Alle inzendingen over Viool

En in zijn grappige kleutertaaltje bedelde 't kereltje zòlang om een viool, tot zijn moeder zwichtte en het verlangde voor hem kocht.…

twee knopen houden de snaar strak die ik te grof, te gretig ontstem een golf trilt door het trommelvlies tot in de haren van het slakkenhuis tonen wringen binnen hun maat elke tel volgt de harstslag elke ademstoot een zin ik struikel over kwinten en kwarten één noot hupt over de maatstreep heen het galmt door een gepolijste kast…

ingeslapen muzieknoot blaast nieuw leven in waardoor zich een vloeiende melodie ontbloot instrument al eeuwenoud bespeelt zijn magische snaren adembenemend door al zijn eenvoud naderend slotstuk heftige klanken snijden door mijn ziel doet deze stervende muzieknoot weer leven…

Viool na viool zingt, violist na violist wordt zanger. (De doolhof heeft een uitweg.)…

na wang op wang komt lip op lip een ander intens bezig zijn neuzen zitten in de weg bloed stuwt vol venijn een spel van golven op kusten gespeeld waar mensen rivieren zijn en passie wordt gedeeld zacht vermengen zielen in een dansend aureool één speelt de eerste, de ander tweede viool…

Ik speel, zoals het mooi genoemd word, de tweede viool. Wie begrijpt mij? Wie voelt mijn tranen en wie snapt mijn zorgen? Waarom doe ik dit mijzelf aan en waarom kies ik niet voor mezelf? Waarom kom ik steeds in situaties waar ik pas als een kameleon. Voor anderen? Waar is mijn veilige haven?? Waar ben ik het aller aller belangrijkst?…

' Weet je' zegt ze dan, ' de viool waar ik op speel heb ik ooit mogen overnemen van een oude violist, die niet meer kon. Eigenlijk wilde hij niet, maar zijn zoon drong erop aan.' ' Waarom dan?' wil ik weten.…

de snaar die ik deed trillen bepaalde niet de klank het was mijn vinger die jou golfde in de toonsoort van mijn hand de strijkstok was geruwd op maximaal vibreren maar in de klankkast vond jouw melodie nog ruimte voor een nieuw proberen ik leg de bladmuziek apart in samen dromen laten wij muziek direct uit onze harten…

Subtitel: Liza Ferschtman haar eerste vioollessen op haar 5de Liza Ferschtman is violiste en een van de meest interessante muzikale persoonlijkheden van deze tijd. Grote podiumuitstraling in combinatie met gepassioneerd spel zorgen voor dit imposant imago...! Hiermee werd zij in 2006 winnares van de Nederlandse Muziekprijs; de hoogste onderscheiding…

Ze bespeelde haar viool als haar eigen levensverhaal ze bezong haar eigen droom en maakte van haar nachtmerrie een hoop kabaal Zoals een schilder vol emoties een doek vol kleuren mengt zo is zij het die de controle verliest en haar viool in verlegenheid brengt Wie kent de regels van dit liefdesspel?…

liep toen door, eerste links, dan weer links en kwam uit op een binnenplaats bij een bank aan een bakstenen muur waar een viool de ruimte vulde, een viool van wijn en waakzaam vuur.…

Onder het balkon klinkt de viool van mijn kat stradivarius.…

door liefde gedreven mijn mooiste gedicht op jouw lijf geschreven net niet in het zicht mijn zijn en mijn wezen in een regel of vier maar nu ik wil lezen ben jij niet hier in liefde bedreven mijn schoonste melodie in jouw hart beschreven een ware symfonie mijn lust en mijn leven in tonen herboren een minuut of zeven ...ik zal het nooit…

'' ''Tuurlijk man, laat je maar eens grondig onderzoeken, jouw vader was ook kierewiet, want die ging op zijn oude dag nog viool spelen hoog op het dak van zijn huis. De brandweer moest hem er afhalen.…

Omdat een eigen viool erg duur is, hadden mijn ouders bij iemand een viool kunnen lenen, zodat hij het kon proberen. Na een paar lessen belde Marit, zijn lerares. “Jullie moet er zelf over nadenken, maar ik raad jullie aan om toch over een eigen viool voor Daan na te denken. Die jongen van jullie, die heeft talent.”…

Een poging tot het creëren en schrijven van een perfecte en nauwelijks voor kritiek vatbare bewering blijkt net zo onuitvoerbaar als een poging om met jouw fluit de eerste viool te willen spelen.…

