Alle inzendingen over dorheid

Geld Heb ik niet nodig Om gelukkig te zijn Geef mij maar Alle pech, de dorheid en de pijn En ik ga er doorheen En voel ik regen, fijne regen Extra, als een extra Verkoelende helderheid Zojuist goed gezien Zonder te kijken iets te hebben verstoord Geluk Heb ik niet nodig Om gelukkig te zijn Geef mij maar Alle pech, de dorheid…

TANKA Op het weilandje staan wat dorre bomen; één is vol bloesem: een schilderachtig aanzien van de vergane boomgaard. PROZATEKST Ergens bij Teteringen staat een klein oud boerderijtje, waar nog enige dieren worden gehouden. Op het malse weilandje staan wat bomen verspreid. Ze tonen hun knoestige stammen en takken, waar niets meer aan…

Bloemen, kaarten, bezoeken en troost krijgt men bij lichamelijke mankementen; dorheid, onbegrip, eenzaamheid en kilte krijgt men bij psychische mankementen. Soldaten die psychisch zijn getraumatiseerd zonder lichamelijke verwondingen, krijgen in ons land nog steeds geen smartengeld.…

duinen wandelen niet stuiven wel af en aan pannen met winters riet in bekoorlijke dorheid met van dezen een knikje en haar hond likt je fleurt op door de mens die de ander aanziet met een glimp van vluchtige menselijkheid soms groet vreugde warm vaak ziet kilte of verdriet de ander niet op het smalle pad…

Levenslust ontbreekt, Een glimlach is daar, Als een masker, Niet gezien willen worden, Rust, Een verzilte huid verraadt, Een opgedroogd verdriet, De tijd niet gekomen, Om te baden in geluk, Bekeken in tranen, Is deze bedwongen ziel, Een spiegel bedrogen, Dapper bekeken, Rust, Strategisch strijden, De dorheid verdwijnt, Zorgen weggespoeld…

De herfst nadert en zoals de ouderdom het lichaam en de gezondheid aantast, tasten de geelheid en de dorheid de boom aan. De herfst treedt in, mijn favoriete seizoen, en ik verwelkom haar, zoals ik de laatste jaren van mijn leven hartelijk begroet.…

ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…

Omsloten door de dorheid van verloren lente Tot stilte gesust door de dood De peer De val De vrucht…

De dorheid mag nooit beklijven. Het is uiteindelijk de chaos die bevrijdt. Troost en happiness zijn na de chaos een levenlang beschoren. Dan slapen schaapjes zacht en wordt er niet langer geteld.…

De paus weet het gevoel van kerst te raken De makke schapen eten uit zijn hand Uw hart is leeg, zo preekt de man pedant Het is nu tijd voor geestelijk ontwaken Ik hoop dat hij het licht ziet en dan voelt Dat hij uitsluitend hier zichzelf bedoelt…

’t Mochte zijn, dat een winter voorbij waar gevaren, en haar ijs bij de stralen der lentezon smolt; — dat — een reeks van onvruchtbaar vervlotene jaren door één oogst voor het minst al die dorheid vergold! Neen! de mens mag zijn lente geen tweedemaal smaken; op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!…

onze grootste talenten ontketent, en de politieke woede die revoluties veroorzaakt en hele steden in de as legt - WOEDE schetst een actueel portret van een leven aan het begin van het derde millennium, van een wereldstad in een tijd van schijnbaar eindeloze welvaart die paradoxaal genoeg in het dagelijks bestaan van veel mensen ook een tijd is van dorheid…

hemelboog, en waar Descartes de draad verliest zijn wij nog even een oeroud geheel, voordat de draden knappen, wij de handen lossen, omdat terugvinden verliezen is, en wij niet opstaan, even nog niet, we zijn maar we weten niet, hoor hoe we zingen langs de hemelrand, daar bij de rotsen zonder water, waar de stok op onze levens slaat en ons van dorheid…

De roes van boven zichzelf uit te stijgen in een mengeling van vreugde en smart zou extra sluizen van energie openzetten en dan zou er een was optreden en niet de verwachte dorheid.' De ogen van mijn vriend straalden nu regelrechte paniek uit en doordrongen van de ernst van de situatie sleepte ik hem snel mee naar een huisarts die twee straten verderop…

Na die troosteloosheid en dorheid ben ik blij terug te zijn bij mijn grote vriend Paul. Moeder had zich nu volledig van mij afgekeerd, dus ook wat dat betreft is het een weelde om terug te zijn. Langzaam maar zeker overwin ik mijn zwaarmoedige buien en ik heb Paul gezegd dat hij anders maar moet kiezen tussen mij en zijn wijfje.…

Het klopt dat de geestelijke dorheid van de kerken heeft bijgedragen aan het relishoppen dat je overal ziet. Die trend is trouwens niet zonder risico's. Een cursusje pendelen, een workshop ‘hoe leer je je beschermengel kennen’ en een spiritistisch avondje zijn misschien wel heel spannend, maar ze kunnen ook heel vervelend uitpakken.…

De jaren verstreken en meer en meer voelde je, dat God je riep om geheel voor Hem te leven, maar het werd er niet gemakkelijker op, want je kreeg ook veel twijfels, tijden van sinistere dorheid en veel verleidingen in de vorm van zinnelijk genot en erotische verlangens.…

Besef je mijn dorheid. Kan je dit dorre niet van mij nemen. Dan eerst zal ik zelfstandig zijn. En dit is geluk. Je hebt je kans je verdienstelik te maken. Hij: Jawel dat begrijp ik volkomen. Maar ik geloof niet aan deze uitkomst voor jou. Beter: je blijft in konkubinaat met je idealen. Ik moet je niet geluk wensen. Je bezit het. Vaarwel.…