Alle inzendingen over afscheid wasmachine tijd

Mijn wasmachine scheen symbool te staan voor al het verlorene, voor de voortrazende en vernietigende tijd, die alles kapotmaakt, alles meesleept, die alles doodt.…

Ik had het gevoel dat met hem veel verdween, dat hij het meesleepte in zijn vaart, dat ik nu werkelijk afscheid nam: van mijn ouders, van mijn ongelukkige liefde, van mijn studies, van mijn jeugd en mijn voormalige wasmachine scheen symbool te staan voor al het verlorene, voor de voortrazende en vernietigende tijd die alles vernietigt, alles meesleept…

Maandag wordt ze afgeleverd, ik zeg geen HIJ want een wasmachine is vrouwelijk, dat weten we allemaal! Maar de eerste forse uitgave in het begin van het jaar is nu eens niet die van de Menzis, nee die is van de wasmachine. Geen leuk begin van het jaar in ieder geval. En kom nou niet aan met: er zijn ergere dingen, want dat weet ik ook wel!…

Enthousiast kwam Gianluigi naar Bjarne toe gelopen en wees naar de tas en zei: “Wasmachine” “Wasmachine”vroeg Bjarne, “volgens mij is het een tas” Bjarne was in de veronderstelling dat het Italiaanse woord voor tas misschien op wasmachine leek. Gianluigi begon te lachen en zei toen. “Een tas met was voor de wasmachine.”…

De vrijheid op het water, is subliem, altijd ruimte altijd plaats en de kou vergetend was het een heerlijke tijd.…

Als ik thuiskwam van mijn werk had de kat zich vaak verstopt achter de wasmachine en ze raasde ook vaak als een bezetene rond door mijn flatje. Als een ontrouwe minnaar heeft ze me verlaten door van tweehoog uit het raam te springen. Ik zocht haar in de omgeving en in het dierenasiel, echter tevergeefs.....…

Cosmo vergezelde mij slechts korte tijd en leek haar "eenzaamheid" bij mijn afwezigheid slecht te verdragen; dit in tegenstelling tot wat men over katten wenst te beweren en soms raasde ze als in waanzin rond door mijn kamers; als dolzinnig en dan trof ik haar bij thuiskomst aan achter mijn wasmachine.…

Afscheid is onherroepelijk, is in dit geval niet voor bepaalde, maar voor onbepaalde tijd, afscheid is nu voor altijd.…

handmatig gingen, denken mensen terug aan de tijd, dat al die nieuwigheid er nog niet was, denken mensen terug aan de tijd van, tja van bijvoorbeeld petroleumlampjes toen er nog geen elektriciteit was denken mensen terug aan de tijd, van lopen in plaats van de fiets of auto te nemen, denken mensen terug aan de tijd van de was met de hand doen, oké,…

Net als de wasmachine. Zorgvuldig werden de onderdelen weer vastgeschroefd en er bleef niet één schroefje over. Nog even een korte test, nergens een lek en de reparatiemeneer en ik waren tevreden. Als we vrienden waren geweest, hadden we er een biertje op gedronken. Apparaten mis je met name als ze het niet doen.…

Het is de kunst om op tijd afscheid te nemen.…

Bij mijn thuiskomst vond ik haar vaak achter de wasmachine. Ze sprong tenslotte van tweehoog uit het raam en ik zocht haar tevergeefs in het plantsoen en bij het dierenasiel: mijn dierbare kat die ik de naam "Cosmo" had toebedeeld.…

Een tijd waarin vrouwen huishoudboekjes bijhielden.…

Ze nam plaats op de rand van het bad, terwijl ik als een wachter naast de wasmachine post vatte. Er kon me nu niets meer gebeuren en ik luisterde, zoals ik al jaren naar haar luister. Plotseling startte de machine met het gevreesde onderdeel. Ik deed een greep naar het koord, en bleef toen als versteend staan.…

Vroeger had je gewoon die ouderwetse wakkere wekker, waarbij je met een draaiknopje zo de juiste tijd had ingesteld en met een andere knop het alarm kon inregelen. Lekker simpel – zelfs een kind kon de was doen.…

Nu herfst en winter aanbreken en nu zij ons begroeten is de tijd gekomen van het afscheid van wat mij enige tijd tot onderdak en woning diende; de summier en provisorisch ingerichte maar van chique meubilair voorziene kamer op de vierde verdieping die mij vertrouwd werd maar waarin de eenzaamheid regeerde en deze mij omringde....…

