Alle inzendingen over Poging dertig

Poging dertig Stel dat ik je thee aanbied, waarna een van ons vol ongemak op het verste kussen van de bank over het weer begint na een eerste stilte, die later zo waardevol wordt misschien, als ik dan om je grapjes lach, veel te terloops je been aanraak, waar jij dan rood van wordt en ik nog wat feromonen mors, waarmee etappe twee toch echt…

Ik ben dertig goed en wel maar...... Ik ondervind 't aan mijn vel De rimpels aan mijn ogen, kijk maar... Ik heb het niet gelogen. Cellilutes aan mijn billen niet aan denken Want dan ga ik gillen mijn lelijke neus.... Ach ik heb geen andere keus. Mijn borsten gaan iets hangen. Er zijn nu goede bh's om die op te vangen.…

Huiver even gezellig mee met een greep uit een weekje tv: Zappend door tv land stuit ik op een zender waarbij Linda de Mol ons verblijdt met een kijkje in een poging tot afslanken. Ze vertelt in haar programma dat ze weer een kilo is afgevallen. Heel gek, toen ze er elke week een kilo bij kreeg, hoorde je daar helemaal niks over.…

Boze stemmen in de gang, verwijtende woorden dwarrelen door het huis, nog een laatste poging, maar alles tevergeegfs het is enkel de rust die terugkeert.…

zie je hoe zinnen huiveren niet te minimaliseren de ontkende pijn te trefbaar de gekortwiekte vleugels dicht bij de aarde hemelsbreed willen vliegen al is het maar in tuimelende verzen…

Stel je voor, als ik dertig ben! Hoe zou ik dan zijn? Wat zou ik doen? Wat zou ik voelen en vinden? En hoe zie ik er uit? Dan ben ik vast heel oud! Woon ik dan in een groot huis? Helemaal alleen? Of ben ik al getrouwd? En waar zal ik dan aan denken? En verdien ik geld met wat ik heel goed kan? Welke dromen droom ik dan?…

Ik wens hen nog veel succes bij hun pogingen. Op de terugweg naar huis fantaseer ik over het kunstwerk dat nooit uit mijn handen zal komen als over de baby, die nooit mijn schoot bewoonde en nooit het levenslicht zag....…

keer op keer geen contact nogmaals weer verloren nogmaals weer onderga ik ook weer deze keer wat ik niet wil ook weer deze keer huil en schreeuw ik dat ik ... niet weer laat me met rust niet weer .... machteloos roep ik stoppen deze keer ! het ... verstilt in mij de laatste keer die wil ik niet want er is veel meer wat…

Aanvankelijk was het Theo, die te oversexed was, toen was het Paul, die weigerde zich te wassen, toen Henk die te zwakbegaafd was en daarna volgden de jarenlange pogingen via de diverse huwelijksbureaus, en, niet ten onrechte, bij het huwelijksbureau voor gehandicapten.…

De "bewegingsruimte" is een halfcirkelvormig lokaal in het Wijkcentrum. Enkele jaren geleden heeft de voormalige kerk een metamorfose ondergaan en is deze verbouwd. De schitterende, langwerpige, verticale ramen van het yogalokaal, die de gestalten van heiligen uitbeelden, zijn bewaard gebleven en vormen een herinnering aan het eens religieuze karakter…

nu de tijd aan je beeltenis knaagt omring ik mij met mensen waarin ik stukjes jou herken en zodra het ’s avonds schemeren gaat puzzel ik mijn dagverse herinneringen tot een deken voor de nacht wikkel ik mij in jouw armen die me omsluiten als water -verdampt tot mist in mijn hoofd de volgende dag-…

Als de lampen zijn verdwenen of gewoon op of uit zal het donker zijn in deze kamer. Als je op de kalender kijkt Ach laat dit gedicht maar zitten kom mee naar buiten er is van alles te doen. ----------------------------------------- uit: 'Aan de oever van iets staan', 2001.…

Ze zeggen dat het geen pijn doet, maar ik weet het zo net nog niet. Ik heb er toch al een paar maandjes last van inmiddels. Het is dragelijk hoor, dat wel. Morfine is net niet nodig, maar toch… De laatste tien jaar zijn echt voorbij gevlogen. Ik weet dat ik niet heb stilgezeten al die tijd. Veel uitstapjes gemaakt, samen gaan wonen, getrouwd, twee…

