Alle inzendingen over Pyjama

Maar weet je ik heb vreselijke zin, je raadt vast wel waarin Ik kom uit de polder en ben een lekker ding En in mijn blauwe pyjama met beren Duik ik in bed bij mijn man al denkend wat moeten sommige mannen nog veel leren.…

Mijn overlevingssysteem is gedoopt in de: Pyjama Blues. Vanaf het midden van de middag was ik de ’samenleving’ van me af. Twee uren per dag lees ik. Zeven uren per dag, zeven dagen per week schrijf ik vriendelijke bommetjes van me af. In pyjama.…

Jou zie ik niet met je pyjama in een bedje op de bank. Jou zie ik geen pillen slikken, of zo'n vieze doktersdrank. Nee, jou zie ik bloemen plukken. Buiten, in de zonneschijn. Hele armen voorjaarsbloemen. Nee, jij hoort niet ziek te zijn.…

Al een poosje ben ik op zoek naar een doodnormale pyjama. En nou weet ik best wel, waar Abraham de mosterd haalde, dus weet ik heel goed de winkels te vinden die me aan bovengenoemd object kunnen helpen. Maar het gaat niet zomaar om een pyjama natuurlijk, neen, het moet in elk geval een outfit zijn, waarin ik me niet bijkans ophang.…

Ik heb eens een lied geschreven over een gek, een heel gelukkige gek, die in zijn pyjama op straat loopt en zijn hart uitzingt. Ik heb daar veel mee te maken.…

Ik las laatst dat arbeiders in hun ondergoed slapen de burgers in pyjama en hoger slaapt men naakt. Ik wil vooruit - daarom slaap ik nu voortaan naakt! Maar ja ... kan ik nu eigenlijk nog wel in de wasbak pissen?…

Elke dag, dezelfde tijd een half uurtje voor 't ontbijt kom ik haar tegen op de gang blote voeten pyjama an ik kijk naar haar wat kijkt ze suf bleek gelaat moe en duf als ze zichzelf zo ziet staan wil ze weer naar bed toegaan en denkt, ik zal nog eens bezwijken door mijn kop zo te bekijken.…

Bij het vertrouwde kraken van de treden, nog in pyjama en op blote voeten, leek alles overnachts van kleur verschoten. De kamerplanten hadden nieuwe loten. Ik kon het bankstel in het licht begroeten. Nieuwsgierig liep ik verder naar beneden. Was ik de lamp vergeten uit te doen? Maar nee, daarvoor was alles veel te groen.…

het dageind kust mij in haar roze abrikozenvel slaapwel geluiden trekken hun geruite pyjama aan gedaan met twinkeleren, culmineren toten trekken gekken een vogel schrijft een laatste letter in de lucht vlucht en geuren dampen dauw over 't avondgras slaapgas een rijmsnoer trekt de dichter toe moe.…

Ik ben nu in het fortuinlijke bezit van drie mooie pyjama's die ik reserveer voor vanzelfsprekend ongewenste toekomstige ziekenhuisopnamen én van een chique zwarte nachtjapon die ik gelukkigerwijs nog allerminst als een lijkwade hoef te beschouwen.…

‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen, ‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht moet ik minstens een keer plassen. Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje; van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer. Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels, ook maak ik graag een kuiertje. Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…

Er komt nooit onverwacht bezoek als ik ben opgetut wel, als ik in pyjama loop en sta mooi voor schut. Als ik opgemaakt 't dorp in ga kom ik niemand tegen ga ik snel in slobbertrui is 't dorp van bekenden vergeven. We willen altijd tip-top ogen dàn voelen we ons goed maar is 't niet de uitstraling die er veel meer toe doet?…

Daar zat hij, in de stoel bij het raam glazig kijkend, thee verliezend uit zijn rechtermondhoek, weet ik nog in lichtblauwe pyjama, als bevroren kan je me horen -knikje- kan je me zien knik.…

Vanavond treuzel ik niet Maar ga vliegensvlug naar bed Ik lig klaar, mijn pyjama aan Heb zijn stoel vast klaargezet Mijn vader gaat weer es vertellen Zomaar, uit zijn blote hoofd Maar dan wel op zo’n manier Dat je het werkelijk gelooft Hij tovert vreemde hoofdpersonen Draait een film in mijn kop En na een klein half uur Zegt hij: het…

zijn tanden verloren mompelt hij aalmoes aan eenieder die hem wil horen het losgeld in mijn zak verschaft een schoon geweten zo kan ik rustig verder gaan met patatjes eten de zwerver is er weer, met plastic tassen de zwerver is er weer, nog steeds ongewassen waar is die swieb die met zijn saar en al zijn malle streken waar wij in pyjama…

chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sinterklaasfeest Dus lieve bejaarden Geduldig en zoet geweest Jullie krijgen helemaal niets Veel plezier op het pyjamafeest Opgedragen aan alle bejaarden in de zorg die wegens geld en tijdgebrek,verplicht een dag in de week in hun pyjama…

