Alle inzendingen over OMMEKEER

Tobias en de spinnen bleven heel wat dagen in dat donkere boomhol. Hij kniesde voortdurend. Zou hij wel weer eens een man worden? Moest hij altijd in dat nare hol gevangen blijven? Zijn hele leven een uil zijn? Elke morgen schoot er een bliksemstraal langs hem heen. Tobias zag dat die vuurflits een wolkje werd, dat het boomhol verliet. 's Avonds…

Zo'n zes jaar lang heb ik mijn gedichten geplaatst bij www.gedichten.nl. Daarna voelde ik aan dat ik toch over mijn dichterlijk hoogtepunt heen begon te komen. Zowel voor mijzelf als voor bovengenoemde site vond ik het min of meer een afgang om ermee door te gaan. Wel plaats ik nog gedichten van reeds overleden dichters op het tabblad poezie. Eigen…

'In het midden van mijn leven,' zei de koning, 'ga ik te paard naar de hel.' Sire, mij is dit niet gegeven. Ik hoor ze allang, die nachtelijke bel, ik proefde vele soorten honing, ik heb te snel in teveel vel gebeten en onderweg ben ik de hel vergeten. ---------------------------------- uit : 'Ik schrijf je neer', 2002.…

Want in het verleden niet daadkrachtig, blijkt vandaag de ommekeer……

Er was eens een man die een verzameling zeldzame en uitzonderlijke planten bezat. Sommige ervan waren gemakkelijk te kweken geweest, bij andere had het veel moeite gekost om ze tot groei en bloei te brengen. Hij besteedde enorm veel tijd aan zijn planten, en zorgde ervoor dat elk exemplaar precies de juiste hoeveelheid warmte, zonlicht, water en meststof…

NIET VOOR DE POES? De kleine, welbekende huistijger staat erom bekend dat hij niets liever doet dan lui liggen te soezen en te spinnen. Naar eigen believen rondkuieren, dat mag hij ook steeds doen. Maar de ware kat spant zich mateloos in om speurtochten te ondernemen, waarbij hij edele roofkunst aan de dag legt. Alle bewondering voor zijn vlijtig…

Er komt hoe dan ook een moment van ommekeer.…

Door al wat leeft gevoelde ik mij verlaten En nergens was ik en met niets tevreden; Elk haatte mij, zo meende ik, zonder reden: Ik leed en kon de lieve haat niet haten. 'k Verlangde en wist niet wat; ik heb gebeden; 'k Zag al wat slecht was, vond natuur verwaten* En ijdel 't leven; wie een lach bezaten der domheid kroost, die ketterleer…

Er zijn nog steeds geen dagen dat ik niet meer met je spreek nog altijd dwaze vragen waarom jij toen bezweek Het landschap wordt wel lichter nu zacht de tijd verstrijkt ben nu een and’re dichter vreemd hoe een dood verrijkt De waarde van materie vermindert elke dag vooral nu ik veel meer zie in elke blijde lach.…

De monarchie was heel lang niks voor mij, Ik was een overtuigde tegenstander, Maar toen verscheen prins Willem-Alexander Opeens met zo'n leuk meisje aan zijn zij. Tja, toen kwam ik op andere gedachten: De republiek moet nog maar even wachten.…

woestijnzand verblindt zieners en dolenden verhindert zicht op einde(r) oase van nuchterheid en werkelijkheidsbesef vervangt fata morgana het paard wordt achter de wagen gespannen de karavaan keert om…

Als een ster verlaat in veelvoud omgeven Flonkerend stervend voorbestemd in begin Wenen zijn manen door hem gekoesterd In gedoofd gezelschap bijeen versmolten Als beminde verlaat met veelvoud omgeven Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin Laat bazuinen…

dicht onder het lover vonden hun handen elkaar zoals zonlicht soms de grond onder een eik allengs verdween de mist werd het warmer op het plekje bos waar zij samen, omzoomd door de vlierbes naakt waren en elkander bewonderend streelden en wisten wat er ging gebeuren later verdween de zon werd het kil op de terugweg als een ommekeer…

de lampen enkele dagen koud het licht naar de zolder verhuisd de muren als geschrokken in één klap kaal op de vensterbank groeit je plant onverstoord verder richting zon maar in ons hoofd wend jij je ervan af woekert de schaduw langs je omhoog als een geschiedkundige naam met een steeds vager gezicht spreken wij je weldra uit als een…

'Ik ben het spuugzat!', mompelt de neo-nazistische, extreem-rechtse Heinrich Steinmann, 'dat irritante beeld gaat vandaag nog tegen de vlakte!'. Voor het gemak heeft hij even de bulldozer van zijn werk geleend en is hij op weg naar hartje Laren, waar zijn vijand zich bevind. De niets vermoedende kamergeleerde en succesvolle romanschrijver Ludovico…

