Alle inzendingen over Vlek

Maar, zegt ze, er zitten vlekken in theedoeken die er niet meer uitgaan zegt ze, waarop ik antwoordt, gebruik Shout, daarmee verdwijnen alle vlekken, tenminste bij mij dan...,het duurt even voor het antwoord komt: dat helpt niet! Mijn antwoord even later is resoluut, de schaar al geprobeerd? De schaar?…

ik hoor haar zoemend in de buurt van mijn oren ik zie haar zoekend naar een plek om te slurpen ik voel haar zij mij ook eens een mug, nu nog een vlek…

Een groot deel van de hoogopgeleide, in Nederland geboren Turken houdt zich bezig met emigratieplannen. Men vindt het verharde klimaat een legitieme reden om het land van Maas en Waal te vergeten en terug te keren naar het land van hun vaderen. Een chauvinistische gedachte welke mij in eerste instantie nobel in de oren klinkt. Ik ben een groot voorstander…

Ik voel mijzelf een beetje koning. Koning van mijn huisje, van mijn leven en een heel klein beetje jouw koning. Graag droom ik van mijzelf in een purperen gewaad de scepter zwaaiende over u allen. Iedereen zou voor mij buigen en mij adoreren. Gelukkig word ik ook altijd weer wakker, mijmer nog even weg, om vervolgens met 2 benen de wereld in te stappen…

Onlangs mocht ik getuige zijn van de nieuwste vorm van kindermishandeling. Op Nederland 1 werd op sentimentele wijze getoond hoe 2 dove ouders hun kind graag doof geboren zagen worden. Deze 2 kwartels waren zo blij met hun levenslange rust, dat ze deze met liefde doorgaven aan hun kind. Enige vorm van therapie was dan ook uitgesloten. Grote blijdschap…

Geen Vlek op de wereld die dit acceptabel vindt en dus werd ingegrepen.…

Het vieze kaartje van Donald uit 2003 aan zijn vriend Epstein is nu openbaar gemaakt door leden van een Amerikaanse onderzoekscommissie. Een felicitatietekstje in een ondeugend tekeningetje van een blote mevrouw met zijn handtekening als schaamhaar: thats’s all. Maar Trump wil zijn connectie met zijn toenmalige intieme vriend nu ten koste van alles…

Donkere vlek Voor mijn ogen Ik was het niet Echt niet ik wilde niet Zij was het Pijn alles doet pijn Je maakt mijn leven kapot Verdwijn toch een keer Je hebt het beloofd Donkere vlek Voor mijn ogen Als ik even niet oplet Ben je er weer Waar moet ik heen Zonder jou tegen te komen Altijd ben je daar Je beheerst mijn leven Meer kwaad…

Tranen op een blad, ze spatten open en worden vlekken. Grote vlekken. Dikke tranen. Veel verdriet.…

Mijn geest concentreert zich op één punt: een witte vlek op de schoorsteenmantel boven de open haard. De witte vlek staart terug, treitert me en daagt me uit. Ik zie ogen die me spottend aankijken. Er verschijnt een mond met een verstarde grijns om de smalle lippen. Een mond die woorden vormt. De woorden worden zinnen, krijgen betekenis.…

mijn pen drupt inkt laat zinnebeelden vloeien op papier soms ontaardt een vlek in een sierlijke illustratie een prettig perspectief met een voelbaar reliëf soms is de inspiratie net abstracte kunst blijft de vlek te vaag hangen in mijn hoofd geef ik slechts een vlaag van wat ik werkelijk zie ze zeggen wel eens je bent zo goed als…

. -------------------------------------------------------------------------- Hans Vlek (1947) ontving de Reina Prinsen Geerligsprijs en de Jan Campertprijs voor zijn gedichten.…

Het leeggebloede licht van de novembermorgen legt zich over het formica-blad waar echter in de rechter bovenhoek 2 koffievlekken prijken. niets is volmaakt. Ook een der houten poten is een flink stuk korter. Als ik schrijf houd ik mijn rechtervoet eronder zodat een mooi, gelijkmatig schrift kan ontstaan, waarvan dit vers wel het bewijs…

