Alle inzendingen over dieren poedel kunstje

In Tilburg Zuid, niet ver van mijn geboortehuis, sloeg ik eens gade hoe een trotse hondenbezitter zijn geliefde huisdier, een kleine zwarte poedel met zwarte, krullerige vacht, uitdaagde om het kunstje te volvoeren dat het onschuldige dier graag ten beste zou geven.…

De menselijke eenzaamheid kan ver gaan en afmetingen aannemen die de draagkracht haast overschrijden, maar de poedel met de lichtbruine, krullerige vacht en de kwetsbare pootjes die hem nauwelijks konden dragen en die rilden in de vrieskou van de late decemberavond was het meest kostbare bezit van mevrouw en ze had alles voor het dier over.…

Meneer Poedel zegt tegen iedereen dat er de volgende dag in zijn tuin een groot feest is voor alle dieren en hun kinderen om ze te bedanken voor alle hulp. Het wordt een prachtig feest, waarop de familie Poedel vriendschap sluit met de familie Kat en met alle dorpelingen.…

Het is gewoon een kunstje dat je geflikt wordt, kunstenaars heten niet voor niets zo. Oefenen en nogmaals oefenen, schrijven en herschrijven, het eindproduct ligt voor uw ogen maar de herhaling heeft daarvoor al zijn macht gezocht.…

Juist toen ik op kerstavond, als mensen hun saamhorigheid vieren rond een kerstboom, uit het raam keek, zag ik mevrouw voortschuifelen door de restanten van de grijswitte sneeuw die eerder de wereld overladen had, in het gezelschap van een poedel, waarvan zij wel zielsveel moest houden naar mijn inschatting.…

Het ontdekken van nieuwe vissoorten in de diepzee is een koud kunstje.…

Er was eens een bakker te Zwolle Wiens poedel door 't deeg placht te rollen Dat gaf zoveel smaak Waardoor deze zaak Befaamd werd om zijn Krullenbollen…

De "rubbervorst" flikte een kunstje door de banden te wisselen van zijn rode kar…

Regeerders die menen dat kunst geen regeringszaak is, maken 't regeren tot 'n kunstje.…

De poedel begint te grommen. Zijn neus wijst naar de dokter. De jas van de psychiater mist een knoop.…

De subsidieverstrekker weegt en wikt, maar uiteindelijk is er een kunstje geflikt. Tevreden leunt een kunstenmaker achterover, oud roest op de rotonde als waarschuwing voor het wegverkeer.…

In Artis wou ik aan twee beren Onlangs eens een kunstje gaan leren Zo'n truc met een brood Maar 'k was als de dood Dat zij hem meteen zouden smeren…

U wilt het niet weten, lieve kippige liplezer, maar er kwam geen lijm aan te pas… daarom imiteren we tegenwoordig alle flauwekrul om van te snuiven aan de buren toe, naar de omgebouwde poedel die daar kind aan huis was.…

toch vreemd dat rollen op een wegennet iedereen denkt het komt van de romeinen terwijl die het kunstje afkeken van de kelten ook rare knakkers die plaveiden in moerassen reden op wielen over dwars gelegde beschaafde boomstammen…

Kunstgekkies mogen mij niet belasten en zeker geen kunstje flikken.…

Het spelelement blijft in de mens net als in dieren tot op hoge leeftijd doorsudderen. Het valt nooit helemaal weg te redeneren en moet ook niet, het houdt ons jeugdig. Het is een manier om jezelf aan jezelf te bewijzen en als je ergens goed in bent aan de rest van de wereld.…

Toegegeven: ze hebben hem een paar jaar geleden een kunstje geflikt met het aanwijzen van Hoekstra als partijleider. Maar nu kon hij zijn eisen op tafel leggen en als boegbeeld van het CDA eindelijk zijn ideeën vorm laten geven in een nieuw kabinet.…

het idee is nog ver maar het beweegt het voelt nog klein en koud wat het nodig heeft is kleur dan wordt het een beeld misschien zelfs een mooi geheel de afstand wordt kleiner een beetje warm ook het blijft heel eenvoudig maar dat vind ik mooi het ijs is gebroken de afstand verdwijnt het idee krijgt leven ik kan het omarmen het is van…

Ik droom dat ik een poedel ben de troetel van een mondaine vrouw ze tut me op met roze strikken de tekkel van de buren blaft, wauw! Ze loopt met me te pronken ik in jasje, sokjes, een zonnebril voel me behoorlijk ongelukkig een hondenleven dat ík niet wil! Dan, op een onverwacht moment...…

Het dier besmet de mens, de mens besmet het dier. Maar, voor het dier is een oplossing, jawel, de gaskamer! Jemig wat een onverschrokken zooi zeg! Nou weet ik ook niet wat er met de katten, poezen en honden is gebeurd, maar daar heb ik niks over een gaskamer gehoord.…

Druppels vallen op het doek boven zakken slapend vlees Warme adem blijft gevangen het snurken zacht en hees Een uil kijkt naar de sterren verslikt zich in wat lucht repeteert nog eens zijn kunstje nu in vogelvlucht Zachtjes vallen dromen synchroon met strepen ster Na al die vele kilometers is thuis nog steeds niet ver…

geniet pracht en praal in paleizen en kerken vind je de werken van de gewone man een leven in dienst van anderen om tijdelijk in eeuwig te veranderen in ornamenten vind je hun gezicht stiekem uit het zicht de beelden zijn heren hun schaduwen lijken de eeuwen te regeren dat is er niet meer er is nu een architect die zijn kunstje…

Iedere avond als het schemert Staat hij helemaal alleen Aan de kant van zijn domein Te wachten op één been Ik twijfel altijd na een tijdje Of hij nog wel leeft En weet het pas echt zeker Als hij Vis te pakken heeft Tegen schemerdonker vliegt hij op Zijn kunstje weer gedaan Met opgeheven hoofd kan Reiger In ’t Nest te ruste gaan…

was perfect door oefening verkregen zijn tijd reeds uitgerekt tot een minuut of negen hij kon er zelfs bij praten weliswaar korte zinnen maar het aanzien bij zijn maten haalde hij er mooi mee binnen er was er een die er om moest gieren zijn eigen jozefien en daarmee voor hem de boel verstieren binnen een minuut of tien zijn kunstje…

En zelfs zag ik op de Korvelseweg, in de regen, een witte poedel, parmantig voortstappend, met een grappig rood jasje dat toch wel mijn lachlust opwekte....…

Met die wegraak van die son. Die maan se instap oor die dag, wat die aand meer sienend maak, plons ons in ‘n bad vol liefde, poedelnaak.…

klatergoud aan tatoeages, bier en zonnebanken die passen bij de goddeloze klanken van dialect dat primitief wordt uitgekauwd onzichtbaar blijft de oude muur in stand tussen het hoge zand en 't lage veen men heeft het trotse eibernest gemeen maar blijft hardnekkig in het eigen land apartheid blijft intact zonder bezwaren pitbull en poedel…

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart, Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, Hij met zijn dieren over 't water vaart.…

Gans in het wonderbaar verhaal verloren, Terwijl hij mijmrend in den haardgloed staart, Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren, Hij met zijn dieren over ’t water vaart.…

de mens gedraagt zich als een edel paard en zint zoals een vos op slimme streken hij heeft de kater uit de boom gekeken of pronkt zoals een pauw loopt met zijn staart een enkeling komt van gegoede huizen de meerdeheid gelijkt op grijze muizen…