nooit is het stil wanneer mijn vader zwijgt. Luuk Gruwez is geboren in 1953 te Kortrijk. Hij kwam uit een handelarenfamilie, maar zelf had hij van zaken doen geen kaas gegeten.…

Vanaf de buitenkant was het gebouw in dezelfde staat als enkele eeuwen geleden inclusief de klimop die de gehele vesting had overwoekerd, maar zodra ik het gebouw betrad kreeg ik een unheimisch gevoel van een kindertehuis, tucht vermengd met de lucht en de inrichting van een ziekenhuis. “ Het is maar voor een week “, hoorde ik het nog in mijn hoofd nagalmen…

Vergelijk die over het paard getilde multimiljonaire Madonna maar eens met de zuivere rasstem van Dieudonnee en verbaas je er samen met mij over, dat een stem als die van haar zo dramatisch in de luwte blijft nagalmen!...…

Terwijl die woorden nog nagalmen, ontvouwt zich een vreemde stilte, alsof de tijd zelf even op adem komt. Niet de tijd van klokken en agenda's, maar de innerlijke tijd: die trage, onzichtbare stroom waarin herinneringen, verwachtingen en echo's van oude gedachten zich vermengen tot een patroon van herhaling.…

Ik wil haar glimlach weer niet alleen op mijn netvlies gebrand hebben, ik wil haar stem weer horen die zal nagalmen in mijn oren, ik wil haar overtuigen van mijn brandende liefde, haar met gedichten overstelpen. Dit alles getuigt van het niet hebben van een plan van aanpak, dat weet ik, maar ik kan het niet helpen.…

Toen sprak hij de woorden, die tot op de dag van vandaag nog nagalmen in mijn oren. “Moet je me toch eens vertellen”, riep hij naar de keuken, “hoe heb je in godsnaam ooit zo’n lelijke vent kunnen trouwen? Kon je nou werkelijk niks beters vinden?”. En dat met de nadruk op elke syllabe en een grimas van “Wat is het hier gezellig hè?”.…