Steeds minder wordt de fantasie fantastisch, steeds kleiner de wereld, korter de reisduur, de voetbalbroeken. Narcissen verdrogen en worden door tulpen vervangen, de kat werpt tussen ontsproten bintjes negen jongen waar geen bik voor is. Elke dag poets ik zorgvuldig mijn schoenen en gebit terwijl er verrekt, gecrepeerd en gemoord wordt…

Ik tel, loom en tevree, het kleingeld in mijn portemonnee.…

Oh, zoete liefde, waarom willen de mensen niet de moeite nemen om jou te proeven, zoals ik jou proef, zoals je smaakt. Oh, zoete liefde, zij verwachten een bittere nasmaak als bij een onrijpe vrucht. Door mij geplukt voor gevallen. Oh, zoete liefde, zij weten niet dat jij al gevallen bent, waar je geboren bent. Ik heb je van de…

Mozart, Verdi, Hindemith en von Weber zouden nooit geweest zijn zonder hem: de rustgeduldige muzikale anti-streber oefenend op snaren, toets en kleppen zonder stem - Dan onopvallend anoniem thuiskeert na 'n concert en weet zich nooit vernoemd te zullen zien in pers of ether, omdat hij stilvrijwillig werd de kunstenaar der oude spreuk: ick…

De schoonheid vertelt- historie vertaalt zich in verborgen vlekken…

de lucht is opgeklaard donkere wolken houden desondanks de wacht bij sombere gedachten de zon schijnt de horizon staart achter de horizon verdwijnt de zon de hemel vertoont vlekken opvallend lijkend op de donkere wolken die wacht houden bij sombere gedachten de weerman voorspelt een heldere nacht de vlekken verdwijnen aan de horizon sombere…

; steeds andere vlekken op de wanden en op het plafond van mijn kamer.…

In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. Een buurman zet een groene bak aan de straat. Hij kijkt op, knikt kort, kijkt weer weg. Ze loopt door. Haar sleutelbos ligt zwaar in haar zak. Bij de hoek blijft ze abrupt staan. Luistert. Fluistert haar naam. En gaat dan verder.…

boeken brengen rust rust roest vandaar de vlekken op vele boeken…

ik hoor haar zoemend in de buurt van mijn oren ik zie haar zoekend naar een plek om te slurpen ik voel haar zij mij ook eens een mug, nu nog een vlek…

Razende gevaartes schieten langs me heen als de woedende wind Grote schaduwen boven me als zoemende grote vliegen een spoor van gif achter latend Het water geel en groen door grote brommende, stampende monsters uitgespuwd Op de mishandelde oceaan grote jankende piepende vlekken vervoeren de schatten der aarde In de achter buurten…

blinde vlekken dode hoeken in mijn hoofd geheugenlekken herinneringen uitgedoofd schier onwetend wat de dag hierna mij biedt snel vergetend … en zelfs dat onthoud ik niet…

Ze keek me aan met een dove blik Haar schreeuw om aandacht Ik wilde het niet zien Haar vuistslagen kon ik niet horen Ik voelde niets van haar tranen Ik proefde niets van het zout op mijn huid Zij was de blinde vlek in mijn ogen…

tussen lommerrijke bomen liggen bruinwitte vlekken roerloos bijeen verstillen zelfs hun lome staarten lijdzaam wachtend op de koele avond schemering…

Langs een lege hemel ontschiet mij vaak iets dat weten heet of God het scheert, het weifelt langs een blinde vlek. Staar je niet blind zeggen mijn ogen…

Ik voel je niet in eenzaamheid zie slechts de lege plek en op de witte vloer een felle rode vlek ik hield je niet in eenzaamheid dacht een dipje in het klein hoe kon ik weten dat dat moord zou zijn…

Ofschoon ik vlek en vloeiblad hou, zal van de inkt die linkt naar jou, het zwart zo zwart niet blijven.…