Alle inzendingen over Toos Beentjes

Zijn vier jaar jongere zus Toos Beentjes zoekt al dertig jaar naar het hoe en waarom van zijn plotselinge, langdurige verdwijning. Zij woont op een woonboot in Amsterdam. Zij was elf jaar en Piet was 15 jaar, toen hun manisch-depressieve vader zelfdoding pleegde. Dat was een zeer grote schok voor hen, met een enorm verdriet als gevolg.…

In het jaar 1965 had ik een vriendinnetje, Toos heette ze. Toos mankeerde wat want, wanneer ze op straat liep, bleef ze zomaar stilstaan, soms midden op de weg. Ze stond dan alleen maar te staren, verder niks. Ik keek vaak, waarnaar ze dan staarde, maar zag nooit wat!…

Toos vraagt of de koffie op tafel kan komen? 'Natuurlijk' bromt Opstelten dan. Het is nog vroeg. Snel verdwijnt hij nog even naar het toilet. En wanneer hij daarvan terugkomt wrijft hij in zijn handen en loopt hij naar Toos. Hij geeft haar drie zoenen en knijpt haar bijna fijn in zijn armen. Daarna zegt hij: Lekker Toos!…

Om zijn langzaam gegroeide band met het kastje op dit moment op te biechten aan Toos zou gelijk staan aan het opbiechten van een slippertje. 'We kanne keren, dan lult ze wel weer' sprak hij snel zonder Toos aan te kijken. Toos boog zich naar hem toe en probeerde mee te kijken op het schermpje.…

Nog zie 'k uw tere treutelingen In 't glorend glut der sleutelringen O, tante Toos, uw klare klonen Laat immer ons de toetsen tonen Die gij ons gaaft in 't kleunend klis Van droefenis Tante!…

Niettemin lieten Teut en Toos niets na om luidruchtig te tamboereren hoe raar Toos’ vader was. U voelt het al aankomen: hij is geen feestneus, want alles is hem gauw te druk. Gezellig bowlen kan je met hem niet en hij is geen aantrekkelijke partij om op de borrel uit te nodigen.…

Toos is 25 jaar en nog steeds vrijgezel. Ze verlangde naar een lieve man. Eindelijk kwam die kans. Ze werkt in de kantine van een verzekeringsbank. Toen verscheen er een jongeman, die zei: ''Ik vind je erg lief, Toos'', en hij liep weer door.…

De dwerg Klijn Beentjes werd al zijn hele leven gepest en hij heeft er na verloop van tijd een dikke huid van gekregen. Het lukte hem steeds beter om de vele, vaak onverwachtse aanvallen te chargeren en te overwinnen.…

In café De Tietjes van Tante Toos, dat in werkelijkheid gewoon Tante Toos heette, maar door iedereen zo genoemd werd wegens de dikke tieten van eigenares Tante Toos (waar mannen gerust af en toe aan mochten zitten, want tante Toos had haar verstand niet in haar tieten zitten en maar al te goed in de gaten dat zulke dingen omzetverhogend waren, ze reed…

Hoe dankbaar is mijn kleine hond Voor beentjes en wat brood! Hij kwispelstaart, hij loopt in 't rond En springt op mijnen schoot.…

Kleine handjes Kleine voetjes Langzaam naar het licht Kleine armpjes Kleine beentjes Langzaam naar het licht Kleine baby Klein gezicht Je bent geboren…

Je handen sloten zich om mijn wijsvingers je trok jezelf omhoog aarzelde tussen zweven en vallen op het tapijt de beentjes kromgebogen het gezicht rood van inspanning en opgetogen je vond rust op mijn schoot…

Ze gingen lekker dansen met z'n allen, Wel honderdduizend beentjes van de vloer. Maar iedereen moest toch op zijn retour Zodra de natte avond was gevallen. Toen eindigde een vrolijk festival En werd de dansvallei een tranendal.…

Hoe dankbaar is mijn kleine hond Voor beentjes en wat brood! Hij kwispelstaart, hij loopt in ’t rond, En springt op mijnen schoot. Míj geeft men vlees en brood en wijn, En dikwijls lekkernij: Maar kan een beest zo dankbaar zijn, Wat wacht men niet van mij!…

