Alle inzendingen over Spikdoorn van Hakend

"In de kerk van de Zaligmaker staan engelen afgebeeld bezig met het omhakken van de “spikboom” maar deze iconografie heeft niet “gewerkt”. * Ooit heeft clerus met schildering dus getracht de spikdoorn eruit te werken. Zonder succes. Vrienden reeds in het Oude Testament worden bomen geëerd!…

Half hakend naar het aardse leven, half verlangend naar de dood, ben jij dichterbij dan ooit. En toch nooit zo dichtbij dat je niet los kunt laten.…

Aarzelend legde ik mijn hand plat op de grond en daar was zijn snuitje weer, hakende pootjes, maar met een zachte ondergrond.…

Bijna blind, bracht zij haar dagen hakend en breiend door, werkend aan de poppengarderobe die ze ons in onze jeugd vaak schonk. Zij was onze tante Miet en zo luidde tevens de naam waarmee wij haar aanspraken.....…

het vlees Schuilt in de tent van zijn vacht Uit ivoor snijdt hij een beeld Het skelet wordt een gebinte Tot het klimaat keert, het kwik klimt De zeespiegel nipt aan de poolkap Een vloedgolf sleurt prooi en jager In een warreling van luchtbellen De mens delft naar de resten Slagtanden, kiezen, botten Verzonken in een zandgroeve Hakend…

Leven omgewoeld en hakend klinken over en weer opnieuw hemels gelijk vertrouwde vaten, zo kloppend , zo kloppend als zalmen dwars door dromen zich stroomopwaarts bewegen dat ik schrei. Lief, zo lief, is mij ‘t dieven van sterker onbevatlijk onbevangen leven.…

Ze bracht haar dagen breiend en hakend door en ondertekende de kaarten aan haar zo dierbare familie steeds met de frase: "uw liefhebbende tante". Voor ons, kinderen nog, maakte ze de zogenaamde "toverkaarten", die ik me altijd zal herinneren.…

Met opgetrokken schouders, toegeknepen ogen, Haast dravend en vaak hakend in de mat, Lelijk en onbeholpen aan zusters arm gebogen, Gaat elke week de idioot naar 't bad.…

Het praatje van de hakende dame tegenover me was kort… Ze werd binnen geroepen. Maar de dame naast me, zit op haar gemak, net als de iets jongere vrouw die tegenover haar zit! Automatisch neem ik aan dat de jongere met de oudere dame is maar in dit geval is het dus juist de jongere die een afspraak heeft….…

En de spam die binnen komt, al dan niet achter de filters hakend, is vaak nog spam in de vorm van een schijnheilige kerstwens. Het schijnt tijdens de kerstdagen uit den boze te zijn om te mailen. Iedereen zit binnen, iedereen hunkert naar contact met de buitenwereld, maar niemand maakt met diezelfde buitenwereld contact.…

Zoals er simpele, (een-) of enkelvoudige zaken zijn, zo zijn er ook zaken die gecompliceerder zijn, omdat ze een samenklontering (of kluwen) zijn van meerdere in elkaar hakende zaken. Het struikelwoord zette de trein van mijn gedachten in beweging op een veelbelovend spoor, op weg naar een verhelderende bestemming.…

De andere helft probeert, tot nu toe haast tevergeefs, de gigantische tredmolen van het zo’n honderd jaar geleden in werking gezette SYSTEEM van in elkaar hakende tandwielen tot terugdraaien te bewegen.…

Een dichter zei: de mens is zotter dan de dieren, en hij bewijst het ook op velerlei manieren.…

Bij toeval loop ik langs een pand aan de Lindendreef. Doorzonliving, drie slaapunits, waarvan één met de gebruikelijke afmetingen van een hondenhok en bestemd voor het derde kind dat niet gepland was en waar geen rekening mee is gehouden in het bestemmingsplan. Ook nog een 'ruim bemeten' zolder die, ‘desgewenst,’ in een handomdraai als ‘study’ kan…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Nog geen koffie op en dan een rekening van het gasbedrijf krijgen. Niet zomaar een rekening. Een rekening van drieduizend euro. En dertien cent. Bellen, bellen en nog eens bellen.’Hebt u toch echt gebruikt meneer. Misschien ligt het aan uw meter, meneer. U moet het helaas gewoon betalen, meneer.’ Helaas? Gewoon? Een uur later wandel ik helaas…

Er wordt gebeld. Voor de deur staat een jongen van een jaar of twintig. Hij is gekleed alsof hij zo van een begrafenis is weggelopen: driedelig zwart, rode stropdas. ‘Laat mij raden,’ zeg ik. ‘Een Jehovagetuige die de religieuze kledingcode niet helemaal serieus neemt. Uw schooltas ontbreekt en uw schoenen zijn te slap om tussen een deur te steken.’…

Negentienvijfennegentig. Een accountantskantoor zoekt een vennoot en gezien mijn ervaringen denk ik wel te kunnen solliciteren. De personeelschef, een op Andries Knevel lijkende zenuwlijder , scheiding rechts, bril en pak, ontvangt mij vriendelijk in zijn kantoor en begint het gesprek met de mededeling dat het koud is voor de tijd van het jaar.…

