Alle inzendingen over OPLUCHTING

opluchting was een mening uit je lijden toen bevrijd veel te vroeg dat je heenging het gemis is nu een feit dat het zolang ging duren kon niemand jou verklaren seconden minuten uren weken maanden jaren plots was daar de pijn je ging je leven hier verruilen maar als ik zo opgelucht moet zijn waarom moet ik dan steeds huilen…

aarzelend stap ik binnen op zoek naar kracht vertrokken door onmacht ontsteken van een klein licht verwarmd alvast mijn blik beklemming in de borst verdriet dat er uit wil zittend sluit ik mijn ogen water van zout vloeit rijkelijk over mijn wangen ik heb weer moed om op te staan ongemerkt heeft het me deugd gedaan…

Wow, wat een opluchting!…

in mij smelt de sneeuw en breekt het ijs de wind verjaagt de koude drukte iets van lachen of van snikken is te horen het vallen van een steen…

Het beest in mijn hart Smekend om vrij te worden Ik laat je maar gaan…

Zwart in een kleine ruimte Wazige vlakken door het raam Druppels rollen langs mijn wangen Het wordt te warm Mijn ogen sluiten en openen Adem in mij nek Weg uit deze beklemming Wapperende haren Tranen rollen over mijn wangen Van de harde wind Uit het geopende raam…

"Ja, dat moet inderdaad schitterend zijn geweest," zei Robijn. "Graag had ik het eens willen zien. Maar 's nachts kom ik nooit buiten mijn dorp. Op ons eiland komt verder geen ijs voor. Want het is hier altijd zomer. Alleen de burgemeester heeft bij zijn reis wel eens een winter meegemaakt, ver weg." "Ja, ons meer was de enige plek op he eiland waar…

De man kwam weer bij. Hij lag gewoon nog tussen de paardenbloemblaadjes. Over zijn hele lichaam voelde hij opeens een hevig gekriebel. Maar het was geen mug! Nee, drie duizendpoten kronkelden zich om hem heen en hielden hem stevig vast! De schilder kneep zijn ogen dicht van afschuw. Maar wat was dat? Verstond hij door zijn betovering nu ook de taal…

nee, ik sla niet op mijn borst dat ik niet vloek maar het geeft bevrijding rotte tijding vraagt erom rond en krachtig allemachtig hoor ik wat ik zeg ik pak denkbeeldig in afzien van geveinsde vroom wals mooie woorden plat terug wil ik realiteit onderweg blijf ik toch waarschijnlijk moedwillig steken bij mensen die mij lief zijn…

In mijn studententijd werd ik tijdens mijn studie psychologie doordrongen van de wellicht heden ten dage gedateerde leer van professor Skinner over stimulus en response en al dan niet operante conditionering en als prille studenten werden we geacht de arme, kwetsbare witgevederde duiven af te richten in "Skinner boxen" en de responsen aan de dieren…

--------- Wanneer de herfst komt de opluchting. Men is tot in de grond vermoeid en leeggegeten, heeft te weids en onverhoeds gebloeid --------- Door de dood krijgt degene die gaat sterven een oneindige hoeveelheid tijd. Dat is een manier om uitdrukking te geven aan de opluchting van het stikken, zal ik maar zeggen.…

Ik belde eens, na een wanhoopsnacht vol angst en liefdespijn, mijn beste vriend: waar of die dacht dat mijn Jeanette kon zijn. Ach! ik had me weer eens op hol gebracht om niks. Om mijn ziek brein. Want dáár klonk, slaperig, héél zacht, Jeanette over de lijn. ---------------------------------- uit: 'Van harte beterschap', 1982.…

Al vele jaren had ik een grote bult op de linkerhelft van mijn rug. "Laat dat ding toch weghalen door de chirurg," zei vrouwlief keer op keer. We gingen naar het ziekenhuis om te kijken wat het was. "Een onschuldige vetophoping, niets kwaadaardigs," was het oordeel van de artsen. "Als je er geen last van hebt, doe er dan maar niets aan, rustig…