Hij had tijdens de lange huwelijksjaren de vertrekken gevuld met het aroma en het parfum van zijn persoonlijkheid. Haar liefde was voor haar de parel in de oester van het leven, die zij veroverd had op een woestenij van leegte, eenzaamheid en wanhoop. Hoewel zij na zijn dood eigenhandig de grond had willen openkrabben, waaronder hij rustte, hem op…

Ik ben een zwerver overal, een doler en een vagebond en een, die uit zich zelf geen pad, geen ommekeer en geen uitweg vond. Ik ben een napraatpapegaai, ik ben een open spiegelrond, des Eeuwigen gesproken woord, het hapert in mijn stamelmond.…

Vandaag gaan de besprekingen beginnen Over de ommekeer in het klimaat Die ook ons kikkerland te wachten staat Tenzij wij ons nog net op tijd bezinnen. Toch hoop ik maar dat ze weer niets beslissen. Dat rotklimaat van ons kan ik best missen.…

Zo pril en prachtig Zo teer en zacht Zo nieuw en onbeschreven Elk kind geboren Maar later dan de ommekeer Zo oud zo lelijk Zo vergaan en hard Zo dikwijls ziek en pijn Is menig mens beschoren…

Alles samen gedaan Nooit elkaar gehaat De tijd was te beschrijven als een feest der liefde Jaren zijn voorbij gegaan Onze relatie is niet meer Respect was niet goed genoeg opgemerkt De liefde is nooit verdwenen Komt er ooit een ommekeer?…

Voor de grootste schrijver van weleer kwam in bezieling een ommekeer was daardoor verstild gevoelens verkild toen had de dromer geen dromen meer. De schrijver pakte zijn jachtgeweer en schoot zichzelf uit wanhoop neer vond dat het leven niets meer kon geven toen had de dromer geen dromen meer.…

. ----------------------------------------------------------------- Uit: 'Ommekeer', 1975.…

In vorm van vrij gedicht: Het vernuft de speurzin en vaardigheid van een dievenbende oogsten soms ongewild bewondering en zin dit ook te hebben ofschoon met slechte bedoeling tot verfoeilijk doel aangewend mocht deze kunde de wereld dienen zich geven aan mensen rondom het lelijke gewaad zou dan afvallen het schone innerlijk…

onzekere nummers in een groeiende maatschappij wie is de volgende staat voor in de rij verzekeren is geen optie niemand gaat voor wie wacht er af mag er door garantie voor iedereen arm of rijk wie trekt het langste eind breekt door de dijk de lijst kent geen tijd vraag blijft: hoe en wanneer wie is de sterkste maakt de ommekeer…

Ik liep langs akkers van verlatenheid Door dorre droogten vol met onbegrip Gegroeid in jaren tijd Ik zag geen kleur meer Die mijn onrust kon verstoren Slechts het grauw Moest mij bekoren En de strijd De eigen innerlijke kracht En soms façade Waren broeders Teer, hard en dan weer uiterst zacht Die hielpen bij de ommekeer Waar plotseling…

plaats kunnen blijven en voor het contact alweer zijn gevlogen Ik vraag je zachtjes wat er is verveelde zuchten langs me heen verkilde blikken snel van steen ik heb het fout, ik heb het mis Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer storm dreigt in koude stille vlagen tot een grijns zich tussen je tanden knarst Zoals altijd volgt de ommekeer…

Gevoelens van gisteren, vandaag of morgen die haar niet kunnen ontwijken die vechten maar verliezen aan haar die voor ommekeer zal zorgen. De muziek, slechts een gevoel van één persoon die haar zo wenst te beschrijven is meer dan letters verzameld in het woord liefde is meer dan maar gewoon.…

Die aanval is mij overkomen en de ommekeer heb ik samen met een aantal andere mensen gerealiseerd; mensen uit de familie- en vriendenkring en natuurlijk met behulp van deskundigen uit de medische wereld.…

Marco van Basten Frits Criens Van Basten, Marco, is een echte heer Die hecht aan Hollands tactische traditie De jonge leider, barstens vol ambitie Zet langzaam weer een winnend elftal neer Hij duldt op zijn terrein geen oppositie Heeft lak aan roem en namen van weleer Zoekt juist met jong talent de ommekeer En geeft de pers zo handenvol…

Onderaan de heuvel bouwde de tovenaar een houten hutje voor zichzelf. Daarna ging de man maandenlang onverdroten aan de arbeid. Het harde werken werd alleen onderbroken om te slapen en om te eten en drinken. Waar de tovenaar zijn levensmiddelen vandaan haalde is niet bekend. Eerst werden al die verdorde , dode planten uit de grond getrokken, later…