Alle inzendingen over Ouderwets gevoel

We evolueren naar beschaving waar verstand verouderd gevoel onder controle heeft, mensen die er anders uitzien zijn niet automatisch een gevaar en Chinezen blijken aardige mensen. Ouderwets gevoel wordt niet onderhouden door de natuur en verdwijnt op den duur en daarmee ons karakter want wij zijn onze gevoelens.…

Vreemdelingenhaat is een ouderwets gevoel, het primitieve ‘zij en wij’ gevoel dat conflicten creëert. Gedachten en gevoelens beïnvloeden elkaar wederzijds. Als we gemotiveerd zijn kunnen we verouderde gevoelens wegdenken, overrulen. Destructief onderbuikgevoel wordt dan bestreden met verstand.…

En niet slechts omdat toevallig deze nacht een stroomstoring de hele stad op het ouderwetse gevoel van kaarslicht en bordspellen had aangewezen. In zijn hoofd rinkelde een bel, als van een telefoon, zo een bakelieten. Simon kende het geluid.…

Niets is zo ouderwets als modern willen zijn.…

Raak in vervoering bij Poolse Aarde van Chopin mijn gemoed is in beroering m'n gevoel zit er middenin. De jeugd vind je ouderwets die horen 't liefst de toptien ze vinden het geklets als je zegt, dàt hou ik voor gezien.…

Gedichten zijn het mooiste op aarde Zij bevatten namelijk gevoelens En die zijn van de meeste waarde…

Een discussieloos en ouderwets: punt uit! Ondanks het vergevingsgezinde van een slecht begin, bekruipt mij het gevoel van aflassingsvermogen. Ik heb er nu al gruwelijk de anapest in.…

Die tafelgast suggereerde eigenlijk dat de vrouwen boven Arnhem hopeloos ouderwets waren. Het tegendeel is echter waar. Deze vrouwen - mocht het voor een deel waar zijn - zijn hun tijd dus eigenlijk ver vooruit. In de Randstad zijn ze eigenlijk hopeloos ouderwets. Pa en ma werken er beiden.…

Zo kregen de ouderwetse meubelen een prachtig tweede leven bij mensen, die van hen hielden en die goed voor hen zorgden.…

Wie verkreukeld op de wereld komt, moet in zijn latere leven leren strijken.…

Het zwembad was als een ouderwets "Kurort" al in zwang sinds de negentiende eeuw, met gepleisterde wanden in de kleedhokjes.…

Het is geen sprookje en ook slechts ongeveer 50 jaar geleden. Op zaterdagavond was het hele gezin in de teil geweest om min of meer gereinigd te worden. Na de avondboterham met kaantjes of een andere lekkernij werd er een krant op tafel uitgespreid en ging het gezin pinda's pellen en op eten. Zoals altijd kreeg de behendigste het meeste. Zo gaat het…

In de vroege morgen als de nachtelijke hemel de wereld nog bedekt is het licht aan in de appartementen. De ramen bieden een inkijkje in een andere wereld, in een mij vreemd en vreemdsoortig universum. En zo rijgen de huizen zich aaneen, ontoegankelijk voor mijn blikken en bezoek. En hoewel de lieflijke kunstvoorwerpjes en de planten staan uitgestald…

Voor ons gevoel hoort dat zo, omdat wij anders het ons zo vertrouwde lichtpunt in die hoek van de kamer missen… Ik tracht dan wel eens te visualiseren hoe mijn grootouders in het begin van de vorige eeuw hun 'gezelligheid' beleefden.…

Weinig ouders slaan acht op wat hun kinderen tegen hen zeggen; de ouderwetse eerbied voor de jeugd sterft uit.…

Na enige weken vergroeide hij met zijn lonkend plekje, was het alsof de vrouw en het kind stilaan tot leven kwamen en hem tussen de oude spullen het vertrouwde gevoel gaven weer thuis te zijn.…