Volmaakt dat is twee beentjes die lopen op een dag. Door jouw verschijning in ons leven kwetsbaar, zorgeloos en klein heb je ons de kans gegeven volmaakt compleet te mogen zijn.…

onze dochter groeit niet alleen in de lengte ook in eigenwijze zekerheid alsof zij er altijd is geweest dat iets van jou en mij er opeens is, glimlacht huilt en zich bevuilt gedragen wil en boert straks is ze sterk trekt zich aan vingers op beentjes plooien in een “O” zo vormt zij begin en eind…

Elke dag is Gedichtendag, zei Simon Vinkenoog. Dit is mijn uitdaging voor dit blog. Ik schrijf één jaar lang elke dag een nieuw bericht met één gedicht met honderd woorden als inleiding. Ik ben het blog begonnen op 3 april 2012 Het blog is te vinden op http://www.deliterairewerkplaats.nl gedichten punt en el Voor poëzie heb ik een paar…

ooit ligt een haas lam met een stuit resten beentjes mos zacht tellen dagen dubbel een hamer vangt zonder rede loos bloed mooi kreten op vertrekt een laatste stuip met kerstmis voor de deur het klopt kamers vullen geluid…

Toscane als een groet aan de platanen teruggesnoeid tot op het hout de dikste uitwas willig reikend naar het verre nergens Toscane kan er mij in eeuwen wanen in het spel van leven en de tijd soms triest dan weer verblijd gericht op God en eeuwigheid Toscane met zijn files op de autobanen tussen droom en zakelijkheid als ruwe steen achter…

Al vier tandjes in je mond, beentjes stevig op de grond. Lijkt al groot, maar is nog klein. Wil nog graag bij mama zijn. Papa's smurf, opa's maatje, en ons aller kameraadje. Ik ben wat bang, het gaat zo vlug. Want ook dit jaar komt nooit meer terug...…

En daar sta je dan, ooit viel een kabouter met beide beentjes in de lucht. Beperkt door de berk heb je nooit de vlucht kunnen nemen die je wilde, geen strepen waarop je kon staan want je had slechts stippen. Om de bast van de boom sta jij in kleine kring, als uit een sprookjesboek weggelopen, maar je komt niet verder.…

Op de omslag van het magazine een meisje van een jaar of zes misschien oogverblindend wit jurkje blote schone voetjes handjes zonder zwarte nagel- randjes een idylle Stevig in de zandbak staan twee onbedekte beentjes teentjes die bewegen modde- rige vingertjes vol leven echt een plaatje…

Dank U voor zijn kleine beentjes, voor zijn oogjes en zijn mond. Dank U voor zijn friemelteentjes. Dank U Heer, hij is gezond. Dank U voor dit kleine mensje, voor wat U schonk, wat ik U vroeg. Dank U Heer , want voor dit wonder, dank ik eigenlijk nooit genoeg.…

Het is een prachtige film, de beentjes – of butkes – van Sint Hildegard. De beentjes van Sint Hildegard liggen 73 uur lopen vanaf Almelo, althans, als je via het slot Bad Bentheim en het standbeeld van de Lorely in de Rijn gaat. Dat is best een tippel, maar daar gaat de film helemaal niet over.…

als ratten knaagt het zich een weg doorheen mijn denken, m'n verstand ik weet niet meer wat ik zeg ben elders aanbeland ik had niet de minste keuze het kwam zelf naar me toe overleven is de leuze vraag me af hoe ik dat soms doe een duaal verlangen maakt zich los golven, resonantie in mijn kop wie daarboven won de tos?…

De beentjes bewogen zelf. Daarboven aan touw een ballon als een vis. Daarboven de zon, laaiend. Het kind hield de vis niet meer. Keek hoe hij steeg, zwaaide hem na. Wat is er? Wat is er?…

De deelnemers waren Gerard Beentjes, Paul Groenendaal, Simon Mulder en Jos Zuijderwijk. De winnaar van de jury en het publiek: Gerard Beentjes. Door deze uitslag kon de nummer 2 van het publiek door naar de finale.…

Ik lijk wat op een hangbuikzwijntje met veel te korte beentjes maar zat ik bij zo'n plastisch chirurg dan zweette ik zeker winterpeentjes. Ik hoef nooit naar een kapper mijn krullen zijn mooi recht ik ga ook nooit op dieet, want ik wil met kilo's geen gevecht.…

Soms begaat een schrijver een grote fout met zijn kleine fouten te willen overwinnen.…

Veel van wat we gisteren en vandaag hebben opgehemeld, zal morgen al een roemloze en overhaaste begrafenis hebben gehad.…