Alle inzendingen over concert des levens

Van het concert des levens, krijgt niemand een program, een al te waar spreekwoord, waar niemand omheen kan. Zelfs trachten erachter te komen wat je weg is, heeft geen zin, wat er voor je weggelegd is, komt toch wel, dus ga er maar niet tegenin. Want van het concert des levens krijgt niemand het program.…

Je kunt je rijbewijs vernieuwen wat je wilt, Char alle 26 letters laten raden naar zelfverzonnen boodschappen, maar van het concert des levens staat nog steeds geen setlist op internet. Mijn net nieuwe paspoort is weer 5 jaar geldig. Da's tenminste iets. Maar daar mag je dan weer niet in lachen.…

Van het concert des levens krijgt niemand het program. Een tegeltjeswijsheid, want het is ondoenlijk om voortdurend alle consequenties te overzien. We lopen nu eenmaal risico’s. De kaarten der prognostiek kunnen, van het ene op het andere moment, heel anders komen te liggen.…

Wij vonden het dan ook een mooi concert tot het moment dat haar levensgezel en ceremoniemeester wegviel. Een dirigent die haar altijd een fijn gevoel gaf en altijd het juiste ritme wist aan te geven en te houden. Nee, dit couplet heeft zij nooit uit haar muziekstuk weggerukt willen zien.…

Van het concert des levens krijgt niemand een program. Maar wel de rekening per automatische incasso. ..............................................................................…

de stroom des levens is als een eenzame rivier je komt zoveel tegen maar je ziet het niet tot hier tot het punt van herkenning een nieuwe stroom langszij een samenvoeging van twee levens dit gaat nooit meer voorbij als twee rivieren samen niet meer te onderscheiden waardeer je de kleine dingen laat je je leiden door de stroom des levens…

Gisteren vertelde je nog hoe mooi de bloemen wel waren hoe goed we het wel hadden zonder aan morgen te denken Gisteren riep je nog dat de dingen des levens geen vat meer op je hadden hoe moeilijk het wel was een mens te kunnen zijn Gisteren liet je het leven en dacht ik bij mezelf dat vandaag gisteren niet meer kon zijn zonder jou…

Ze werd overvallen door gezichtsbedrog verkeek zich in de spiegel des levens keerde de rug naar God's woord en zag zo de zon ondergaan.…

Een thuiskomen is ons aller dromen, richting de Grote Stroom des levens. Ik leid mensen naar de roze oerbron, want ik ben daar al geweest. Het lag reeds in mijn levenslot.…

Niet naar veel te jagen, Stil zijn kruis te dragen In des Heren kracht: Dát doet starren stralen In de zwartste nacht, Dát een hemel dalen, Waar de vrede lacht! Vader van genade! Sla mij vriendlijk gade, Sterk mij tot mijn plicht! Naar des Levens kusten Zij mijn voet gericht, Tot ik uit mag rusten In uw Sabbatslicht!…

als een volleerd circusacrobaat bewandel ik de dunne koord des levens de zware lasten netjes verdeeld over beide schouders strompelend wankelend volhard ik in de pijnlijke evenwichtsoefeningen nog steeds rechtop maar hoelang nog en hoe diep val ik dan…

De lijn des levens, onbeschrijflijk koel.. deze realiteit staat tevens, synoniem voor angstgevoel...…

Weent niet om haar, weent heden niet, Nu ze onbewust Van pijn en ziekte sluimert, ziet, Ze slaapt, ze rust En nu voor 't laatst, op aarde haar Vaarwel gekust, Voor ons de strijd des levens, maar Voor haar de rust.…

Lieve, hoort gij hoe het bruist door het loof van de boom onzens levens, En hoe het duizelend blad ruisend bezwijmt om ons heen? Voelt gij de stam, die ons schudt en de takken, die boven ons buigen? - Lieve, geef gij mij de hand - ons laat het leven alleen.…

Ik voel me op dit feestje als een opgeprikt plakje uitgedroogde leverworst Op dit stokje vergezeld door een ook niet meer zo fris driehoekig stukje augurk Om ons heen op dit zilveren blad en -feest meer stellen zoals wij een blokje oude jonge haast oranje Gouda kaas met als diens levensgezel een halve rimpelige gelig-uitgeslagen…

