Alle inzendingen over Rob Schouten

. ---------------------------------------------------------------------- Uit de bundel 'Infauste dienstprognose' uit 2000, van dichter en criticus Rob Schouten (1954).…

In de Trouw las ik 'Een afrekening in poëzieland' van Rob Schouten, over 'De Nederlandse poëzie van de 20ste en 21ste eeuw in 1000 en enige gedichten' van de zichzelf tot koning gekroonde dichter/schrijver Ilja Leonard Pfeiffer (Rijswijk, 1968). Rob Schouten schrijft vloeiend en aangenaam, dus daar was ik zo doorheen.…

Rob Schouten is geboren in 1954 te Hilversum. Zijn vader was dominee en zijn moeder chemisch analiste. Hij is opgegroeid in een geestverstikkende, afgestompte, nagelbijtende sfeer van religiegekte en hysterische smetvrees. Zijn ouders waren altijd neurotisch aan het opruimen en aan het schoonmaken, zelfs als het al schoon was.…

Rob Schouten schreef het vluchtige, weinig diepgaande artikel. De titel is 'Tachtigers doen denken aan jaren '60', wat echt nergens op slaat en uit zijn duim gezogen is. Bovendien was dat een volksbeweging en de Tachtigers waren een literaire beweging. Zoiets met elkaar vergelijken is op zich al platvloers.…

Rob Schouten noemt hem een echte dichter, die steeds verrassend uit de hoek komt. Ene Bouke Vlierhuis was minder lovend, die begrijpt helemaal niets van zijn poëzie, hoewel hij de zin 'Meisjes kunnen gillen zuiver als kristal, maar lang verzuimen zij hun kleren uit te doen' duidelijk wel herkent en waardeert.…

Rob Schouten ziet gelijkenissen met Gerrit Achterberg en Philip Larkin. Hij gebruikt regelmatig neologismen en vreemde woordcombinaties. Zo nieuw is het allemaal ook weer niet, gezien Paul van Ostaijen en dergelijken. Hij hutselt oude woorden opnieuw door elkaar.…

Goed Nieuws: Rob Jetten - jong én ervaren - gaat de politiek leider / lijsttrekker worden van D66. Tragisch c.q. bizar dat hij al op eerste dag van de bekenmaking hiervan honderden afschuwwekkende e-mailtjes ontving doordrenkt van homo-haat. Slecht nieuws: Carola Schouten - deskundig en ervaren en bevlogen - gaat de politiek verlaten.…

Met lichtgevulde hersens in de tuin, in het verschiet weiden de zenuwen en op kniehoogte snuffelt God wat in een bries van oud behagen. O, tijd van lauwe kranten en gesprekken, het leven klotst stompzinnig uit mij voort! ----------------------------- uit: 'Bij bewustzijn', 1996.…

Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over. Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart-combinatie, vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was, er was meeslepende muziek en gespreksstof. Toen slopen onverwacht mijn ouders langzaam binnen. Onwennig zagen ze die onbekende mensen van tegenwoordig…

U bent er niet, al leest u mijn gedichten.…

De huisraad van lang toegeknikte bovenburen, bekend van horen schuiven, wordt vandaag verbolgen op straat geduveld. De locale dichter staat onuitgeslapen voor het raam. Hij ziet er af en aan gemeubileerd trottoir en gaapt. Komt net het bed spiralend langs, daalt op een suffe stoel die met gekrulde tenen zwijgt. Wie haalt de koekoek? En uit de…

Het grote woord houdt hier niet van, schudt zenuwachtig, zwijgt pijnlijk, staart wat voor zich uit, Say Cheese, vogeltje! Mis. Te bewogen. Nog maar eens. Een ander licht. Verstandhouding, samen veel praten. Beter zo? Over jeugd en wat het is, alles ook wel eens op een bed? Stil blijven staan! Een bedrand dan. Misschien het holst van een theater…

Over mijn autenticiteit gesproken, belangstelling was er vandaag niet voor en zelf lag ik half grieperig in bed. Slechts één keer werd ik naar de deur geroepen om aan auto-da-fe's mede te werken, Getuigen van Jehova aan te steken. Nietig gestemd bleef ik in kamerjas urbi et orbi maar het raam uit staren zonder veel wijzer van mezelf te worden…

Ik zou liever een kwaliteitsziel hebben die ik niet kende; niet dit inruilding uit mensen die ik maar bekeken heb, dat het alleen doet als ik ernaar kijk. Mijn ziel zou ouderwets onzichtbaar zijn en in mij zitten. Alles wat ik zweeg en riep zou er duurzaam vervuld van zijn. Ik zou er niet aan denken haar te wensen. Zo'n ziel die je nog…

