Alle inzendingen over beroerd...5

Ik heb nog steeds een brok in m'n keel, het beroerde gevoel is weg, maar 'k voel me verre van lekker! Jammer dat Walter er niet is, als hij straks thuis komt is hij vaderloos, verdrietig staar ik voor me uit... De heer Thomson, de werkgever van Ruud, spreekt een paar woorden, evenals oom Cees, knap als je dat kunt, nee niets voor mij.…

Allemaal goed-en-wel, maar dat het vroeger zo heel erg beroerd was, is nog geen reden om tegenwoordig maar genoegen te nemen met de middelmatige beroerdheden...…

Ik durf niet te gaan kijken, voel me beroerd worden en meteen schuldig over hetgeen ik van 'm dacht. Roerloos ligt hij daar, wat moet ik nu? 112 bellen, weggaan en het voorval negeren?…

Je wordt er beroerd van, van Schopenhauer, en toch kikker je er helemaal van op.…

Natuurlijk deed ik geen oog dicht, er is zóveel te doen, het wordt ook tijd om de familie te bellen en niet te vergeten zijn dochter uit een eerste huwelijk. Hoe zal ze reageren, zal ze mij niet de schuld geven van dit alles? Na mijn telefoontje aan Majorie zak ik op de bank, haar reactie verbaasde mij nogal...een flauw oh en 'nou dan hoor ik 't…

'Wat een pech mevrouw, nu maar hopen dat ze de dader zullen vinden he?' Huh...ja m'n man is dood, van de trap gevallen! Het arme kind snapt in het geheel niet waar ik het over heb, de deurbel gaat...Marjorie! Ze komt me helpen met de begrafenis, ze gedraagt zich als een ijskonijn en weet meteen van alles te regelen, misschien heb ik ook nog wat…

Na thuis gekomen te zijn, heb ik niet echt zin in een zwaar gesprek met Marjorie, maar iets zegt me dat ik daar niet onderuit kom! Ik zet thee, we staren voor ons uit, 'weet je..ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, mijn vader had schulden wist je dat?' Ruud...schulden?, hebben we het over de zelfde nu? Niets dan goeds over de doden was het…

Half 10 s'avonds en de bel gaat, de schrik slaat om m'n hart, dat moet Walter zijn... 'Ha lief moedertje' roept hij uitbundig, ik stort me huilend in z'n armen, ik ben zó blij, maar ook verdrietig om wat ik 'm moet vertellen. 'Je wilt natuurlijk van alles weten, hoe vat ik 3 maanden samen, waar is pap?' Ik sla m'n handen voor m'n ogen en…

Ik liep op weg naar schoonmama in zuid in Amsterdam in een bekende straat Een beetje in gedachten zoals dat gaat toen ik de man zag staan; een rijzige gestalte met een witte baard En ook de naast hem wandelende man was mij niet onbekend Het was een donker type Een keurig in het pak gestoken vent Je ziet ze daar wel meer die chique geklede…

Rode wangen, blijde ogen Vol verwachting Klopt hun hart Zal de Sint nu écht wel komen De tv heeft ze verward Met die prachtige verhalen Waar is toch het Pietenhuis? Pieten slapen Nu héél simpel Bij de kindjes zelf thuis Al die opgevoerde spanning Komt de Sint nu wel of niet? Vreugde kreten Vlaggetjes zwaaien Daar zijn…

Wie moet op 5 december alles schenken? De kerstman komt,maar daarvoor moet je zelf alles kopen. Men zegt: De Sint is dood,het is toch niet te hopen. Ook is er in het voorjaar nog een haas Die huppelt rond zo met de Paas. Al met al,je kunt nu wel bedenken,wie de kadootjes moet gaan schenken.…

Vrij om te denken wat je wilt, vrij om de door jou gekozen woorden te spreken of te schrijven, vrij om je eigen leven te leiden – dat is allemaal mooi, maar vrijheid is ook en vooral: geven om de ander.…

