Alle inzendingen over Wonen

Als een vogel spreid ik mijn vleugels, Zoekend naar een eigen stek, Uitgevlogen van het ouderlijk nest Zoekend naar een boom, Een boom die geeft wat ik wil, Rust en veiligheid. Een boom met een uitkijk, Over een grootschalig bos, Op zoek naar de hoogste top Gestuurd door de wind, Drijvend door de wolken, Maar, naar beneden kijkend.…

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.…

Twee dagen werken is haar ideaal, als ze goedkoper hadden kunnen wonen. Dat dit haar dwars zit, was duidelijk.…

Zo ken ik mijn plaats en woon aan de voet van een berg geld, met een erker als dromenvanger. Natuurlijk had ik allang ingeschreven kunnen staan, maar zie ik er als een berg tegenop om weer te moeten verhuizen en afwachten wat je ervoor terug krijgt, het is overal wat.…

Nou hoef ik niet uit het diepst van mijn hart in Hilversum te wonen om me thuis te voelen. Maar het scheelt al voor de helft als je naar het toilet kan, zonder buurman én aanhang daar erg in hebben.…

FANTASIE VERHAALTJE Foppe loopt over een weiland Dan naar de sesamstraat Naar bert en ernie Die vindt hij het leukst Dat zijn vrienden Een vrolijke en een rustige Dan gaat hij naar zijn moeder Daar zit hij rustig aan tafel Te praten en te eten Want hij houdt van haar Nu denkt hij Wat is er in mijn hoofd Dan gaat het mis Hij krijgt…

wat het mooie was: een laatste trein natuurlijk obligaat haast gemist natuurlijk mijn voeten glijden weg, natuurlijk seinhuis thermostaat en schuin -net boven de eerste doornen- afgesneden cadeau gegeven: gele rozen wel gegeven en bedankt wentelen gesprekken tot een zich goed verstaan in Woerden dat, -weten we allemaal-, slechts bestaat…

het donkere hout heeft afgedaan de wortelnoten glans waar kinderhanden smetten op barokke rondingen is weer een nieuwe vangst in kringloops grote netten in glas brengt licht de luchtigheid die kaatst in chroom en spiegelruit pas kleur ontmoet in het zwarte leer waarmee de bank en stoelen zijn getuigd ik heb de zon gevangen…

O, wat moeilijk om in Harlingen te wonen zonder hond zonder kat zonder fiets. ------------------- Uit: ‘De fiets, de vrouw en de liefde’, 2002…

ze slopen hele wijken die toendertijd de stad verrijkten blokkendozen in het groen want ruimte moest het doen ze keren nu het binnenste naar buiten zie handjes op de muur een donkere gang die je deed fluiten behang, gerafeld en met tekeningen uit mijn tijd eenmalig vastgeplakt heeft het toch vele generaties groot gebracht de treden…

Mastodonten doorklieven het kiel, marcheren als edele betonnen rosse wachtend voor de grachten van onze mooie ring vluchtend op pilotis verankerd in de aarde als stenen bossen opwaarts naar onze kathedraal zijn enige schoonheid zijn stenen hebbeding…

"Uw woongedrag", zo sprak de hulpverlener, "Bezorgt de hele buurt veel overlast En totdat u totaal bent aangepast Sluit ik u daarom op in een container. En als dat nog niet helpt, moet u een poos Gaan oefenen in een kartonnen doos."…

Het krot waarin ik krapjes ben behuisd Wil ik graag voor een villaatje verruilen Waar ik mij ongestoord in kan verschuilen En waar geen vreemdeling mijn paden kruist. Ik denk dat ik mij maar eens laat bedreigen Om ook zo'n droomhuis van de staat te krijgen.…

Wij wonen in niemandsland Verdreven van huis en haard Is de uittocht al eeuwen oud Op zoek naar brood en water Wonen wij in niemandsland Zoeken heil en verlossing Zijn onze geliefden verdwaald Mijn moeder, mijn zuster Mijn vader, mijn broer Wonen wij in niemandsland Knielen neer in vreemde oorden Smeken om genadebrood Wachten in…

Het uitzicht is prachtig vond ze, totdat ze zich zorgen ging maken over een heel klein boompje wat was geplant. Na 2 jaar begon dat boompje wel erg groot te worden. Er waren al een paar van die bomen weggehaald omdat mensen de takken tegen hun ramen kregen en niet of nauwelijks meer naar buiten konden kijken. Een hele rij was verdwenen, maar men had…

