Alle inzendingen over appelboom

de dag ontpopte zich tot regenboog de avond stulpt al in de nacht het wonder is voor ons geluk bedacht ik laat je niet ontsnappen uit mijn oog na lange dagen samen als een droom jij bent de vlinder in de appelboom.…

De appelboom is ons veel waard. Hij geeft ieder jaar meer dan een dozijn appels. Een appelboom op een stukje gras, dichterbij de droom van een eigen boomgaard kun je niet komen volgens mij. De boom is echter uit model en volkomen scheef gegroeid, zelfs met een boompaal ernaast.…

Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had! Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag, waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag! Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd? Zijn u welkom zwakke regels, ongekunsteld saamgelijmd?…

zo oneindig groot de schijn van appelbomen reikend naar de zon…

onder mijn appelboom gebeurt het dit jaar toch wel erg vlug als de zon even wil schijnen het ballet van de lentemug.…

Omarmd in zwoele zomernacht lagen wij loom in de koelte van een appelboom tot plots bliksemschichten de hemel deden oplichten en onze droom werd vastgelegd in een flits van hartstocht.…

jongensdroom copiloot appelboom brede sloot overal alpinopet muizenval sigaret kattenkwaad eerste kus heldendaad romanticus doel voor ogen reddingsplan overgevlogen Afghanistan oorlogsheld bereid te geven grof geweld niet meer in leven…

Op een recht, zwart kousenbeen dunne rokjes opgeheven, dansend in de vroege regen en de tuin voor zich alleen, staan twee jonge appelbomen, 't witte bloed omhoog gestegen, vlinder-hoofden wijd omgeven door hun allereerste dromen.…

De appelboom begraaft zichzelf. De zon blijft schijnen maar de vlammende trompetten buigen zich neer, resten verhullend met een groen gewelf, lijken daarmee het zicht op rotting te beletten.…

in alle kleuren bloesems met heerlijke geuren Kleine vruchtjes hangen aan de takken alle kinderen proberen ze te pakken In de winter lijkt hij dood alsof hij geen tegenstand bood Zo kaal en zo stil kan niet doen wat hij wil Maar dan komt de zomer weer en er komen vruchtjes, steeds meer In onze achtertuin, zo loom staat onze mooie appelboom…

De bonte bloemen slapen In zilv'ren maneschijn Ze staan te knikkebollen op steeltjes rank en fijn Zacht ruist de bloeiende appelboom Als lispt hij in een zoete droom De dartele vogels zongen De zon een goede nacht En gingen vredig slapen In nestjes warm en zacht De nachtegaal zingt gans alleen Zijn lied klinkt door de blaad'ren heen…

met mijn handen in de aarde weet ik weer van stof en steenslag huil ik vecht ik tegen woede wortels breken onkruid wint hoor maar hoe de kleine twijgen klagen want het kind is dood op zijn graf de speelgoedberen en de vragen en zijn naam lang geleden rook de aarde soms naar voorjaar en naar morgen droegen appelbomen bloesem…

de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom met discjockeyachtig kabaal gegrepen door de verzamelde eksters nog voor de eerste vleugelslag. De prachtvol groenglanzende muggen direct aanwezig via hun alarmnummer samen een bewegend lijkkleed stellen het schoonheidsbegrip op de proef. Vanzelf doe je een stap achteruit.…

Zal wel weer niet liggen in beschaduwd gras onder de appelboom Eva drukt zich op en leest een boek schudt haar vroegwijs hoofd los moet even aan Newton denken ze wordt boos en draait het op zijn plek met een routineus gebaar geleerd van haar grootmamma het ook al van geen vreemde had haar rib doet zeer, zij denkt aan de eerste letter van het…

Als, uit aan 't stromen, half bloed, half melk, zijn de appelbomen, zo een, zo elk; als weke zijde de takken blomt, dan ben ik blijde: de zommer komt! Als alle lieden, die gaan en staan, 'goendag!…

Droom weg in vlagerige zonstrepen onder de appelboom van vorig jaar in de geborgenheid van mijn schoot Hul je in zomergekleurde tuinkleden tussen coulissen van lavendel en lavas op het toneel van je wonderlijke leven Hoor het hart van moeder natuur kloppen van lichtblauw naar donkerbruin meerstemmig doorjubelend in je wezen Voel je vrij…

