Alle inzendingen over dodenakker

Zij ligt verloren op een dodenakker aan de Waal. Zwart graniet en vrome woorden. Roomwit domineert de dijk. *18.7 = week 18, zevende dag = zaterdag 6 mei 2006…

Zo schiep ik als vanzelf in jouw bestaan besef van levenswater en van dodenakker. Toen was mijn scheppingsnacht voorbij en werd ik wakker.…

Een bronzen klok galmt diepe klanken over de dodenakkers, de stilte uiteindelijk verbroken door een trompet die schreit over zoveel gevallenen. Huichelend huilt elke wolf in het bos mee, ik ben een inboorling.…

Het roodpannen dak onder de eik glimt nog immer in het late lentelicht de klinkerstraat heeft zich verdicht tot stil asfalt zonder een spoortje slijk Naar de dodenakker trekt nog altijd een trieste stoet. Geen statig blok van ratelende mannenhakken.…

weer loop ik op het maagdelijk groen de dodenakkers bloeien verliezen in roodwit hun bloem op de uitgestrekte velden ze glooien in de ochtendzon de naam op marmeren stenen gebeiteld is hun laatste woord niemand weet meer van de moord op deze vaderlandse helden in het fluisteren van de wind hoor ik vaag nog de sirenes angst en pijn zijn…

Zalig onzalig Het is iets van een terechtwijzing Iets rampzaligs op een dodenakker Met instemming in weten rusten Doodgaan in de bloei van leven Het is niet het sterven besterven Niet ‘t doodgaan en anders leven Dat is gemakkelijk nu ik ‘t weet Het is gewoon ‘t niet weten hoe ‘t Niet weten hoe ogen vol leven In de avond zachter te sluiten…

Ik sta aan de rand van het graf van mijn vader en moeder, dodenakker van 80 bij 180 centimeter, dat is alles wat er van hen is overgebleven.…

Ik passeerde op een zonnige lentemorgen het kerkhof, de dodenakker aan de Noordhoekring, omringd door onze witte standbeelden die tot onze verbeelding spreken, zoals dat van Joris, die manmoedig de draak het zwaard in de keel steekt als om deze te doden.…

Hoog boven de uitgestrekte dodenakker, in Goirle, bevinden zich de uitzonderlijk demonisch aandoende stenen gestalten van de gekruisigde Christus met aan weerszijden twee andere figuren. Vlakbij treft men het Jan van Besouwhuis aan, waar cultuur, muziek en literatuur zegevieren.…

Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

broedt glanst op met donkere spikkels alsof je in de schaduw iets uitboet Maar jij lijkt wel van alle markten thuis zoals je me schichtig niet naderen laat de kleinste tuin vermijdt zo haat je het gruis van onze twist Als je eens wist hoe het beter kan hoe we reizen konden langs de glooiing van een klaar drasland dralend langs een dodenakker…

Ik ben na jaren teruggekeerd tot mijn "Sultan" en eveneens richtte ik mijn voetstappen naar de kleine, bescheiden kapsalon, gesitueerd in de onopvallende zijstraat in de nabijheid van een van de uitgestrekte dodenakkers van onze stad. Bij deze kapper floreert het vakmanschap zozeer dat ik bij andere beroepsbeoefenaren tevergeefs zocht.…

Het vormt een van de dodenakkers in onze stad waarmee wij onze zo dierbare overledenen figuurlijk gesproken omhelzen, conserveren of bij ons houden alsof zij - overigens ten onrechte - zelfs postuum nog behoren tot onze stadsbevolking.…

Het is een va-et-vient van "jongeheren" in de kapsalon aan de Wilgenstraat, nabij de uitgestrekte dodenakker die omringd wordt door indrukwekkend geboomte.…

the flowers to the lovers" Toen zijn benen hem nog nauwelijks konden dragen was hij nog naar de Heide gestrompeld, ZIJN Regte Heide, vroeger decor voor zijn wandelingen met twee ruige, zwartharige honden, ZIJN honden Zo moest hij afscheid nemen, zo wordt hij betreurd en zo rust hij voorgoed onder de glanzend-zwarte grafsteen, niet op een dodenakker…

Bij het zien van deze dodenakker raak ik met terugwerkende kracht door nostalgie bevangen. Sowieso heb ik iets met kerkhoven: de stilte en rust die je daar aantreft. Hier hoor je het grote zwijgen van gene zijde. Een diep gevoel van gedenkwaardigheid voor dat wat ooit was, overvalt me.…

De muren zelf zijn dodenakkers geworden met hun afgebladderde verf en her en der gescheurd pleisterwerk. Gaten als hongerige muilen vreten zich een weg door het stucwerk. Verlaten spinnenwebben in de hoeken bij het plafond. Plinten en sponningen die tot op het merg verrot zijn. In de hoek van het vertrek ligt het silhouet van een... silhouet.…

Op de kleine dodenakker rondom de kerk rustten twee gesneuvelde Britten uit WO11. Als kind hield ik al van klok, carillon en tafelbel en hoewel ik het calvinisme had afgezworen, bleven klokken mij fascineren. De grote met name als ze riepen om kerkgangers.…

Het feit dat zij op een dodenakker de liefde bedrijven, geeft hen een oppermachtig, spiritueel verlichtingsgevoel. Door de lust vergrotende werking van de hasj beleven zij hun sexgenot extra intens en als bijna eindeloos verheffend. Het wordt door hen als een overwinning van de Dood ervaren.…