Alle inzendingen over Stella Kübler Manfred Kübler Rolf Isaaksohn

(voor Stella Kübler (1922 - 1994)) Je bent geboren als Stella Ingrid Goldschlag op 10 juli 1922 in Berlijn. Je was het enige kind van een Joodse ouders. Jouw vader Gerhard Moritz Adolf Goldschlag was in 1889 in de Kochstrasse 58 in Berlijn geboren. Hij werkte bij het journaal van de Gaumont Film Company.…

In 1952 verscheen je debuutnovelle 'Das fünfte Jahr', in 1955 de roman 'Eine Handvoll Leben', in 1957 'Die Tapetentür' en in 1958 'Wir töten Stella'. In 1958 hertrouwde je met je ex-man Manfred. In 1963 verscheen je echte doorbraak, de roman 'Die Wand', waar je de Arthur Schnitzler-prijs voor kreeg.…

Rode rozen verwelkten, de koeien gaven zure melk Dag werdt nacht, de hemel stond in brand Al het groene verdorde, al het leven stierf uit De zee verdampte, hij die het boek des oordeels in hande legde riep zijn…

Stella heeft inmiddels Zeeland verlaten en het is een groot raadsel waar zij momenteel verblijft. Privédetective Saskia gelooft in haar onschuld en zij hoopt haar voor de politie te vinden. Stella heeft inmiddels een Pixie Cut en zij wandelt op dit moment naast Lord Richard Lumley van Leeds Castle.…

Vanaf 1918 werkte jij voor de Ring Film GmbH, onder de leiding van Manfred Liebenau, die als regisseur de naam Erik Lund gebruikte. Manfred is geboren op 16 september 1893 in Berlijn. Op jouw 16-de ben jij met Manfred getrouwd. In 1918 verscheen jij als Sadja in 'Sadja' van Adolf Gärtner en Manfred.…

, zegt Stella, die met haar zakdoek het kwijl rond zijn mond weg haalt. 'Stella ook mee gaan!' 'Nee, lieverd, Stella moet nog wat boodschappen doen en zij komt jou straks weer ophalen!' 'Liever niet!' 'Wat zeg je me nou?' 'Grapje!'. 'Je bent de eerste, Thijs!', zegt dominee Vrolijk, 'ik ben blij dat je er bent, de anderen zullen zo wel komen!'.…

Hij keek nog een keer goed naar Stella en liep de dijk af en startte met moeite zijn eend en kreeg het nog warmer. De zon scheen al twee weken. Stella deed hem denken aan zijn Franse vakantievriendin. O, wat zou hij graag een ritje maken en haar hand vasthouden.…

In 1958 zijn Manfred en jij hertrouwd. Op 21 maart 1970 ben jij in Wenen door botkanker overleden. Je werd 49 jaar en je bent in de Steyrer Taborfriedhof begraven. Manfred overleed op 28 juli 1994 en hij is bij jou begraven. In 2012 is 'Die Wand' door Julian Pölsler verfilmd, met de majestueuze Martina Gedeck (1961, München) in de hoofdrol.…

In 1927 speelde jij in 'Die Achtzehnjährigen' van Manfred en in 1931 in jouw laatste film 'Der Weg nach Rio' van Manfred. Manfred overleed op 5 december 1930 in Berlijn, door peritonitis. Hij werd 37 jaar.…

In de stad waar ik woonde werd een herdenkingsdienst gehouden ter nagedachtenis aan Elisabeth Kübler-Ross, de Zwitserse psychiater die bekend werd door haar theorie over rouw. Twee dagen later stapte ik er binnen, mijn schrijfblok in de hand. Ik stelde me voor aan de organisatie en raakte in gesprek met enkele aanwezigen.…

Prinses: ongelukje dat gebeurde tijdens de poging om een prins te maken.…

deze nacht neemt zichzelf tot vrouw wekt de doden uit de valkuilen van het niets ik sta aan de reling van een eindeloze brug wuif naar het nageslacht ongelukkig maar toch sierlijk val ik eindelijk en klinkt trompetgeschal ik neem met list en kompas mijn vaste positie in in de buurt van poolster en grote beer ziende leef ik verder…

De taxi...Walter en ik nemen afscheid van Stella en Jaap, nog een keer kijk ik achterom en zie ons huis kleiner worden, ik pink een traantje weg...het is goed zo, op weg naar schoondochter en kleinkind!…

In de plaatselijke parfumerie kreeg ik een miniflesje parfum van Victor en Rolf mee. Ik spoot een beetje van het parfum in de wc-ruimte, die daarna de hele dag heerlijk rook. “Wat vind je van de geur?” vroeg ik aan zoon. Hij snoof. “Lekker, maar ik ruik alleen Victor.”…