Houd niet alles voor je toon jouw gevoel aan mij Anders streef je weer zomaar je doel voorbij Pak mijn hand ook vast zoals ik zo vaak bij jou Zeg ook gerust eens vaker` dat mooie van "jou en hou" Ik kan geen gedachten lezen ook al weet ik dat je het doet Zeg het omdat je het wilt zeggen niet omdat je denkt dat het moet…

Iedere keer weer een sprankje hoop een goed gevoel dat smaakt naar meer en dan de twist de dingen waar niemand invloed op heeft ze gebeuren beslist Juist als je even voelt ik zit op de rails van het goede spoor zelfs wordt je geluk onderkoeld door een woord, verkeerd een situatie, ongewenst een verdenking, onterecht het tij is…

Op de bodem van het bestaan De lichaamstaal die spreekt Zingend en jubelend De realiteit verbleekt Alleen nog maar willen dansen Op de toppen van genot In trance geraakt Gestopt Explosie van gevoel…

Je verlangt naar je moederland je herinnert je niets dan goeds Het blijft steeds aan je trekken terug te willen naar je "roots" Pas dan zul je gelukkig zijn houd je jezelf steeds voor Geloof me echt lieve meid ik gun je niets liever hoor Maar ik denk diep van binnen dat je meer mist dan alleen dat En als je daar straks bent val je,…

De dunne snaren zijn veel te strak gespannen bieden weerstand aan alles wat hen beroert Het piepen gaat over in hartbrekend janken noodgedwongen stel ik de gevoelige snaren bij…

Het gevoel is gevangen weggestopt in de ziel benauwd, in alle hevigheid een aaneengestrengelde gedachte Klanken stromen uit mijn mond vormen woorden, zinnen Maar het verwoorden van de pijn blijft een echo Schreeuwende woorden krijgen geen vat op het hart Fluisterend snikken sterft weg…

Ik wil leven Echt leven Echt voelen Echt beleven Niet bang zijn Niet afgeremd worden Niet voorbestemd zijn Niet ingevuld Gekaderd Vastgeketend Maar los Mijn weg gaan Durven vertrouwen in mijn gevoel, mijn persoon…

Het verstoppen van hun tranen Geeft een heel beklemmend gevoel Stimuleer hen zich te uiten Laat hen merken "Ik ben er voor jou" Laat hen praten zonder ze te stuiten Laat je medemens nooit staan in de kou Pas dan heeft je leven waarde Pas dan krijg je een voldaan gevoel Iets voor een ander te kunnen betekenen Geeft het leven een prachtig…

Ik spreek je niet Dat doet me pijn ‘k weet niet of jij het ziet? Maar ik wil het liefste bij je zijn Met je praten Naar je luisteren Even helemaal niets Ik voel voor je Ik weet niet wat Maar zeker toch wel iets…

Gisteren heb ik een moord gepleegd En geen gevoelens van berouw Ik was het zat, de kou Mijn demonen toen maar weggeveegd Duizend steken heb ik van ze gevoeld De pijn van het moorden Het steken van hun woorden De onrust die in mij lag bekoeld Ik verklaar mijzelf hierbij verdachte Geen proces, geen advocaat Verklaar mijzelf schuldig aan…

Ik kan mijn hart hier luchten en dat is juist mijn doel om in gedichten vrij te vluchten met heel mijn menselijk gevoel.…

de weg betegelt met geluk kon lange tijd niet stuk eerst ligt alles recht dan is het opeens slecht een herinnering aan toen je kon er niks aan doen even kwam het pesten terug ik dook weg, net zo vlug weg is weer het vertrouwen opnieuw weer wegen bouwen dat duurt weer een eeuwigheid liefde kent even geen veiligheid en laat me nu niet…

Mijn diepe gevoel moet weg, ik heb het verstopt, omdat ik alles wil vergeten, heb ik het heel ver weg gestopt. Toch wil het niet lukken. De verstopplek is niet goed. Het komt steeds weer tevoorschijn, zodat het van alles met me doet. Waarom kan ik het niet loslaten?…

Nog steeds danst zij haar blik voorbij in serene stilte van de nacht waar woorden blijven klinken stromend door wateren van gevoel kust zij sterren ademt de geur van avondroos en waant zich even terug in tijd…