Wat is het toch een vreemd verschijnsel. Zojuist heb ik het weer eens uitgevonden. We waren opgewonden toen het werkte ondanks de onbetrouwbare beschrijving. Het nieuwe gaat er inderdaad niet af zolang het eigenlijk nog steeds niet kan. -------------------------------------------- uit: Te voorschijn stommelt het heelal, 1988. *) perpetuum…

Natuur. Mij best. Parende robben. Mos. De muizenval. Sla. Een ijskast ontdooien. Telefoonrekening. Het parlement. Belachelijke modieuze jurken. Als u maar weet dat ik er ook aan doe, hoe dronken ook. Wie ligt daar op z'n kant? Een auto winnen om langs berg en dal... Bloemlezingen, toeristen, komma's, punten. Te veel om... nou ja, geweldig…

Ik heb in de tijd dat ik in de redactie van het literaire tijdschrift Maatstaf zat, weleens onder pseudoniem verzen van mij opgestuurd die genadeloos door de voltallige redactie werden afgewezen. Het was geen fijne ontdekking; kennelijk kwam ik er alleen op eigen naam en titel doorheen.…

Ja, dat is het raadsel van het bewustzijn: denk je zelf je gedachten of gaan ze hun gang?…

Mevrouw Schouten is niet zijn favoriet: ‘ik vind dat deze minister te dikke billen heeft’. Alleen Dion-de-dreumes zegt zoiets. Het zielige derdewereldvaantje bij de presidiumtafel ziet er vermoeid uit: de Nederlandse geestesgestoordheid is zorgwekkend.…

U2's JAHWEH en Schoutens keuzefilm FOR SAMA waren wat mij betreft de hoogtepunten van deze door vicepremier en minister Carola Schouten samengestelde VPRO-avond op NPO2.…

Als ik Rob nu bel, hoor ik altijd Kylian op de achtergrond, die is wat bescheidener, maar hij heeft de plek van Jana aardig ingenomen en vraagt nu ook wat meer aandacht aan Rob, omdat ik ook niet meer vaak in de gelegenheid ben om hem te zien.…

Maar de broer van Rianne kan Rob nog steeds niet vergeven. Hij krijgt nooit vrede, zei hij. En de moeder van Rob ziet ook wel dat Rob iets gedaan heeft, wat volstrekt niet kan, maar zij kan Rob wel vergeven. Ik had hem kunnen helpen, zegt de moeder en de zus van Rob, dochter van die moeder gelooft er geen barst van. Het is duidelijk.…

Op 24 november 1994 stapten Micky en Rob op de Laurierstraat in Amsterdam in de donkerblauwe BMW van Rob. Kort na het weg rijden, ontplofte er een handgranaat onder de auto. Rob raakte zwaargewond en zijn benen moesten tot boven de knieën geamputeerd worden. Micky, die van Rob in verwachting was, kreeg een miskraam.…

Het wordt tenenkrommend Rob. Snuif nog 'n lijntje, groei rustig verder dicht, word gelukkig oud, of burgemeester van Legoland maar bespaar ons verder je bedroevende, ontmoedigende aanblik.…

Ten nadele van Den Helder in het algemeen en Rob en zijn gezin in het bijzonder.…

Nu doe ik dat voor Rob. ‘We krijgen je hier weer weg.’ Geloof ik het zelf?…

Zondag is Rob de Nijs overleden. Uiteraard zagen we ter nagedachtenis de dagen daarna in alle media teksten en beelden langs komen, ook fragmenten van zijn afscheidsconcert waarin Rob zingt vanuit een rolstoel, zichtbaar lijdend aan de ziekte van Parkinson.…

Rob wil niet sterven, hij heeft er nog geen zin in, hij voelt zich te jong. En hij is al eens eerder hersteld van zo’n attaque, dus waarom nu niet?! Als Rob vertrekt mis ik een vinger, mijn oude vrienden zijn nog op een hand te tellen en ik weet dat alles voorbijgaat, maar dit gaat me te snel. Rob moet blijven!…

Inderdaad Carola Schouten. Helaas het zal niet gebeuren. Maar eindelijk is er weer zo’n vrouw, die de koe bij de horens durft te vatten. Een vrouw met ballen. Petje af.…

Maar als je een glamourkoppel als Römer en Schuurman de hoofdrollen laat vertolken pak je een grote groep die het worst zal wezen wie Kapitein Rob was. En dat groepje verstokte Kapitein Rob-fans dat hun jeugdheld op het witte doek wil zien is dan meegenomen.…