Had men toch eens een moment die heerlijke onbevangenheid van een klein kind. Waarom waait de wind? Wat is tijd? Waar ben je als je dood bent? Ze vragen om de raarste dingen; men staat vaak met de mond vol tanden. Het antwoord klaar maar hoe leggen we het uit… Waarom fietst een fiets niet achteruit? Is er vuur waar je je niet aan kunt…

Het menselijk geslacht valt als de blaadren af: Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. - Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte; De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte; De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer; De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…

Veel dingen zijn vanzelfsprekend bij ons, of bij mij in elk geval, hele gewone zaken die je als ‘ dagelijks ‘ kunt bestempelen? Ze zijn ingebakken, mee gegroeid in ons bestaan en zo zou het dus eigenlijk altijd moeten en behoren te gaan, ehhh dacht ik dan! Kijk, er zijn hier zoals in talloze gezinnen, regels, gewone gangbare regels die elk gezin…

De vrouw slaat de man gade en denkt aan het absolute niets wat kan hem nog raken alleen zo en zo alleen hoopt zij hem te treffen in zijn starre onvermogen zich te herinneren waar de zin des levens uitgesproken werd niet zwijgend uit verkiezing opgedrongen terughoudend als een zelfgekozen plicht de vrouw slaat de man gade en denkt…

Aanstonds wakker geschud ligt stil op de loer het etmaal vol verlangen Een etmaal met een overvloed aan gedachten stilstaand bij de waarden des levens de blik verbaasd teruggeworpen Soms vreugdevol soms lijdzaam door het ochtenddauw ontwakend breekt nu eindelijk die dag Die dag vol herinneringen en in het geheugen gegrift verrukt ermee…

Een duister licht, een doffe vlam Maar sterker dan voorheen Vuur van passie, zuiver warm Verloren en alleen Sterker dan het licht des levens Sterker dan een stil gebed Een onvervulde kille leegte Zoekend naar een nieuw couplet Vul mijn leegte niet met woorden Geef geen antwoord op mijn pijn Niemand kan mijn ziel verwoorden De passie…

Wanneer het tot op heden nog niet is gelukt in het orkest des levens de eerste viool te spelen, dan moet je het blijven doen met de noten die je op jouw zang hebt. Ten langen leste resten jou nog twee opties: of je vertrekt met stille trom of je blaast de kraaienmars.…

Het concert verstomt.…

Als wij, op de weg des levens, Aan de kant van 't stille water, In een koele schaduw rusten; Als de lieve zuidewindjes, Dart'lend, door mijn lokken, spelen, En der bloemen frisse geuren, Door de zuiv're lucht verspreïen; Dan gevoel ik al de wellust, Die Natuur mij doet genieten; Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk, Wordt die wellust,…

Lees nu tussen de regels door, en neem meteen een kijkje achter het doek des levens. Ware identiteit verscholen, achter glanzende kostuums. Genoeg te repeteren. Doch, geen woorden te vergeten, Want alles lijkt reeds gezegd. In dit verfoeide spel, Heeft stilte de regie.…

rond rond je in de stad de stad van het de stad van het leven de ghetto der verdoemenis alle fouten der leven in een hoek gestampt een gevaar, een ieder die zich erin vergeeft het park alle geneugdigheden des levens opgehoopt in een afgesloten centrum in het centrum het leven speelt zich af tussen beide rond je in de stad grijs…

Want alleen de hand des levens kan je harten bevatten. En staat tezamen, maar niet te dicht bijeen: want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf, en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.…

Romantisch refrein In volmaakte harmonie Engelen zingen…

Ik laat mijn gedachten varen die getuigen van mijn genie Ik verdoezel de gevaren met mijn dravende fantasie Hoor mij praten en ontwaren en verklaren des levens ironie Zie mij bij ieder ergernis baren Vertellend wat ik in 't leven zie Maar niet alleen stoor ik de ander met mijn wijze praatjes en verhalen over de klasse die ik bezit…

Elk een dag die ik aanschouw, drinkend uit de kroes des levens. Het wonder van het hart vergeven elk gemeend, ik ook van jou. Als zoete tranen, het geluk verhalen, dat geschreven staat in kinderogen. Die blij wandelen over regenbogen gestreeld door gouden zonnestralen. Vriendschap, trouw verklaren.…