Alle inzendingen over bladen

Het avondrood vloeit neer langs tak en twijgen. Een purperschemer koomt in rozengloed Het bloesemblanke bladerdak doorzijgen, En bloost op elke rimpel van de vloed. Uit haar violen, waar in geur zij rustte, Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet? Haar wildzang in d'akanth* heur droom ook suste Haar 't zongegloei zacht-koestrend overtoog…

Stuk voor stuk in elkaar gewikkeld en gedraaid sierlijk om zijn voorganger heengebogen staar jij met je lotgenoten naar de buitenwereld Open Naakt Onbeschermd Wachtend op de tijd dat je verkleurt vergaat en weggezet wordt opgaat in de massa in het niets Net zoals het leven…

Het gevallen blad vertelt ons het verhaal van Vergankelijkheid…

Een blad valt geruisloos.…

Ik zie het blad het dwarrelt opgetogen door de wind vrolijk achtervolgd door het spelend kind een lieflijk tafereel een stille getuige ik ben er niet bij toch neem ik deel maar zonder mij Ik ben vroeger ik was nu voorbij is het heden alles is weer teruggedraaid ik leef in het verleden Het kind in mij komt wellicht later de jeugd…

ze staart me aan en vraagt om woorden zij die alles kan verklaren of de verwarring vergroten ik staar terug en zoek het antwoord op de niet gestelde vraag zij kent het al en weet dat ik haar zal belasten dat mijn antwoord haar verandert zij niet langer kan zijn wat ze is een onbeschreven blad…

Zo plooibaar en zo vloeibaar als het water Zo lijzig en zo lustig als het water Zo rap was ‘t en gezwindig als het water Zo rompelend* en zo rimpelend als water Zo lag ‘t gevallen bladjen op het water En m' ha' gezeid* het bladjen ende ‘et water ‘t En* was niet ‘t een een bladje en ‘t an- der water Maar water was het bladje en ‘t blad…

om het blad te doen verdwijnen in het niets te hard om te kunnen terugkeren naar hoe het ooit was De zon leek te lachen om wat komen zou…

ga aan de haal met woorden laat ze zwiepen en zwaaien bekleed het onbeschreven blad met jouw pennestreken, vanzelf komt het innerlijk verlangen naar de uiteindelijke voltooiing en zie de voldoening is daar.…

In de verre verte verdwijnt het licht Duister en donder komen snel heel dicht De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt Het laatste blad wordt losgerukt Langzaam dwarrelt zij naar beneden Wat is die eerste lentedag lang geleden Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt Fluistert de wind die het afscheid bewaakt En nu het blad haast ongemerkt…

wind snoeit dode stammen over mythische velden waar druppels bloed van schimmige helden in het ijzige morgenrood kappen de doodstrijd breekt los; scherp geslepen zwaarden zijgen in de geur van warme huid als uit honderden monden kreten verbranden tegen de verbasterde lucht herhaalt het kletteren het duivels vuur boven bange ogen…

En de bomen zingen droevig in de wind die mij strelend verleidt een blad te zijn, en weg te vliegen. Om de zon te voelen kussen op mijn huid. En mijn amoureuze zelf weer terug te vinden.…

Ik ben een blad aan een boom.…

Ze balanceert met twee bladen bier en koffie tussen de tafeltjes en lult intussen in haar telefoon die zij tussen nek en schouder heeft gemultitasked. En zoals mijn buurman Wiebe ooit al eens zei;’ Multitasken bestaat niet. Je doet niet twee dingen tegelijk. Nee, je doet twee dingen half.’…

Ik adem bloemen op de wind en schik mijn blad tot rozenrood verbeelding kleurt. Er liggen weinig parels tussen vandaag en morgen maar de herinnering van een willoze wees in een opstandige nacht maakt de schoonheid des te groter.…

Bomen die hun blad verliezen staan voor jou als kind. Die een vader moest verliezen, een vader, welbemind. De koude winterdagen met een frisse bries. 't Hoofd nog vol met vragen: Waarom nou dit verlies? De lente komt voorzichtig kijken, al lijkt het soms op niks. Treurnis zal nu langzaam wijken; toch blijft er het gemis.…

Zij stuurde hem een blad waar hij vroeg om een brief. Zo was de taal die zij samen spraken brieven = bladeren.…