Het verdriet wordt bij het ene afscheid benoemd, bij het andere afscheid niet maar is altijd voelbaar. Troostende woorden worden uitgesproken, bij deze vier bekenden vanuit een christelijke traditie.…

Er is sowieso niets in huis: geen tijd gehad voor boodschappen. Band lek. Te druk geweest om naar de fietsenmaker te gaan, laat staan om zelf te plakken. Portemonnee leeg. Geldautomaat tijdelijk buiten gebruik – dichtstbijzijnde: Beethovenlaan 2, wat ver is. Met de auto naar lievelingsbakker.…

Onze wasmachine was weer gevuld. Even later zaten tien glinsteroogjes in droge kleren en een trotse papa aan de warme chocomelk te genieten. Proost!…

Afscheid nemen bestaat natuurlijk wel maar in de politiek is het in het algemeen vrij ongebruikelijk. Teeven nam geen afscheid, van Opstelten nam geen afscheid. Ze waren ineens weg. Wat dat betreft lijkt de politiek op het gedrag van Sinterklaas. Die neemt ook geen afscheid, die komt alleen maar aan.…

Ach als ik er aan terug denk – een bijzondere tijd. Een hele vooruitgang zo’n wasmachine, maar hem helemaal vertrouwen, dat deed je natuurlijk niet echt. Het zou me trouwens niet verbazen dat de Finnen op zo’n manier de sauna hebben ontdekt. Moet bijna wel.…

Ook kwamen er wasserettes en ook bij ons in de buurt, want velen konden zo'n nieuwe wasmachine nog niet betalen, evenmin als een koelkast.…

Zij wilde een moderne wasmachine kopen, maar hij vond een teil met een wasbord beter, want dan werd de was schoner met het zakje blauw en dan de was drogen op het gras. Ze liet hem maar kletsen, want zij maakte toch de dienst uit.…

En als je in het ziekenhuis ligt en de zoemer voor bezoek gaat: wilt U afscheid nemen, dat bestaat ook nietwaar? Dat afscheid nemen dus bestaat, daar zijn we dan wel uit, maar dat afscheid nemen pijn doet, dat is iets wat je niet moet onderschatten. Pijn, vanwege een afscheid wat voorgoed genomen wordt, dat doet pijn, heel veel pijn.…

Om hem de gelegenheid te geven zijn oude huis nog een laatste keer te zien en er voorgoed afscheid van te nemen, had zijn zoon hem die middag opgehaald. Nadat ze samen koffie gedronken hadden, zei de man terwijl hij opstond : ‘Kom, het is tijd om weer naar huis te gaan.’…

Ik heb geen afscheid kunnen nemen van degene, die me mateloos en onvoorwaardelijk vertrouwde, die me liefhad zoals niemand anders ooit, maar wier liefde en toewijding zozeer en zo lang verdacht waren gemaakt door malafide hulpverleners; ik heb geen afscheid kunnen nemen van mijn moeder; haar brein was vertroebeld toen de verplegers waren gekomen en…

Weliswaar betekende dat dat ze afscheid moest nemen van haar familie, maar ze wist dat ze tijdens deze vakantie eindelijk sterk genoeg was geworden om haar man te vertellen dat het over was; het was tijd om een punt te zetten achter die lange periode in haar leven. Eindelijk zou ze de vrijheid hebben waar ze al die tijd zo naar had verlangd.…

Het tijdstip is onbekend; het finale tijdstip van het afscheid van alles wat mij zo oneindig geliefd is zoals de decemberbomen in hun kaalheid.…

De wasmachine maakt over uren. De droger maakt het te bond. De vaatwasser maakt het nog heter. De koffiezetapparaat maakt de kopjes gevuld met heerlijke koffie. De auto krijgt een beurt. De OV's worden opgeladen. De knoppen van de senseo staan roodgloeiend. Word er bijna jaloers op! Beneden hoor ik een deur open gaan.…

de "Huiskamer" me wel min of meer met mij merkwaardig aandoende blikken zaten op te nemen als was ik een "Fremdkörper" te midden van hen, een uitzondering of rariteit die wel zeer moeilijk in hun kring zou kunnen worden opgenomen, waar hun voorbije levens zich, in tegenstelling tot dat van mij, afgespeeld hadden tussen de stofzuiger en de wasmachine…