Je zult er maar naast komen te wonen.’ Voorlopig was ik nog dik tevreden met mijn gekochte hoekwoning met tuin.…

Dit is al elf jaar zo lang ik hier woon. Eerst schoonmakers en dan hoogwerkers die de goot weer repareren. En daarmee voorziet men in zijn onderhoud, want dat noemt men 'werk'.  Zondag ontdek ik het lek en om één uur die nacht heb ik het afgeplakt met tape. Dit idee komt niet eerder bij me op, want ik sla eerst emotioneel dicht.…

Planologen zouden verplicht moeten worden de fiets te gebruiken voor woon-werk-verkeer.…

het toont toch iets moois dat tja en daar verlegen van zijn zou het lukken zonder doodziek van heimwee dat eigen hoekje en wat nu te doen als nieuw behang een kleurtje handen rustig laten wapperen een ijskonijn zijn van pluche en flanel natuurlijk, tochtband mee dubbelzijdig, zakken vol en de plaid het doet me goed…

Het peil is stabiel en de geur en de dampen de dood verwekt lichte walging is eeuwig als wroeging die leven bewijst als een last zuur scheidt zich af uit vochtiger delen en etst teveel grijs in dit drama diep en te breed als een gang Broekland bewijst zich zompig als spijt als deuren knarsend vallen in sloten.…

Nieuw wonen doet hamers en zagen en boren zingen en grommen Stofdelen bewazigen de lucht in het huis van vrij en majeur Tranen om het oud sporen in het stof twee wangen af gedenken in mineur…

weten van je vertrouwen los van het aarden dat schulden vergaarde om je te pressen in zijn moraal zonder gevoel ja, zij allemaal zwaar zijn je voeten van al dat geploeter moerassig de wegen ijskoud de regen ik gaf je een hand daar kon je niet tegen was te dichtbij dat voelde niet vrij nog ga ik je pad om in morgen te wonen…

kom wonen waar ik woon het gras is groener er is meer tijd om te verlangen naar wat je misschien zoekt bomen wuiven in de wind diepe grachten waar je volop boterbloemen vind kom wonen waar ik woon het gras is jonger er is meer tijd om te verlangen naar wat je misschien mist.…

Ouderen willen thuis blijven wonen. In een instelling is het verschrikkelijk, je hebt nog maar weinig over jezelf te zeggen, nee, thuis is het veilig en warm. Of? Als je de deur niet meer uit kan? Als je moet wachten op tafeltje dekje, voordat je kunt beginnen met eten?…

Het was een leven van honkvast wonen en tegelijk voortdurend zwerven. De twintig mensen bleven met zijn twintigen. Ze wilden geen kinderen krijgen In alle vrede sleten ze hun bestaan, zonder te verlangen naar meer of minder.…

In Nederland wil ik niet leven, men moet er steeds zijn lusten reven, ter wille van de goede buren, die gretig door elk gaatje gluren.…

Nieuwbouw steekt zijn kop uit de terreinen op. Wij gaan langs het skelet, de stalen reigerpoten. Het land dat wordt ontsloten begint een stil verzet. Allerlei groen venijn - distels en chichorei, hondroos en varkensgras - loopt in ruigten te hoop tegen bouwplan en waterpas, koop en verkoop. Het land biedt weerstand aan de sleutel…

'We moete ons gedeisd houwe, die opgewaaide sneeuw is link' sprak Gerrit tegen zichzelf, het stuur van zijn oude BMW uit de 5 serie tot moes knijpend. Toos zat onderuitgezakt naast hem. Ze had haar schoenen al uren geleden uitgetrokken. De zachte wollen sokken hielden haar voeten, die ze af en toe tegen het dashboard plantte om haar beenkrampen te…

Nederland is een opvangland van de eerste orde en dat siert natuurlijk echt wel. Dat is een heel nobel streven om zoveel mogelijk vluchtelingen en evacuees naar ons kleine landje te willen halen. Dat gedeelte snap ik heel goed, zeker als je de beelden op tv ziet, maar ik heb er een kanttekening bij en die is: ons land wordt overspoeld door mensen die…

het dakterras een hand zwaait vanaf de vijfde verdieping naar haar onderdanen het is er wat krap: we schrijven onze boeken in de wasmachine en lezen op de trap tussen niet bestaande illegalen junkies knabbelen aan haar tenen borsten zijn verboden terrein ergens onder het midden droom ik van een tuin, een kruiwagen in de kelder wij wonen…