Alle inzendingen over Palm

Anders worden De palmen zo jong. Zo machtig mooi. ---------------------------------------------------------- uit: 'Over de grens', 1986.…

De rare snuiter Palmen is toch niet voor niets tussen 2001 en 2006 door wethouder Palmen vereerd met de titel ereburger van Brunssum?…

Als palmen op Spitsbergen zo afwezig is haar blik ze wil de ijzige koelte verbergen achter gescheurde ogen vol schrik Elke voetstap wordt moeizaam geplant op de korst van de wond in onbuigzaam land In het boek van veraf kiert een helende ster hier giert alles straf elke zucht van zover een bevroren zicht op het trage smelten vergroot…

Jij noemde jezelf nu barones Palm d'Aelders en jouw salon werd door veel invloedrijke politici bezocht.…

De sporen in de palm van mijn hand tekenen de tijd van zijn geweest De lijnen en de groeven van doortrokken emoties vervagen in het beeld van zijn geweest De getijden van mijn leven gegraveerd in de palm van mijn hand tonen verleden en heden van zijn geweest…

Palmen, palmen, wat je mag! Kunt ge hem niet boven houên, Zorg ten minste voor uw touwen . . . 't Is een les voor d' oude dag: — Wie dat alles tijdig kan, Die wordt een verstandig man.…

Op het Pieter Vreedeplein staan frisgroene palmen die breed uitwaaieren en die doen vermoeden dat hier de tropen regeren. We beleven echter een bij uitstek Nederlands voorjaar en regenbuien dalen op ons neer. De commercie viert hoogtij op het plein en men doet zijn best bij "Brownies and Downies" waar we afgesproken hebben.…

Op een wakkere morgen waar klaarte op de toppen ligt herhalen wij de nacht met mond over oor wordt er gefluisterd met een lichtende adem over tedere ongrijpbaarheid en een zachte stilte. Zo rekken we nog even ons en de morgen tot een zichtbaar genoegen en koesteren meermaals de prille ochtendzon.…

jij streelt speels, raakt mij amper aan in de palm van mijn hand de intentie is diep en voelbaar de warmte die ons beiden overmant…

jij streelt speels, raakt mij amper aan in de palm van mijn hand de intentie is diep en voelbaar de warmte die ons beiden overmant…

zachte wind streelt gedachten die uitzien over zee waar palmen mee bewegen fluistert de zon je bent niet alleen…

Zij durft niet kijken als ze kijkt Zij sluit ramen en deuren met haar ontloken ogen Maar met haar vingertoppen schrijft ze in de palmen van mijn handen: bemin mij, doe mij open…

Ik giet je tranen in de palm van mijn hand wring uit de levenslijn. Als was in mijn handen jij was.…

Meridionale verlangens, wuivende palmen in begeerte, beemden onder behaag'lijk zonlicht, overgang naar gouden stranden, weerkaatsing van de zeespiegel, tegen een azuren hemel, in lijdelijke verzoeking...…

Mijn palmen samengevouwen, als ik psalmen reciteer. Ik wil haar nu niet kennen. Zij is niet mijn lief.…

de gerijpte palm van mijn korte hand is als boezem van geschenken ze raken jou zonder te tasten of door afstandelijk wenken de slagen van het hart stemmen timide mijn vingers zij vertellen van een zachtmoedige rust en verdunnen je smart…

Connie Palmen gezien vanavond, besef ineens dat de regentenkliek verder gaat dan adel en politiek. Sleutelwoord = hoogdravend Wat een lelijk mens trouwens, de inteelt schrijdt voort op lemen voeten.…

Bij het open raam Tuur ik in het niets van mijn handen Voorzichtig heb ik ze opengevouwen Dan fladdert de nacht uit mijn palmen op Vrolijk dansend verdwijnt ze uit mijn zicht En terwijl ze opgaat in zichzelf Bedenk ik vast dat ik ooit De dag ook in mijn vingers krijg…

Ik snaaide wat door de boeken en ineens haalde ik Connie Palmen eruit, 'De wetten' geloof ik, dit in combinatie met het hekserij-boekje maakte geniale humor in ons los. Aldegonda (Aneconda?) Petronella Huberta Maria (Connie) Palmen is geboren in 1955 te Sint Odiliënberg. Ze heeft Nederlands gestudeerd en haar medestudenten waren o.a.…

Drie Nederlanders op een Belgisch terras Seffens drinken, eerst een plas En dan, één Tripple en één dobbele Palm Lekker goedkoop, geleerd van Zalm. En dan naar huis, hand in hand Het was weer lekker goedkoop in Belgenland.…

En dan kom je terecht in een verstikkende hitte waar je tot boven in de hoogste palmen niet aan kunt ontsnappen. 's Ochtends vliegen, 's avonds muggen en bij het krieken van de dag dat verschrikkelijke gekrijs van die vliegende kakkerlakken die in mijn slaapkamer rondspringen.…

de oude man legt een pen in de palm van mijn hand en ik schrijf alles is meer dan ik kon aanzien meer hoorde ik alles waar het om gaat ik ken de gezichten van vrienden proefde liefde volop de vrouwen voel wie ik was zonder letter te raken het geschreven woord komt altijd te laat…

Op het deksel van de duisternis bonken de honden, en monken; maar de nacht houdt stram haar grafieten, haar loodgrafieten palm op de warmte van het licht.…

in de palm van zijn hand ligt gebroken verlangen waar liefde geborgen schuilt in een traan zachtjes gesloten omklemming heel zacht alle hoop verdween verloren in een droom en liefde ontglipt gesloten handen zacht verdwijnt gebroken verlangen…

De berg maakt een hoofse buiging naar Estepona aan zijn voet een bladgouden zon belicht zijn schitterende wolkenpruik en minzame palmen wuiven als kwasten aan zijn troon. In de verte zingen de golven van de Middellandse Zee een turquoise hymne voor de ongekroonde koning van de Costa del Sol.…

met een ogenschijnlijk argeloos gebaar wordt een beeltenis mij geschonken alsof ergens in stilte en eenvoud een verbintenis mag worden beklonken ik ontvang haar weesgegroet in mijn hand voel de eeuwige moeder in tinnen kleed gehuld als opnieuw in mijn palm geland zij is in God die de pijn in haar hart omhult…

de sfeer van de prauwen manden met putri malu bami koa en senang slierten grijszwarte warmte een pad langs de dessa alang alang en stille thee je plant zaadjes tjiteaks in mijn oren palmen ruizen alles verstilt van heimwee alles verstilt van heimwee…

een hemelbed met open dak bevrijde vogels zweven op zachte wind van zomerzee mijn adem om te leven een carillon het hart een bron het ruisen van de halmen compleet geheel het links en rechts van handen in mijn palmen waar liefde daalt de duif verdwaalt daar tortelt thuis voor eeuwig…

waar verdraagzaamheid als losse kruimels uit handen dreigt te glippen sluit men de palm van samenhorigheid als een korrelgevoel dat één moet zijn omklem dan zacht een geborgenheid die enkel parels ten dele valt en voel je vrij in de schoonheid van mensen waar ieder weer anders zichzelf mag zijn…

jouw nagels in de palm van mijn hand jouw tranen golvend op het strand eindeloos wil ik aanspoelen, de branding voorbij een zon gaat onder weerkaatst de maan in mij oorzaak van eb en vloed ik zoek geen spijkers meer want jij liet mij zoekend staan in een laag water een einde vraagt om een begin…