Alle inzendingen over doos

Jouw vage beeld is zichtbaar in de open doos ik zie mijn spiegel ken het ware gezicht vage beeld in zwart en wit begrijp waarom je even voor ontkenning koos. --------------------------------- *fotogedicht - meisje in doos-…

Een zuigende behoefde, Tref ik alleen aan in mijn doos. Als het water uit de hemel komt vallen, Is iets droogs vinden dan ook kansloos. Drankwinkels zijn gesloten, Het is al veel te laat. Ook moet ik nog een slaapplaats vinden, Voor de nieuwe dageraad. Stoeptegel tellend, Slenter ik door de grote stad.…

Doordat je bewustzijn als een doos is, te afgestompt om het echte leven nog toe te laten?' Heeft dat er misschien mee te maken dat u wakker wordt in een doos, uw huis, dat u daarna in een kleinere doos, uw auto, weer naar een grotere doos rijdt, uw kantoor, waar u de hele dag naar een kleinere doos kijkt, uw beeldscherm?…

Ik deed voorzichtig de deur open en zag alleen een kartonnen doos staan. Ik pakte de doos en bracht die naar de huiskamer, tot onze grote verbazing zagen we eten in de doos, wat aardappelen, meel, boter en een klein kerstbroodje. We sprongen van vreugde door de kamer, eindelijk wat lekkers te eten.…

Mijn leven Als een kartonnen doos; Van het kleinste Zuchtje wind Waait het om. Van het minste Spatje regen Zakt het in elkaar. Wat nou Als het gaat Stormen?…

Nederlands - moedertaal - 22 black box > zwarte doos…

blaas het stof deksel hoog til eruit het hele leven uitgepakt foto's en wat poëzie licht vergeeld bladzijden iets uitgezakt schrik ik daar beeld van jou alles terug deksel dicht stof is weg net als jij…

ijsklompen dichter bij de dampkring door minder storm gehinderd een holle spiegel wordt gestut in de rug vangt licht en buigt het naar mijn oog dat zich met nevelslierten verknoopt een as loopt naar het brandpunt als spinrag tussen schutter en roos stralen dringen door de sluiter strooilicht vertekent de vorm ik val door een zwarte doos…

Welke onverlaat waagde deze doos te openen? Nu is het toch te laat de weg terug te laten drogen tot klein modderig tapijt. Zet u daarentegen. Bent u al bekomen van de schok slechts één ding te zien achter dit met vlammen en bombastische muziek versierde doek?…

reeds lang vergeten mensen en nutteloze dagen aan gene zijde staat een doos reeds voor mij klaar … ik blijf nog even hier die doos is mij te zwaar…

Als het iemand is is het dus die iemand die ons neerslaat wegmaait, al ons gras Ik ben niet bestand tegen dit alles vernietigende beeld Daarom leg ik een steen in een doos, sluit de deksel begraaf zo de stilte achter zijn naam Als het iemand is is hij hier niet is hij die steen in die doos ook niet. ----------------------------…

Dat je bewustzijn als een doos is, te afgestompt om het echte leven nog toe te laten? ''Komt het misschien doordat je wakker wordt in een doos — je huis — en daarna in een kleinere doos — je auto — stapt om naar een grotere doos te rijden — je kantoor, waar je de hele dag naar een kleinere doos kijkt, je beeldscherm?…

liefde o zo broos chinees porselein in een doos gaan door diepe dalen proberen niet te falen heel breekbaar en mooi als in een ochtendtooi deinen op het water oppassen voor een kater één woord verkeerd verstaan de liefde kan zijn gedaan daarom o zo broos scherven in de doos…

Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in de vorm van zelfverwijt; weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden bewaard! ------------------------------- Uit: 'Zoals', 1992.…

ze verzetten zich met handen en voeten maar bij kop en kont pak ik ze op doe ze in een doos verzegel die met kop-dicht tape en zet hem op het spoor in een platte wagon naar de horizon kleiner wordt de doos en kleiner gedachten proberen uit te breken ik zie ze beuken maar het tape houdt stand klein wordt de trein en verdwijnt…