Gedachtegoed Geordend Muzikanten in een rij de vlaggen waaien uit Bevrijdingsdag 5 mei 2003 naar toen een dag uit het verleden Zo oud, zo pril Gezicht met vele kanten Voorbij gegleden In de geest Naar buiten toe Zo stil Zo veel verdriet Voor hen die bleven Bevrijdingsdag Dag van het licht Al weer zo lang geleden Herdenking…

als morgen Sinterklaas verschijnt voor de kleintjes, die in hem geloven voor de volwassenen die de kleintjes van het wonder Sinterklaas niet willen beroven de cadeautjes keurig ingepakt een nepklaas klopt al aan waar kinderen met rode wangen keurig in een rijtje staan om hun cadeautje te ontvangen de grote mensen hun gedichten hilarisch…

vrieskoude nachten ijsbloemen op de ruiten tot de zon opkomt dan breekt de hemel open het morgenrood kleurt de dag…

Zoals beloofd aan Marjorie bekijk ik de stand van zaken op de lopende rekeningen, de rekening van Ruud is geblokkeerd, wegens overlijden, onze gezamenlijke rekening is in orde, dus vreemd genoeg maak ik me geen zorgen. Walter komt thuis, hij zwijgt en staart voor zich uit, ik ben inmiddels een week verder, hij slechts een paar uur. Voorzichtig probeer…

“Mama, Koen heeft gezegd dat Sinterklaas niet bestaat. Is dat waar?” Mijn moeder stond de was op te hangen aan de waslijn in onze tuin in Dieren. Het was een fijne, zonnige dag en het was volgens mij voorjaar of bijna zomer. Mijn moeder droeg een lange fleurige jurk en er hipte een merel in het perfecte gras dat die zaterdag messcherp was geknipt…

Tot voor kort hadden zolders een nostalgische aantrekkingskracht op mij. Stoffige relikwieën uit het verleden die herinneringen oproepen of van emotionele waarde zijn, hebben altijd mijn belangstelling gehad. Urenlang kon ik op de vliering rondstruinen totdat het kortgeleden mijn leven voorgoed veranderde. Mijn aandacht werd getrokken door een grote…

Inmiddels ben ik afgekickt naar 5% alcoholpromillage, wat voor mijn doen best al een hele overwinning is. De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen, dat ik van deze pils(ner) wel net zoveel drink, totdat ik mijzelf er senang bij voel.…

De dag dat ik tegen mijn man zei , ik sluit daar een deur want er opent zich elders wel weer een ander raam, wist ik dat de toekomst alleen maar mooier en rustiger op een goede manier kon worden. Als je sommige dingen namelijk niet los laat kan het voelen of je denkbeeldig gevangen zit, al zijn er geen echte muren, onzichtbare muren kunnen wel degelijk…

En daar heb ik moeite mee, want: in tegenstelling tot het herdenken van 4 Mei en het vieren van 5 Mei, denk ik stiekem bij mezelf: stel nou dat ik zou emigreren, naar een land waar die inwoners van die centra’s zitten, zou ik dan ook met zoveel egards behandeld worden?…

Gek genoeg heb ik nog geen traan gelaten, maar ik voel me nog steeds zo beroerd als een hond! Alleen, ik ben alleen, weduwe, manloos, langzaam valt het kwartje...…

Joep Schrijvers’ rode draad in zijn boek is hoe wij afkomen van beroerde leiders. Want de verwoestende uitwerking van fout leiderschap op een land of organisatie mogen wij niet onderschatten. Op individueel niveau en de akelige effecten op organisaties.…

Via hun I-phone's filmden ze zichzelf op hun meest kwetsbare en beroerde momenten, wat grofeerlijke beelden en intenties opleverde. De huidige, gejaagde en veeleisende tijd is voor vele jongeren een hard gelag en uitermate uitputtend en terneerdrukkend.…

Schrijven is eigenlijk alleen maar een beroerd middel om voor elkaar dingen begrijpelijk te maken.…

Bladeren vallen van de bomen door de wind beroerd ze vormen een zacht tapijt als ze uiteindelijk zijn gevloerd…

Je wordt er beroerd van, van Schopenhauer, en toch kikker je er helemaal van op.…

Poe zo hartstochtelijk schrijft, niet beroerd of aangetast wordt door de pijlen die als giftige projectielen erop afgevuurd worden.....…

Door hun beroerde spel van de laatste maanden en hun relatief lage plaats op de ranglijst heeft de voormalige topper Ajax-Feyenoord veel van zijn glans verloren.…

Krasse taal bedwelmd wrange lippen woordenbrij verlicht grijze geest papier wacht ongeduldig vingeroefening beroerd de pen…