Ik leg mijn oor te grabbel hoor de avond vallen motregen ook, een noten ping ping pizzicato het stromen van zinnen waterspinnen die dansen gaan viool contrabas gestemd de muziek trekt het water aan…

De meester bespeelt mijn lichaam als viool strijkt langs flanken en haren roerend de snaren van toekomstmuziek. Een ritme van lauwwarme jazz Tong tanden handen Tong tanden handen voorzichtig langs de randen van modern en klassiek…

Toen de vraag-krullen der cello's trager bewogen en het hoofd van de violist afstierf - laag en lager - op het gevoelig lichaam der viool, toen kwam er rust, - en in dat zwijgend ogenblik waart Gij, o God, noch vrede, noch geluk, maar verruk- kelijke pijn, verschrikkelijke lust.…

Een moeder heeft een hart voor haar kind dat kind wordt door haar bemind niemand kan haar evenaren zelfs niet het mooiste instrument de viool met haar snaren. Zij streelt het hoofd van het kind het kind dat zij bemint. Zij droogt de tranen van haar kind het kind dat zij bemint. Zij zoent de pijn weg van de wonde op zijn knie.…

Jongeheer, de valse viool van de Markies is een gedeponeerd handelsmerk, maar tegenwoordig snuffelt de vlerk in opdracht van de burgemeester ook nog eens in de wasmand van de bijstandskerk. Marokkaanse praktijken zijn dat. Schande! Dit land is een democratische rechtsstaat. Zonder harde bewijzen verliest geen Rommeldammer hier een hand.…

een viool kerft in de winterstilte de woestenij door vogelvorkjes geprakt een glazen rag van bevroren dromen in de zucht van duizend naalden je kinderhand die met brutale warmte het ijs van mijn herinnering likt een bedwongen traan tot dooien brengt mijn gekloven lippen danken voor je kracht twee kriekjes op je porseleinen gezicht…

Mijn liefste, schreeuwde uit zijn colbert het maakte mij tweede viool drie kruisjes drukten alles uit het stond er iets te frivool dan kust hij onwetend van de vondst dag vrouw,nog zit hij niet in de knijp het snode plan ontwikkelt zich terwijl ik vast de messen slijp pruttelt het stamppotje voor drie de rapen zijn nagenoeg gaar als…

Niet lachen, maar Ik heb een heus idool, Dat klinkt op mijn Leeftijd als een viool, Maar ik kan haar charme niet weerstaan, mijn gevoel voor haar is als een orkaan, ‘k zou het liefst bij mijn idool willen leven, haar vooral mijn oprechte liefde geven, dan zou ik niet van haar zijde wijken, mijn idool is met niemand te vergelijken…

Ik mag niets zeggen dus ik fluister woorden In de schittering die kaarslicht heet Alles om ons heen lijkt donker en verlaten slechts een viool speelt een zachte melodie Je hand in de mijne verstrengeld samengebonden, krachtig je lacht van binnen waar vlinders huizen Elke kriebel of iets dat raakt is heftiger dan ooit maar in de kilte…

Wanneer het tot op heden nog niet is gelukt in het orkest des levens de eerste viool te spelen, dan moet je het blijven doen met de noten die je op jouw zang hebt. Ten langen leste resten jou nog twee opties: of je vertrekt met stille trom of je blaast de kraaienmars.…

Ik beschouw hem niet als kundiger dan iemand die Paganini speelt op de viool of Beethoven op de piano. Het is een kwestie van trainen en oefenen. Het 'ik ben ik' van de mens die in onwetendheid leeft verschilt niet van dat van de mysticus. Begrijp je wat ik zeg?…

zij bespeelt de oude stradivarius met ontluikend elan haar snaren klinken als voldragen woorden wanneer zij haar sprankelende lettertonen uitstrooit in het hart van een vergrijsde man de viool, uit verguld hout gesneden trilt van vreugde onder de vingers van deze blanke lelie; een meisje met een nog pril aards verleden…

Een vriend beroert de snaren van de viool van zijn hart nog altijd voor mij. Van ver bereiken zijn alwetende, ijsblauwe, stokoude ogen, die zijn als die van een milde, vergevende vader, mij nog. ZIJ wacht nog op me in de kamer van mijn jeugd waar glaswerk en oud hout de sfeer bepalen. Rozen bloeien nog in een late maand.....De winter nadert....…

Ze was helemaal idolaat van een man die viool kon spelen. Maar de doerak had de verkering uitgemaakt. De man was in het leger, maar hij hield van een borrel, het was ten strengste verboden iets van alcohol te nuttigen als je een militair voertuig moest besturen.…