Alle inzendingen over Slauerhoff-thee

Enfin, op hun tocht door Leeuwarden, onmiskenbaar de stad van Jan-Jacob Slauerhoff ( 1898 - 1936 ), hebben mijn ouders, ware nomaden en speurneuzen, dus dat zakje thee voor mij gekocht, in de wetenschap dat alles van Slauerhoff mij wel zal boeien.…

Mag het dan ook een kopje thee zijn?…

Alle mensen zijn ongelijk, behalve thee- en koffieschenkers.…

Kelk, die met Slauerhoff bevriend was. De Hollandse poète maudit was ook huisarts in Tanger. Hij was o.a. bevriend met Du Perron, Marsman, Vestdijk en Roland Holst. Naast de op televisie getoonde zeemanskist van Slauerhoff kreeg het Letterkundig Museum nog eens vijftig dozen vol originele documentatie. Van wie?…

Alleen in zijn gedichten kon hij wonen Nooit vond hij ergens anders onderdak Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen: Ook reizen door de poëzie is tof…

Slauerhoff stierf aan de malaria, achtendertig jaar jong. Op het vroegere woonhuis van Slauerhoff te Leeuwarden zit een gedenksteen, ik ben er al met vele vrienden van mij naar toe geweest.…

Jij en ik zijn als honing en thee. Ik bruis, kook en walm maar al te vaak. Jij verzacht dan kalm de wrange smaak.…

Ik roer de suiker door thee en pak de koekjestrommel. Ik neem een café noir, want die lekkere krakeling is voor jou. Mijn hart mist je elke dag. Maar mijn hoofd is in de war en wil je nog lang niet kwijt.…

Een biscuittje bij de thee korrel blijft in stil verlangen aan d`r volle lippen hangen lispelt dorsten met haar mee lepel wordt afwezig roer in de goudgelige stromen die warm in het kopje dromen zilver wervelt parelmoer Porselein ginnegapt breekbaar terug met vlaag melancholiek tuimelt zwervend in bouquet Kruimel zandt in het verzet…

Ze draagt de thee op de veranda daar zitten ze dan…het verleden zit tussen hen in. ze ademen de zachte ochtendlucht. haar smalle de thee hand schenkt hem de thee. samen zitten ze daar…hij kijkt naar haar en ziet nog altijd haar schoonheid die hij aanbad…rustig zit ze daar. de thee van het verleden hebben ze geen spijt.…

Had ik die laatste thee maar niet genomen, er lijkt geen einde aan te komen. De trein wiebelt, mijn beenspieren trillen. Ik trek mijn kleding recht en maak me uit de voeten. Voordat ik de deur wil sluiten zie ik de plas, nu nog groter. Als een schuivende, gele ramp zet hij het vloertje voor de helft blank.…

Er is een sterke vergelijking zichtbaar tussen Slauerhoff en Rimbaud: beiden waren ze uiterst rebelse eenzaten, verdoemden, beiden konden ze niet loskomen van de geestelijke navelstreng tussen met hun moeder.…

Slauerhoff is vol onberekenbare grilligheid. Een recalcitrante en kribbige lusteloosheid doet hem schrijven met een uitdagende nonchalance, welke zijn weerzin tegen de houding van 'literator', tegen 'literatuur' in het algemeen, demonstreren moet.…

Gelukkig heeft Slauerhoff zich toch ook eens positief over zijn geboortestreek uitgelaten. Weliswaar maar één keer, met één enkele zin, die in een onvoltooid vers, dat in zijn nalatenschap werd aangetroffen, ópglanst: 'Alleen voor Friesland heb ik nog een zwak!'…

Evenals een kopje slappe thee en van die droge kaakjes waar je wel een kopje thee bij nodig hebt om ze weg te krijgen. Vaak denken vrouwen dat voor mannen een romantische geste altijd een opmaat is tot meer en met name iets seksueels. Bij mij is niets minder waar. Ik heb een hekel aan vrijen tussen de beschuitkruimels.…

geniet met weinig pret De één is kort en krachtig als reactie staat er: mooi De ander doet omslachtig houdt een lofliederlijk pleidooi Velen consumeren tekst nemen er snel en veel van mee Maar slechts één iemand leest het heel relaxed als een heerlijk kopje thee -Voor Susanna-…