Een verdrietige opluchting overviel me.…

Ik voel me leeg Diepteloos Mijn gevoelens stromen over En toch geen opluchting geen blijdschap Niet pijnloos maar stekend Walgelijk Zonder tranen Geen geluid Stilte Leegte Pijn…

Opluchting na de provinciale staten. Niets staat een formatie in de weg. Behalve domme pech, en koninklijke onverlaten. Zonder hapering toch gestotter, van onze eigen Harry Potter.…

de dood is een gebarsten raam dat breekt desnoods in duizend stukjes de dood is definitief zwart een opluchting voor de man die het al meegemaakt had. --gebaseerd op de structuur van Liefde is, Ed Franck--…

na elke aanval probeert ze met een glimlach haar mondhoeken uit symmetrie stelt gerust laat de grimas verdwijnen een gemeende lach gaat leven zweemt naar haar ogen parallel in opluchting…

De Hollandse regering kan wel roepen Van dat haar houding stoer en strijdbaar is Nu oorlog welhaast onvermijdbaar is Maar toch stuurt men geen Nederlandse troepen (Tot opluchting van ene S. Hoessein Die anders vast zijn land ontvlucht zou zijn)…

Wat zou het een opluchting betekenen voor alle mensen in Nederland met fatsoen in hun donder als Wilders zich zou terugtrekken uit het politieke leven.…

van opluchting. Fijn dat jullie er weer zijn!…

Is het nu van opluchting of verdriet Ik weet het niet. Je gaat me alles tonen. Liefde, pijn, verdriet. Hoe moet ik dat bekronen? Ik weet het niet.…

Ik denk dat het voor Sylvana Simons een grote opluchting zal zijn dat zij niets aan DENK verschuldigd is: integendeel: zij kríjgt nog geld.…

Wat een opluchting dat het laffe, zouteloze gevoetbal van de zo talentvolle ploeg van Manchester United door Sevilla (plaats 6 in de Spaanse competitie) is afgestraft. Laat MU de eer aan zichzelf houden en José Mourinho een zeer welverdiende trap onder de bips geven. Old Trafford verdient spektakel!…

Uit mijn ogen druppelen tranen bitter van onmacht zilt van smaak bloedrood over wangen Liggen van pijn donker verscholen diep beschaamd De gloed van opluchting zilver twinkelen de ogen vurige gouden tranen in stromen van geluk met zoete smaak De mens voelt zich eindelijk geraakt…

verder kan ik niet gaan in achtergelaten land ben ik hier gestrand gevoelig golft de branding ik schuim in witte koppen de vraag, ga ik naar de knoppen of ben ik de wederopstanding drukkend laag hangt boven het zoute water een loden lucht verzuchtend de zee opluchtend geeft de zon een gouden streep mee…

Elke dag stak de veerboot de brede rivier over. Het vaartuig zag nu de ene oever, daarna de andere. "Bij mijn werk zie ik nooit wat anders dan het water en die twee heuvelruggen, waartussen ik heen en weer ga. Kon ik maar meer afwisseling beleven." De kleine boemeltrein hoorde het geklaag aan. "Luister eens, veerboot. Ik maak steeds weer dezelfde…

(Tweede, herziene en uitgebreide versie) Als de ongenadige tijd zover is voortgekropen en voortgeschreden dat de bleekblauwe morgenhemel aan mijn venster verschijnt, weet ik, dat er appel voor me wordt geblazen...... God verhoede dat, ongezien en onbetast, de dodelijke ziekte al heeft postgevat in de weke welvingen, in de zachte, tedere lobben…

Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is Er valt niet meer uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten verzonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonnenschijn Of de stad vol…

Ik laat de eenzaamheid voor wat het is Er valt niets meer uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten gezonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonneschijn Of de stad vol…