Er komt nogal wat nieuws voorbij zo hier en daar. Even een kleine greep hieruit: De uitgesproken gek Elon Musk: “Mars koloniseren is de enige manier om de mensheid voor een apocalyptische ramp te behoeden. „We moeten een multiplanetaire soort worden”, zegt hij al jaren. Merkwaardig idee. Suïcidale idealisten uit heel de wereld zijn overigens razend…

Mijn collega Fröhlich, met wie ik samen een accountantskantoor run, en ik, zijn onderweg naar een hotel ergens in Nederland. De eigenaar nodigde ons uit vanwege “boekhoudkundige kwesties, die opgelost moeten worden”. Of wij dat als gerenommeerd accountantskantoor op ons willen nemen. Met de auto naderen wij het hotel. Voor de ingang een groot bord…

Net voor ik mijn kantoor binnen wil lopen word ik begroet door twee dames. Allebei een jaar of vijfentwintig. Ze lijken sprekend op elkaar. Tweelingen. Geen twijfel mogelijk. ‘Dag, van Gellekom, ik ben Hannie,’ zegt één van de dames. ‘En ik ben Jannie,’ zegt de ander. ‘Is het werkelijk??,’ vraag ik. Ik dacht echt dat ik alles al had meegemaakt.…

Een van de belangrijkste cliënten van ons accountantskantoor, heeft in onze woonplaats een heuse Rotary-sociëteit opgericht. Dat ontbrak er nog aan. Ik kreeg een uitnodiging voor de opening van: deze ‘club voor ontmoeting en gezelligheid voor een gezelschap illustere “kerels”. Ik verzin het niet, het staat echt zo in de uitnodiging. Dus bel ik mijn…

Met collega Fröhlich van ons accountantskantoor van Gellekom&Fröhlich , ben ik op uitnodiging van onze cliënt, Johannes Burg, onderweg naar een golftoernooi ergens in het Gooi. Burg schijnt daar hoge ogen te gooien. Onderweg zijn wij, op verzoek van Fröhlich, even gestopt bij een McShit voor iets hartigs. Zelf neem ik alleen karnemelk. Als ik die…

Buurjongen Mink, de 14-jarige zoon van mijn buren, Wiebe en Gré Witje, kan goed voetballen. Zo goed dat er een delegatie van de Engelse voetbalclub Arsenal hem een bezoek bracht. Vette contracten, dikke handgelden, exclusieve appartementen, nog vettere bolide, het kon niet op. Alles kon Mink krijgen als hij maar wil spelen voor die club. Mink’s…

Mijn telefoon gaat en ik neem op. En zwijg. 'Hallo?' Het klinkt aarzelend. Alsof degene die belt bang is per ongeluk de belastingdienst aan de lijn te hebben die met terugwerkende kracht een aanslag op hem wil plegen. 'Ook hallo,' zeg ik dus maar. 'Ja, met wie spreek ik?' Nu een beetje ergernis. 'Eerst jij,' antwoord ik beleefd.…

Collega Fröhlich en ik besluiten onze zakelijke beslommeringen even van ons af te zetten en ons te gaan vermaken in een zaak waar een bluesavond op het programma staat. Als je depressief bent kun je beter thuis blijven. Tenminste, zo werkt het bij mij. Bij bluesmuziek moet ik er zeker van zijn dat ik een pot antidepressiva bij me heb. Twee potten…

Na alle ellende van verkiezingen en Zwarte Piet-gedoe mag ik wel even iets nuttigen in het café naast mijn huis. Van de cafébaas krijg ik een glaasje rode wijn aangereikt. Hij kijkt belangstellend toe hoe ik mijn eerste slokje neem. Zelf zet hij zijn tanden in een gehaktbal en een klant vraagt hoe hij dat, op dit uur van de dag, door zijn strot kan…

Ik sta net bij de drogist een doos condooms te bestellen voor de gepensioneerde pastoor die tegenover mij woont, als onze grootste klant van ons accountantskantoor, Hankie lam belt. Naast mij staat een scootmobiel terroriste met krulspelden, in een troosteloos gebied dat sommige mensen haren noemen , mij ijzig aan te kijken. Ze kijkt van mij naar…

Als ik ergens een hekel aan heb is het aan winkelen. Dat kun je bijna niet uitleggen. Dat je dan een broek moet kopen. Een broek Godbetert! Dat je tijd moet vrijmaken om jezelf in zo’n ongekend irritante winkel, in een pashokje, in een stuk of twaalf broeken te hijsen die geen van alle passen. In zo’n pashokje waar een gordijn voor zit dat altijd…

Terwijl ik vanmorgen ruim twee uur mocht luisteren naar een uitvoering op tv van het Brandenburg concerto no.1 in F major:I Allegro, door het Nederlands kamerorkest besef ik weer hoeveel mooie muziek wij eigenlijk ter beschikking hebben. Heel wat anders dan het concert in C ongesteld waar ik nu naar zit te kijken. Iets wat Voice of Holland heet..En…