Alle inzendingen over Waar een verdrietig

Jij gevangen in jouw cocon ik in die van mij, ben ik de groeven in jouw gezicht ontstaan op weg naar waar geen verdriet heersen kan een landschap van ravijnen die bij elke nieuwe regenval rivieren van smart bevatten en ik pieker, pieker me suf zeg jou dat het van vermoeid- heid is, terwijl ik beter weet…

Steekt er wellicht soms iets kwaads in het virtueel een plek aanschouwen waar zoveel verdriet en leed en zoveel pijn is van wat ik niet weet van bekende en onbekende mannen en vrouwen. Hier rusten ze de eeuwige rust. Schoorvoetend scroll ik langs de zerken. Mijmerend bestudeer ik zo hun werken mij van de eindigheid meer bewust.…

is wel meer dan ’n levenloos beeld waar je verdriet mee deelt kan meer kwaad dan gedacht want gevaar is wat ik zag zwarte wolken en 1 dood dus doe niets, wat niet mag…

En ze liet je niet verdwalen, steeds weer op dezelfde plek, waar het verdriet aan regendroppels is blijven hangen. Het zou iets zijn van ik heb haar ook gekend, maar ze is nog altijd in ons midden. Zelfs na haar dood spreekt haar stem tot de geest. Het is nu te laat voor een eerbetoon.…

In de levenservaring ligt een stuk levenswijsheid wanneer bewust wordt omgegaan met datgene wat je als het ware overkomt. Verdriet, pijn en vreugde moet je meemaken om de ander die naast je gaat te begrijpen. En waar de ene met een zekere onverschilligheid aan voorbij gaat, kan de ander tot in het diepst van zijn ziel raken.…

En ze liet je niet verdwalen, steeds weer op dezelfde plek, waar het verdriet aan regendroppels is blijven hangen. Het zou iets zijn van ik heb haar ook gekend, maar ze is nog altijd in ons midden. Zelfs na haar dood spreekt haar stem tot de geest. Het is nu te laat voor een eerbetoon.…

mijn hart zit vol emoties soms is het echt te klein ik heb ze goed verstopt, wil sterk en zeker zijn maar als ik niet zo sterk ben, het leven even moe mezelf helemaal kwijtraak, en domme dingen doe, dan ben ik weleens bang, om controle kwijt te raken. ik maak mooie dingen stuk, die niet meer zijn te maken. maar als de nood het hoogst…

Daar waar ik in het donker liep en zelfs de echo geen klank na liet daar heb ik zacht mijn tranen gehuild van bitterheid en intens verdriet. Daar waar het donker eenzaam was en ik alleen mijn stappen heb gezet waar rust mijn hart opnieuw beroerde na het smeken van mijn hulpgebed.…

Een privilege waarvan ik niet begrijp dat het een privilege is in een wereld waar toch meer dan genoeg voedsel voor iedereen voorradig is. Het zijn van die dingen waar je verdrietig van wordt als je er teveel over nadenkt. Maar soms is het goed er even bij stil te staan.…

Betekenis van "Bewering" volgens wikipedia: Een propositie of bewering is in de logica een declaratieve zin die of waar of onwaar kan zijn. Een bewering onderscheidt zich van een zin doordat een zin slechts een formulering van een bewering is, terwijl er vele andere formuleringen kunnen zijn die dezelfde bewering uitdrukken.…

De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is.…

jij bent de ware, jij bent mijn man, en je weet dat ik niet meer zonder je kan. huisje-boompje-beestje, dat is onze wens. door jou voel ik me weer goed, ik ben weer een persoon, een mens.…

We weten het niet, maar maken plannen goede voornemens voor het nieuwe jaar het is allemaal mooi en aardig maar wie van ons maakt het wérkelijk waar ?…

Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

Eigenlijk totaal onbelangrijk, maar buiten zinnen letterlijk een hart spuien waar de geest overloopt... Onafgemaakte zin, gebeurt mij wel vaker, soms maak ik mij er van af met puntjes. En toch..... Waar woorden wonen, wonen woorden waar.…