Loodzwaar gemoed wordt door liefde langzaam luchtig leven lichtvoetig Hoge horizon lost op in wijde vlakte vleugellam verliest van vederlicht Eindelijk boven je zelf uit stijgen in plaats van almaar rond te fladderen Lief vlieg mee naar hoge sferen nooit meer dalen wegens hoogtevrees…

aan jouw borst wil ik weer even liggen je bent in mijn gedachte als ik een appel schil het mes snijdt, glijdt langzaam in het vruchtvlees het leven heeft zijn loop genomen de wereld eet niet uit mijn hand ik ben uit koers geraakt hoe jij alleen mij zogen zal voeden met elan…

Op het Noordzeestrand loopt een jong meisje in zwemkleding. Ze kijkt naar het volgeschreven papier in haar hand, en moppert: "Ach, ik heb geprobeerd iets over de Nederlandse en Belgische bevolking te schrijven. Maar ik heb er niets van gemaakt! Weg ermee!" Ze verscheurt het vel en gooit het in 't schuim van de branding. Daarna springt ze kopje…

Jij beweert van niet maar toch zijn die kleine rode adertjes definitief geworden op mijn been - jaarringen na het derde lot - en ook de groefjes in mijn buik, als ik er wat zonnecrème op wrijf denk ik wel eens terug aan mijn benen en mijn buik van toen en aan mijn klein overbodig behaatje dat er toen eigenlijk alleen maar was om door jou losgeknipt…

Bijna dertig dacht ik, wordt mij toch iets te helder. En ik zag hoe alle parken overbloeiden, hoe de hitte uit de hemel sloeg, hoe de horde zon op ander bloed en zich vergrijpen wilde aan een blonde levensgloed. En ik zag af. Versliep de revolutie in mijn bed.…

Iemand die er op zijn vijftigste dezelfde ideeën op nahoudt als op zijn twintigste heeft dertig jaar van zijn leven verspild.…

alles wat ik had bedacht opeens niet meer weet Om mijn keel voel ik een koord wenste dat ik geheel ergens anders stond dus Ik stamel, pruttel en stotter en er komt geen normaal woord opeens meer uit mijn mond Het moment, haar ogen, de sfeer vragend kijkt ze me aan ik smelt van haar blikken terwijl ik me realiseer dat het met deze poging…

Maar kijk, daar is een oase met muziek en praal en pracht en dan schiet hem weer te binnen dertig juni, overdracht - van de coalitiemacht. Dertig juni, hartje zomer, veel te heet, dus trots en vlug zonder een keer om te kijken klapwiekt hij naar huis terug.…

‘God is dood’, zei men dertig jaar geleden. ‘Hij leeft’, roept de dominee elke week vanaf de kansel. Of Hij wel of niet bestaat houdt veel mensen bezig. Maar het antwoord op die vraag lijkt een kwestie van geloven. Onlangs werkte ik mee aan de realisatie van een moedig boek geschreven door Cor van de Velden.…

Eigenlijk te zot voor woorden: een poging tot een column over het schrijven van een column. Nu mag een ieder mij gerust afbranden om herhaling ervan te voorkomen. Mijn excuus voor het feit, dat ik het beste paard van de stal onbesproken heb gelaten.…

Gewikkeld in dekens Verblijvend Hier ver vandaan Luister ik naar woorden Die weerkaatsen op de maan Een poging om haar Te horen Haar te willen verstaan spijt in het hart Dat die poging Me is ontgaan…

Een poging tot het creëren en schrijven van een perfecte en nauwelijks voor kritiek vatbare bewering blijkt net zo onuitvoerbaar als een poging om met jouw fluit de eerste viool te willen spelen.…

Dertig jaar geleden nam mijn goede moeder mij mee naar de Nassaustraat die ik ook al dertig jaar liefheb. We bezichtigden daar voor het eerst de driekamerflat die ik nog altijd bewoon. Op die lang-vergeten dag dwarrelden lichte sneeuwvlokken rond de oude woonblokken en verwelkomde mijn aanstaande woning mij voor de eerste keer.…

Ik weet nog dat je zestien was je koppie op mijn schouder grote ogen, lang blond haar een heel kort rokje aan We genoten van liefde en geluk en droomden van een heel mooi leven dat leven verliep niet altijd licht toch is de liefde gebleven Nu heb je geen kort rokje meer je bent al dertig jaar ouder maar gebleven zijn die ogen van weleer…

Het was nu voor het eerst in dertig jaar tot een praatje gekomen in de supermarkt.…

Kunst is een zaak van vijftig mensen waarvan nog geen dertig normaal.…

Dertig jaar lang verkeerde hij onder ouderlijke bescherming in de boerderij tot hij de bruid die hij in Polen ontmoet had, meetroonde naar een etage in het dorp. Hopelijk zal hij tot in lengte van dagen mijn trouwe neef blijven; de jongen die man werd.....…