Via Leon gingen ze naar Hamburg, waar ze in de goede handen van de Nederlandse producent/componist Rolf Soja terecht kwamen. Rolf ontwikkelde hun podiumprestaties en instrumentale ondersteuning. Ze werden naar de zwarte roos genoemd, Baccara, een verwijzing naar hun donkere, Spaanse uitstraling.…

De stilte die jij achterlaat De pijnen, die jij leed Mijn pijn, die nooit meer overgaat Jouw liefde die ik nooit vergeet Ieder gevoel, verdriet, dat wordt gesust Nu ik weet, dat jij in vrede rust.…

Ieder voorjaar, elke keer Na de kilte en de kou Is het jonge groen er weer Dat blijft ontstaan door jou Terug bij moeder natuur.…

Jij komt op als duivel uit een doosje teer en roze *Harig Wilgeroosje* Verwarrende gelijkenis waarvoor ik je roem sierlijk bloeiende *Dagkoekoeksbloem*…

Rood en wit zij spelen hun spel zonder te vragen kan dit wel. Steeds maar rond geen weg terug blijven ze draaien vliegensvlug. Zonder afweer snel uitgeteld deze wedstrijd had ik niet besteld. Het spel blijft duren ze geven niet op krachten meten tot over de top. Rood en wit ze vechten door plaatsen mij op een dood spoor.…

Razendsnellen speren hun ware doel voorbij geen kracht om af te weren zijn ze een deel van mij. Hun plekjes gevonden onzichtbaar aan de wand tonen ze geen wonden alleen hun scherpe kant. Dankbaar voor mijn zorgen stralen ze keer op keer gemeen groetend...tot morgen dan treffen wij ons weer.…

Onschuldig rose zo zijn je bolletjes onaangetast loopt alles op rolletjes. Heel apart maar oh zo gevoelig raakt men haar aan dan buigt ze nederig.…

Vol verwachting zijn mijn gedachten groot de beproeving lang duurt het wachten. Uit liefde geboren ongeduld wordt beloond blaadjes verloren is het de vrucht die ze toont.…

Overdag een bengel groen als het gras toont alleen zijn stengel denkend dat het onkruid was. Terwijl de anderen sluiten kent hij geen pardon laat alles naar buiten als ware het een levende lampion.…

Pijn en onmacht breken af en toe uit heel zwaarmoedig kijk ik dan vooruit. Een fleurig boeket om jullie te eren wat de toekomst brengt tijd zal het leren. Zie ze eens drijven wolken van weleer verdriet en gemis keer op keer. Stil en vredig was het bezoek aan mijn ouders bij die steen op de hoek.…

Bijzondere momenten ieder mens heeft er wel een paar zo raken bloemen in de Lente telkens weer die gevoelige snaar. Genieten...heerlijk frisse geuren buiten in de voorjaarszon staan ze open alle deuren iets wat 's winters moeilijk kon. Prachtige bloesem aan bomen en struiken waar genot als ik dit aanschouw hyacinten die ontluiken mezen…

Een jonge boom gezond was de vraag groeide niet snel eerder traag. Vertrouwen groot als verdiende loon drie nieuwe stammen onder de kroon. Jaren vergaan taak volbracht leven ebt weg stil als de nacht. Jongste groeit door tweede gestorven oudste die schrijft haar gedicht voor morgen.…

Angstige gedachten pijnigen het hoofd door medicijnen lichtelijk verdoofd. Niemand die ze ziet tikkeltje gebogen zilte parels vullen groene ogen. Ze vallen op jouw foto tracht ze te drogen alles komt goed lijk jij te knipogen. Roze Lelies helder-rein-onbewogen sterk zijn zij die wij graag mogen.…

Geboren als Vis in een jaar met veel water niet dat dit bijzonder is maar leerzaam voor later. Noordzee...wild ongetemd alles nam je mee krachten waren ongekend van jouw woeste zee. Huis en haard verloren mensen...dieren alles kwijt oud en pasgeboren ongelijk was de strijd. Jaren zijn vervlogen als wolken met de wind rustig maar…

Natuurgeweld alom beschreven ieder leven telt laat het overleven. Zonder scrupules geen enkel pardon steeds meer bomen verdwijnen uit de zon. De schaduwzijde nodig zoals men zegt terwijl aan de zonzijde natuur het loodje legt. Bedreigde dieren straks is het te laat beelden die sieren enkel nog de gevoelige plaat.…

pijnlijk om te lezen de stilte van: het weten scherven in het gras vuistjes, die nooit vergeten hij groet : Gluckauf menige kool gedolven zijn treffende zondagspraatjes als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het Feest anderen glijden af verliezen hun evenwicht…