Vakantiegeld, klinkt als een feestje maar is eigenlijk uitgesteld loon waarover meer belasting wordt geheven. De crisis is ons aangepraat opdat de graaiers kunnen herpositioneren en de schulden afwentelen op de burger. Politici blijven beweren dat wij in een welvarend land leven en ik denk dan 'ja, jullie wel'. Een man doodt zijn kinderen…

Is het lichaam het omhulsel van de ziel of is de ziel de belichaming van het lichaam Zijn de ogen een spiegel van je wensen Of wens je zaken die je ogen willen zien Blijf je hangen in het verlangen om te voelen Of voel je het verlangen Blijf je wachten op de ware, of als het ware wachten op iets dat waarde heeft?…

'Waar is jouw hand?' Jouw hand die mijn hand zocht en hem voor eeuwig zou bij je houden. 'Waar zijn jouw ogen?' Jouw ogen vol licht die mij moed gaven. 'Waar is je glimlach?' Je glimlach vol vreugde. Je glimlach waar ik van hield. Jij bracht mij in een andere wereld. Een wereld met jouw ogen, jouw handen en glimlach.…

Ik zie je wel, maar je bent het niet, nu zie ik geen liefde meer in je maar alleen maar verdriet, waar is de oude jou, wat is er met je gebeurd? Waar is die mooie lach? Waar zijn de lieve ogen, Waar is de lieve jongen die ik altijd in je zag? waarom ben je zo veranderd?…

Waar is mijn gevoel, mijn warmte, mijn kracht, ergens in mij, waar het...op jou wacht....…

Mijn liefste, waar zou je kunnen zijn? Ik smeek je, laat eens iets weten. Godverdomme mijn hart doet pijn. Ik zit hier nu in mijn kamer, eenzaam en alleen. Is dit nu het leven? Sorry dat ik nu even ween. Ik sluit mijn ogen en vraag aan god; Waarom moet ik mij zo voelen? Is de wereld dan echt rot?…

Je vraagt je soms af, waar te beginnen denkt soms aan één of meerdere zinnen, je denkt vaak, er is zóveel om over te schrijven, aan het worden én aan het blijven. Aan ziekte, leed en andere vervelende zaken, maar ook vreugdevolle, die de dag én het leven aangenaam maken...…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Ze hebben allemaal hun eigen ervaringen verteld over een oma, een opa of een huisdier waar ze verdrietig van waren. Zelfs Jeroen, die érg boos werd op zichzelf omdat hij verdrietig was geweest omdat zijn konijn overleden was, en hij vergeleek het nu met het verdriet van Erik.…

Ze hebben allemaal hun eigen ervaringen verteld over een oma, een opa of een huisdier waar ze verdrietig van waren. Zelfs Jeroen, die érg boos werd op zichzelf omdat hij verdrietig was geweest omdat zijn konijn overleden was, en hij vergeleek het nu met het verdriet van Erik.…

Het roze huis, waar alles begon te stromen, staat nog steeds aan 56 Parnassus Lane in West Saugerties. Er wordt nog steeds muziek opgenomen, zij het in een klassiek genre. Na je debuutalbum volgden nog tien albums, met als hekkensluiter 'Jubilation', maar toen was jij er allang niet meer.…

In de ware liefde heb ik nooit geloofd, maar nu .... zit zij in m'n hoofd. Mijn leven was donker en zwart, maar nu .... zit zij in m'n hart. Ook al is het nu zwart, dan .... zie ik toch licht. Ook als is het nu donker, dan .... sluit ik m'n ogen en zie haar gezicht. Geloof nu toch echt in de ware, maar ..... ben ik ook de hare?…

Mensen die van ons houden waren erg met ons begaan Vanuit een plekje in de hemel hebben zij hun werk gedaan Ze hielpen het lot een handje maar hebben wel even gewacht Totdat het tijd was voor de ware en het lot ons bij elkaar bracht De tijd stond letterlijk stil tijdens onze eerste zoen En zo verraderlijk snel gaat de tijd als we samen…