Het loof bloost diep in de nerven zwerft argeloos dromend omlaag naar aarde waar roemloos vergaan de glorie van dood zal verwerven bomen strekken zich kreunend uit bedreigen met naakthouten staken de storm die hun botten deed kraken en het wortelgestel pijnlijk trekken nevel versluiert als illusionist de realiteit van het zicht waar niemand…

De Stichting Vakinformatie Siergewassen (je zult er maar werken als telefoniste) verzorgt de redactie van vier voorstaanstaande vaktijdschriften: Vakblad voor de Bloemisterij, Bloem & Blad, Tuin & Landschap en De Boomkwekerij. Dat zijn nog eens namen! Nooit geweten – of eigenlijk: nooit durven dromen - dat de tuinbouwsector zo veel bladen kende.…

Blad na blad en boom na boom vertakt zich naar de hemel schreiend. Een weeë welhaast goddeloze droom van bloed en stank en modder. De dood waart rond, vermenigvuldigt zich, blad na blad en boom na boom. Klik. ----------------------------- uit: 'Linkerhart', Gent 2000.…

Dansend op een bries daalt het blad ter aarde zijn taak volbracht niet langer van waarde. Langzaam de grond naderend zal dit blad niet meer groeien zelfs het reinste water kan dit blad niet meer boeien. Over is zijn vlucht het legt zich te rusten tussen de andere bladeren die reeds de grond kusten.…

Het is de witte stilte stelen van een machteloos blad. Wit wordt zwart. Met restjes niets tussen de lijnen. Dag, wit blad. Ik bied je mijn verontschuldigingen aan. Want ik ontnam je jouw onschuld. Ik maak je medeplichtig. Aan onbegrip. Aan lelijkheid. Zonder mij was je nu nog een vrij blad. Wit van stilte.…

Het is de schreeuw van een blad, dat door de droogte, midden in de zomer van de boom is gevallen. Zie je, in dat blad staan allerlei prachtige warme kleuren, maar ook enkele zwarte stippen, die op haar lot wijzen.’ ‘Nu je het zegt, zie ik dat het een blad is.…

Het leven begint als onbeschreven blad maar dat in de loop der jaren een boekwerk omvat. Niemand kan voorspellen wat geschreven wordt of er vreugde komt of pijn maar we weten allemaal dat het blad beschreven zal zijn.…

Een rode vlek laat in oktober de roos bloeit wat vermoeid de vorst liet haar nog ongemoeid een wonder tussen `t blad van koper wat glazig oogt haar rood tussen het verdorde en vergeelde blad alsof het reeds was gevat in koude handen van de dood verwonderd kijkt ze rond `t verdorde en vergeelde blad doet haar vermoeden dat de zomer reeds…

Herfstblad Dwarrelend in mijn zicht. Vol leven; toch stervend of dood. Niemand zou geloven dat, Jij een regenboog bent in dit licht. Eerst bruin met geel, nu bruin en rood. Langzaam legt de wind je neer, Naast mijn voeten op de stoep.…

in het bos tussen de dennen staat een huisje heel alleen in het bos tussen de dennen waait een sterke wind in het bos tussen de dennen ziet het bruin van de blaadjes in het bos tussen de dennen zoekt een konijn zijn holletje om zijn winterslaap te doen in het bos tussen de dennen is het HERFST…

Zijn pracht hangt Over zijn bladen heen, Zijn zweet: de dauw Geilt op de nacht En blad na blad Valt sensueel En ritsel ritsel Vlijtig neer De aarde schokt In zijn genot Zo spettert spastisch Slijk elastisch En door’t splijten van de aardkost Hier Schaamteloos en gutsend neer ZO OOK Het naakte tafereel Van de bruingezonde notelaar…

"En heb je nog geen blad in ons blad?" giechelde de dame de eigenaar tegemoet. "Welk blad?" stamelde de verbouwereerde eigenaar. "Wel in dat blad van ons staan alleen mensen zoals wij, als jij ook in ons blad komt te staan dan komt iedereen naar hier." Het leek wel een sekte dacht de eigenaar, maar kocht rap een bladzijde in het blad.…

lijnen mijn wangen als ik op meer gekreukt leven stuit tussen tanden naald en handen draad trekt blad na blad haar nerven strak gebonden rijgen episodes aan elkaar gelijmd in schors een ruwe kaft voel en lees en lees en voel ik wat er speelde wat er deelde wat ontbrak…