Alle inzendingen over afscheid ouderen herinnering

Op mijn vitrinekast staat een kop en schotel van uiterst breekbaar porselein met daarop turquoise en zwarte motieven; bescheiden en armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk dat herinnert aan een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat. Nooit meer…

Van deze plaats af kan ik alles horen. Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden. Ik hoor dat er kinderen worden geboren. Steeds hoor ik kinderen geboren worden. De kamer vult zich met geluid. Ik hoor het roesten van het slot. Ik hoor het rotten van het fruit. Steeds hoor ik hoe het fruit verrot. Ik kan alleen maar luisteren en…

En ga, ga nu m'n vriend en droom voor eeuwig het geluk…

zacht geen afscheid verwacht…

Al die tijd had de naam Berlijn een negatieve klank, hoewel bij mij, elke keer dat ik de naam ergens las, de geur van engelse sigaretten vermengd met 4711 terug zou komen om mij aan de autorit te herinneren.…

Elk afscheid is de geboorte van een herinnering....…

Afscheid betekent de geboorte van de herinnering.…

Elk afscheid is de geboorte van een herinnering.…

Wie moet haar nu voorlezen doen vergeten dat ze niet slapen kan Wie moet naar haar kijken als ze elders is bedenken waar ze zich om omdraait Nu ik mijn angst om haar te verliezen ben verloren Nu ik haar niet meer in mijn dromen hoef te zoeken, waar ben je toch? Ga nu maar slapen; zo alleen kan iemand je wakker kussen het glas om je breken…

schrijven maar mijn handen zijn zo zwaar honderd dingen wil ik denken maar mijn hoofd dat voelt zo raar te veel beelden in gedachten en mijn ogen zijn te nat iets van troost wil ik verwoorden maar ik weet niet hoe en wat de leegte is mij veel te groot om verdriet te verdringen en vind ik enkel nog wat rust in mijn herinneringen…

Van het ziekenhuis herinner ik me het isolement in wat men de "boxen" noemde en de wonderlijke "witte" omgeving. Het verblijf aldaar duurde zes weken.…

Afscheid nemen doet pijn Geen afscheid kunnen nemen doet nog veel meer pijn Een traan Een lach Zo tegenstrijdig Ik mis je Tegelijkertijd ben ik je dankbaar Voor alle mooie herinneringen Voor de wijze lessen Voor de fijne gesprekken Een traan op mijn wang Een glimlach op mijn gezicht Omdat jij in mij verder leeft…

Herinnering aan mijn opa Langzaam ben je van ons weggegleden Elke dag een beetje meer Telkens werd je weer iets ontnomen dat deed jou en ons zo'n zeer Het is een gemis, een stille pijn Dat je nooit meer bij ons zult zijn Een laatste handdruk, een laatste zwaai en dan een afscheid voor eeuwig Een afscheid van dit aardse leven Maar in onze…

Het verleden Waarin je blijft Met je gedachten Geen toekomst te verwachten Het verleden Koester de pijn Het verdriet van binnen Geen plekje voor te vinden Of het verleden Afgesloten als een boek Dat uitgelezen werd Afscheid van het verleden Waarbij herinnering blijft Als een foto Gekoesterd in een boek Afscheid van het verleden…

Ik vluchtte weg van hen en voor hen en nu bungelt die dennenappel hier op mijn balkon, als onschuldige herinnering en laatste souvenir aan lotgenoten die ondanks alles welwillend waren.…

We schrijven juni 2024. Een nieuwe zomer begint en zij legt zich over de oude wereld met een milde, weldadige atmosfeer en een vaak bedekte hemel. De bomen staan in zomertooi en hun takken wiegen in een zwakke bries. Ik ben een zomerkind. Eenenzeventig jaar geleden werd de bonte, veelkleurige wereld mij geschonken en toen werd ik aan de wereld geschonken…

Steeds stiller ben ik geworden nu het onoverkomelijke gekomen is Een vliegtuig, een ander continent: uitgesteld afscheid. Wel jou, maar de herinnering nooit kwijt.…

Vereeuwigd achter glas staan moeder en vader plechtstatig tentoongesteld omrand door glanzend kader Met haar mooiste kleding zit zij met doffe oogopslag het hoofd passief geheven en met gedwongen lach In zijn trots versleten staat hij vlak naast haar zijn arm om haar leuning plechtig van gebaar Oud en moe als zij waren en met doorleefd…

Het was op een uitstapje met mijn ouders waarbij ook de popperige, petieterige bouwwerken van Madurodam werden bezichtigd en het Vredespaleis, dat haar naam eer aandeed door statig en sereen, te midden van fleurige plantsoenen, haar muren en torens te verheffen....…

Achttien jaar zijn verstreken sinds het tragische en dramatische afscheid van mijn geliefde moeder.…

Bij het afscheid worden herinneringen opgehaald en herinneringen verzwegen. Het verdriet wordt bij het ene afscheid benoemd, bij het andere afscheid niet maar is altijd voelbaar. Troostende woorden worden uitgesproken, bij deze vier bekenden vanuit een christelijke traditie.…

Ik zag de overburen op een ochtend hun koffers zeelucht pakken. Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje onder een balkon bleef steken voor hij de hoek om boog. Ze togen naar de Zandkastelen Stad onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers, zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze…

van lieverlee verbleekt de tijd je broze blik en lijf doven de laatste woorden die je sprak sluimert je pet aan de kapstok verdwijnt de leegte uit je stoel toch klinkt er genoeg in ieder mens die om je gaf alsof je nog aanwezig bent in alles wat je achterliet…

Ik herinner me een schijf meloen, een vergezicht over de heuvels, een huis. Je zei: 'Lang geleden ging er iemand dood. Iemand die probeerde maar wist van niets.' ------------------------------- uit: Tirade 1996, nr. 1.…

Maar eerst is er een oude jas. Nu hangt hij aan de kapstok, binnenkort wordt hij verbannen naar het hok. En eerst is er een avond waarop ik aarzel naar buiten te gaan. Buiten is het koud In gedachten trek ik voor het eerst die oude jas aan. Ik ben alleen op straat. Wie had dat durven hopen. Ik kijk in de ruiten en zie voor het eerst mijn…

De herinnering aan ons, Vervaagt. De magie van illusie. Het geloof in sprookjes, Verdwijnt. Je neemt afscheid van mijn hart. Het houden van jou, Uitgewist. Ik ben je vergeten. De magie verdween, En de liefde gewist.…

wordt plotseling, een herinnering.…

(In je kamer, in je laatste verblijfplaats op deze aarde, waren wat armzalige prentbriefkaarten tegen de muur geprikt, herinneringen aan je recente vijftigste verjaardag en op een kastje stonden de zelf geknutselde portretten van je schattige hondjes Binky en Gabber, waarvan het afscheid je wel het zwaarst moet hebben gevallen.…

Daarna: de lange, lange treinreis door al die landschappen die mij verder en verder schenen te verwijderen en te vervreemden van het oude gezicht, van de stokoude ogen die afscheid van mij genomen hadden.…

Waarom deed afscheid nemen van jou zo pijn ?…