Verder te wandelen, naar geur van verse thee te gaan.…

Zachtjes tikt de regen op het keukenraam een melodietje nu jij het theewater opgiet. Druppels vormen letters, woorden, zinnen ontstaan. Ik lees zeer lieve dingen over houden van. Je kijkt heel even op. De stoom om je hoofd vormt een wolk. Je stijgt boven jezelf uit.…

Nee, Ik vaar niet meer Geen schilderij Eerder een collage En eigenlijk Van beenderlijm en slijk Trekt men net, Geen thee.…

Nikita richtte haar hoofd naar binnen waar Richard de thee klaar maakte en zei: “zeg buurman!” “Ja”, klonk van binnen. “Als ik de sluierwolken zo zie in het westen wordt het een mooie zonsondergang”, Nikita bleef twee seconden stil. Cynisch zei ze: “dit moet je niet missen . . . Richard”.…

wat doe jij nou vraagt ze in de wachtende hal met ruime toegang tot vertrekken duimen omdat de onrust zuigt mompel ik gelaten dat ik op mijn allerkleinst een verzonnen lied zou neuriën na een doodsgedicht van Slauerhoff wist ik toen nog niet…

Hij zou kunnen ontdekken, dat het vers 'Woningloze' allerminst typisch Slauerhoff is in het oproepen van het beeld van de dichter als volslagen thuisloze; de dichter conformeert zich aan een traditie.…

Denk eens aan de gezelligheid, die jullie geven, als een paar mensen met elkaar zitten te praten onder het genot van een kopje thee. En heb je wel eens gehoord wat er gezegd wordt? Hè, hè, nu eerst een kop thee, even bijkomen… dát wordt er vaak gezegd! En wat dachten jullie van onze verschillende smaken en soorten? Voor elk wat wils.…

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

Ik ben niet schatplichtig aan Slauerhoff, nee, dat geloof ik niet, maar mijn ziel en zijn ziel komen wel opmerkelijk veel overeen. Ik zie alsmaar de doodsfoto van Slauerhoff voor mij, waarop hij ons een langgegroeide baard toont, zoals piraten zichzelf het liefste toonden, een manier om de ware tederheden te maskeren.…

Slauerhoff heeft iederéén gepest, ook Roland Holst, die hem liet logeren in zijn huisje aan de Nesdijk. Het is een wonder dat het niet is afgebrand. Hij is daar weggegaan en heeft, echt iets voor hem, de warmwaterkoker in het stopcontact laten staan. De houten bank waarop het ding stond is doorgebrand tot op de grond.…

Ik ging op de grond liggen, naast het laatste van jou dat ik ooit zou zien, en haatte mezelf omdat ik wist dat het uit je hart was gelopen. Een jager heeft aan één blik genoeg. Ik smeerde een paar druppels bloed van je hart op mijn lippen.…

Liefde zou me onvermijdelijk beroven van mijn vrijheid. Dat was allemaal voordat we lacherig tot de conclusie kwamen dat dit een angst was die we allebei al ons leven lang kenden. De angst om niet dicht genoeg bij elkaar te zijn als we bij elkaar waren, de angst dat er niet genoeg afstand was als er letterlijk afstand tussen ons was, maar evengoed altijd…

Het was me niet toegestaan je verstilde handen te zien, of je haar aan te raken dat ook sinds het was geknipt niets liever wilde dan krullen. Het was me niet toegestaan je begrafenis bij te wonen. Als een geest die geen rust kent, cirkelde ik om de vlammen op de Ngongheuvels, die je prachtige wezen verteerden. Verteerd, zelfs na je dood.…

Jacob begrijpt er niet veel van, maar wat zou Slauerhoff gedaan hebben? Er naartoe natuurlijk! Hij pakt eerst 100 euro en dan belt hij aan. 'Maar buurman toch, zo laat nog?' 'Ik geeft u dit en dan wil ik graag dat u me dat geeft, wat Slauerhoff ook kreeg!' 'Slauerhoff?' 'Die man van net!…