Haar bewegen is als haar gedachten traag en onvoorspelbaar richtingloos een vervallen monument, een versteende roos geknakt in het moment van hoop en verwachten ‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’ Haar staren is graniet, opwaarts als een obelisk een zwaan beweegt het getunneld panorama dan wandelt zij in haar zondagse pyjama…

Met haar berennachtpon aan ’t Liefst nog voor het slapen gaan met de duim in de mond op schoot zou gaan, echter… Wanneer de avond jong is en de vrienden scharen bij elkaar dan is de beer los, maar ze weet… Thuis ligt haar pyjama klaar.…

Naargeestige mistflarden trekken langs Zo koud had je het niet gedacht In Duitsland, op een camping Geen warme pyjama voor de nacht Je dochter ziek van kou en nattigheid ’s Avonds wordt ze hoestend wakker Misselijk zeker?…

allen waarempel woorden lijken wel omgekeerd neem de doorzakker de feestfiguur met 't ochtendgloren ziet hij lakens als hij lakens ziet gevraagd waarom antwoordt hij in triomf ik pluk de dag mijn diepste wezen carpe diem bevlindert dagen de keurige rijtjesmevrouw half twaalf exact gepoetst gewassen in den minne gestreeld pyjama…

Ik heb het geprobeerd, naar bed met een pyjama aan, maar het benauwde me steeds weer, steeds meer. Op een dag, nou ja avond, heb ik dat omhulsel verre van mij geworpen en dat luchtte op. Sindsdien ervaar ik de vrijheid van dromen, net zoals ik indertijd meer lucht kreeg toen ik mijn laatste stropdas doormidden knipte.…

Dus voorstel: wie gaat met mij tijdens de vallende-sterren-nacht buiten staan, in pyjama, nachtpon, sloffen of wat voor kledij dan ook? Doen we allemaal dezelfde wens, maarre: niks zeggen hoor.…

klappen uitgedeeld Een spoedklus geklaard En geen minuut verveeld Granollagen weg gestoken Op verschillende wanden En het was zwaar werk De blaren op onze handen Zoveel stof niet te verklaren Zat in neus mond en oren Maar al zingend de klus geklaard Al was het niet om aan te horen Dat was gisteren, vanmorgen stond alleen mijn pyjama…

Ik gaf hem een kleine handdoek, een schone pyjama en een tandenborstel, zodat hij op het zoldertje kon overleven. Hij leek verliefd. Het was een lente van vlinders, muziek en gevoelens, wederzijdse gevoelens.…

Sinds aflevering twintig doe ik mijn schoenen niet meer aan, maar ren ik in pyjama brullend de tuin in zodra ik in mijn tuindroom stap. Ik vervloek hen. Ze trekken er zich niets van aan. Ik ben lucht: een inhoudsloze pyjama die aan de wasdraad hysterisch bengelt. Enige tijd geleden trad er verandering op in het droomscenario.…

‘Zo kan ik niet aan Hem verschijnen’ liet hij er lachend op volgen terwijl hij naar zijn pyjama keek. Tijdens het wassen gniffelde hij. ‘Zou Petrus wel open doen als ik zo voor de hemelpoort stond?’. ‘Als u het vriendelijk vraagt misschien’, antwoordde ik hem terwijl ik hem verder waste.…

volk een kind huilt luid de wind staat stil te fluiten een hond zit op een stapel puin leest stenen over sterven voor jullie bom vast goed bedoeld de dag brak in de scherven En elke morgen op de radio weer bommen op je bruggen ik wacht ook bang en kan niets doen in een kookpot groent al gras een bloem bloeit uit een auto een pyjama…

de pyjamabroek op half zeven struikel ik het toilet uit de trap af beland zonder verdere kleerscheuren in de keuken sta volkomen paf ik hoor het gegrom van de Mini zie achter het stuur de wurgslang hij racet richting keukenraam moeder gil ik (wat ben ik bang) dan bemerk ik verbaasd tot en met mijn liggende positie in eigen bed de pyjama…

Dan legt hij zijn pyjama klaar, pantoffels nog... Wat ziet hij daar? Zie kleine Loek daar nou eens staan... hij heeft zijn broek gewoon nog aan!…

Daar ging ik dan: in pyjama op mijn pantoffels met een egeltje in een emmertje op de passagierzetel. Zo zenuwachtig als ik was, de egel schijnbaar niet. Ik was nog maar net op weg of er kwam al een hoop geluid en bewegingen vanuit het emmertje. De flinke bobbel in de weg had ik helemaal niet gezien.…