Ook kwam hij na een dag, drie vier, maar met een doos die hij de heren (als een corruptie) wou vereren. De doos ging op, daar vond men in vijf woordetjes van diepe zin: (hij had er een koe in laten flerden) 'hierin kan wel getreden werden'.…

Járenlang heb ik die doos met de diaprojector met me meegesleept, bij iedere verhuizing ging die weer mee. Ik was er heel erg zuinig op. Zelfs de watten die als bescherming dienden, zitten nog in de doos. Voor mij was die doos een bewijs dat mijn ouders wel om me gaven.…

Een lege doos vol holle woorden waarin het heel zachtjes huilt om al de zwarte letters van jaren verdriet Levenslange verhalen in herinnering gezocht langs hollende paden van droeve dagen Zo afhankelijk van de muur die werd opgebouwd door al het zwijgen van jaren pijn Een lege doos vol diepgeborgen tranen waarin de hoop mij heel…

Ik heb een doos pralines meegebracht, chic in een rood papier verpakt. Er is zelfs een rozige vogelveer, tussen de gouden koordjes aangebracht. Het zijn geen hartjes deze keer, ze zijn wel van Mozart Wolfgang Amadé. De doos zit in een handtas uit rood craquelé, verpakt in plastiekzak, in ‘t roos alweer.…

Ik opende de doos. Daar lagen op een bedding van crêpepapier de poppenkleertjes, kunstig gebreid uit fijne garens en samengesteld uit steken, die alleen aan tante Miet bekend waren..... Een heel specifieke geur van kamfer steeg uit de doos op. Ieder jaar als we naar het klooster, naar tante nonneke gingen, kregen we zo'n doos.…

Sinterklaas had de arme, krankzinnige man die sinds jaar en dag verblijft in de inrichting, dit jaar ook bezocht en ook hem, zoals te doen gebruikelijk, bedacht met een geschenk: een bonte, kleurige doos met kralen.…

Dat geldt ook voor de diplomatieke doos van een diplomatieke doos. En wat die kolonel betreft: ik zal dansen, ik zal juichen, ik zal springen als men zijn stoffelijk overschot opdregt uit de rivier, met een baksteen om zijn nek.…

Toekomst bloem, vol ontzag, in bellenblaas, de pseudo-lach, Poreus en kaal, dit houten paneel, een gedroomde doos, mijn luchtkasteel.…

Proficiat, een welgemeend: “Hoezee !” Te oud ? U toont dat dat dus bakerpraat is, u krijgt van ons twee pakken pampers gratis en voor de baby bracht ik óók wat mee: Een babyflesje; heeft uw kindje dorst, dan lijkt een fles ons beter dan de borst.…

nu we alle spullen hebben klaar gezet en zonlicht de late middag verguld pak ik de brieven die nog net zijn gered; het papier wat vergeeld, de hoeken gekruld dit geheugen dat ik zelf niet meer bezit was haast verdwenen in weer een afvalzak levensresten als soldaten in ‘t gelid niet langer gewenst onder het nieuwe dak hoe lang is het geleden…

Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos En werp ze in het midden van de oceaan Geen enkele zee is ondiep of bodemloos Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht De tijd houdt de sleutel…

Verstandig lijkt me in de keuken en daar neem ik een aantal pannen, borden, soepkommen en bekers en stop die samen met handdoeken en theedoeken in de eerste doos. In de kast in de kamer liggen liedboeken en bijbels, een naaidoos, veel foto’s , een verbanddoos; wat me nuttig lijkt, gaat in doos twee.…

Ze had gevraagd of ze mocht blijven zitten tot de laatste doos en stoel verdwenen waren, zodat ze rustig afscheid kon nemen. Al weken keek ze tegen de verhuisdozen aan. Haar dochter en schoondochter kwamen een paar maal per week om het huis op te ruimen of liever gezegd om alles weg te gooien. Het kleine beetje dat overbleef werd ingepakt.…

in een kartonnen doos wachtend op de oven is zij slechts herinnering die sneller zal doven als het tastbare verbrandt brieven, cadeautjes, foto's alles moet eraan geloven zelfs het matje aan zijn bed - zeilscheepjes en een vuurtoren - waarop hij elke ochtend zijn voeten heeft gezet wetend dat ze met hem ging zichzelf in hem verloren…

De doos staat op zolder.’…