De vroege appelboom met meer gewicht dan fruit een kroon die naar de hemel reikt even diep als zijn wortels de gronden doorgronden in deze onvoorwaardelijke verbintenis ene is vrij om zichzelf te verliezen, mijn moeder. Hoe ben ik dan zo ver en krom gegroeid?…

Ze krijgt de schrik van haar leven, wanneer ze haar buurvrouw Erika naakt aan de appelboom ziet hangen.…

Ik zie de groene appelboom en het water achter de dijk wat ben ik een bevoorrecht mens als ik al die dingen zo bekijk. Mijn eerste mooie rode step ik mocht tot het eind van de straat waar ik toch stiekem een stukje verder ging ach, je weet wel hoe dat gaat.…

Ik zie de groene appelboom en het water achter de dijk wat ben ik een bevoorrecht mens als ik al die dingen zo bekijk. Mijn eerste mooie rode step waar ik mee mocht tot het eind van de straat en stiekem een stukje verder ging ach je weet wel hoe dat gaat.…

God's wijze liefde had 't heelal geschapen: Vol lente, net als de appelbomen bloeien; Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen, 'T varken om spek en ham, om wol de schapen, Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien; Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien; Het zonlicht spaarde Hij…

Nog steeds had hij niet echt door wat er aan de hand was, tot hij de kale appelboom in de gaten kreeg. Het was een laagstam, met takken die niet erg hoog reikten en daar, op de onderste tak, deed hij zijn verschrikkelijke ontdekking. Met afschuw bekeek hij het huiveringwekkend tafereel.…

'k Zocht bij de rozenboom, Onder de perenboom, Onder de appelboom - Ik zag er niets. Toen ben ik heengegaan, Ben ik maar weggegaan, Ben ik naar huis gegaan - Zo zonder iets. Ik nam mijn eigen hart, Keek in mijn grote hart, Diep in mijn lege hart - Of het daar lag.…

'k Zocht bij de rozeboom, Onder de pereboom, Onder de appelboom - Ik zag er niets. Toen ben ik heengegaan, Ben ik maar weggegaan, Ben ik naar huis gegaan - Zo zonder iets. Ik nam mijn eigen hart, Keek in mijn grote hart, Diep in mijn lege hart - Of het daar lag.…

vervagen Vanaf dag vier tot aan nacht acht lag hij aan niets te denken Nee, luieren leek zijn grote kracht, totdat hij haar zag wenken Ze miste als ze slapen ging een man om mee te vrijen Ze zeurde dreinend lieveling en dan zuchtte hij: ‘k ben zo bij je Ze joeg hem elke dag op stang, was steeds minder tevreden Dan volgt dus appelboom…

Het fonteintje kwam achter de boerderij te staan, op een mooi grasveldje, waar een paar appelbomen hun bloesemtooi vertoonden. "Komt mijn waterstraal weer eens tevoorschijn?" vroeg ze zich wekenlang af. De appelbomen verloren hun bloesems. Zonnewarmte liet zich voelen.…

Hij loopt om mijn appelboom, die moet gesnoeid worden om in de herfst verzekerd te zijn van een goede oogst. Van snoeien heb ik geen verstand, van de natuur in het algemeen ook niet erg veel. Ik kom er maar niet toe me te verdiepen in het snoeien van bomen en struiken. Je moet goed weten wat je doet als je de schaar erin zet. Ik durf het niet.…

zijn verwaarloosd vogels vliegen rond Liefdesbrieven van wel honderd jaar geleden geel verschoten Ik lees ze vol ontroering te midden op de stoffige grond Wilde rozen geuren en kleuren in het licht van de avondzon De stal naast het tuinhuis gelegen door onkruid dichtgegroeid Ik loop door de tuin die zoveel herinneringen bewaard De grote appelbomen…

Ook in mijn appelboom is Maya deze dagen maar mondjesmaat verschenen. Vandaag verzoekt een meerderheid in het Parlement dan ook aan Sharon Dijksma of wij in Nederland niet alvast een voorschot op die maatregel kunnen nemen zodat we nog sneller tot actie over kunnen gaan.…

(hij, onderbrekend): Meneer Hetemans, u denkt toch niet dat het geld hier aan de appelboom hangt? Die prospectus kost óns 158 euro! En gelukkig hebt u nog niet van de cognac gedronken, dus die gaat bij míj in de koffie. Het is beter als u nu maar gaat. (ik, met schaamrood): Dank u wel voor de informatie, en nog een fijne jaarwisseling.…