Alle inzendingen over duine

Het strand ligt er verlaten bij, De duinen liggen achter mij. En voor mij schuimt de zee, Draagt mijn gedachten met zich mee. Eenzaam loop ik hier, Zet mijn gedachten op papier. Ik ga maar zitten in het zand, En voel plotseling een hand, Op mijn schouders neergelegd. Zonder dat hij èèn woord zegt.…

Nu wil ik niets zijn dan een kleine stem, Heel needrig sprekend van de mooie dingen, Die me op de klare zonnedag omringen In 't warmzacht duindal, waar de gele brem Zo gul haar gouden bloemenrei laat zingen. Gegroet, bruin bijtje! - riep-je bloemen, hem? - Gons zacht, dat je haar zang niet overstem Door 't zwartgetoon van je gonsjubelingen.…

In de duinen. Alles wat je ziet waterwingebied.…

nooit heb ik later die geur nog geroken de warmte gevoeld m'n dorst zo gelest als van de dennen het door de zon verhitte zand en de koele gepasteuriseerde melk de langhalsfles ingegraven onder de schaduw van de duindoorn…

Aan de kant, waar ik ben gestrand, teken ik amoebe na amoebe, in ontelbaarheid vormen zij de duinen waarachter ik lig in de warmte van de zon. Bradend bruinend vergeet ik de tijd, kon ik hier maar altijd zijn.…

Deinend de duinen, ze dragen helm voor deze schelm.…

Ik fiets door de duinen langs de plek waar Kelten zwierven in de ochtendnevel aan het Noordzeestrand Ik fiets door de duinen langs de plek waar Bataven vis vingen in een moeras aan het Noordzeestrand Ik fiets door de duinen langs de plek waar Geuzen hun roes uitsliepen na ‘t plunderen aan het Noordzeestrand Ik fiets door de duinen…

uit duinen waar ik zonnewandel verzweeft mijn geest over het land bij ‘t ruisen van het zilte branden door weeë luchten overmand over een panoplee van paden stamp ik mij lodig door het zand en voel mijn zool de treden raken mijner gedachten, hand over hand uit schilf’rend drijfhout dagen wijde beelden, azuur, een oceaan totdat een prikkeldraad…

buiten schijnt de zon dagen lengen nog wat dagen natuur oogt fris en groen in duin gisteravond voor het eerst sinds vele jaren vele konijnen jong en oud ze springen weer om te knagen en te vreten van het helmgras opdat de wortels groeien de korrels niet verstuiven de poolse paarden prachtig allemaal alleen ja moeilijk uit te leggen wat…

En zo lopen wij door de dalen heen waarachter toekomst is, te weten aan de stappen in het heden…

Een duinpannetje vatte vlam en we lagen liefdevol te bruinen tot de pijnlijke wekker ging van een fietsbel in de duinen.…

Daar staat 't verlaten huisje Nog in het distlig duin; Het kruid schiet uit de stenen; De mol wroet in de tuin.…

Pluk een knopje in uw tuin: Dierbre, wij gaan lente vieren Op ’t hoge duin.…

onbezonnen koppels op warm zand tekenen de lucht vol van verlangen het steigende water brengt hun steeds dichter en dichter richting duinen in een waan van verliefdheid houdt een meisje een schelp tegen haar oor luisterend naar de ruis het geluid van een andere realiteit.…

Ik meende aan 't strand te zijn geboren, Mijn huis te hebben in het duin. Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…

Nacht rijst langzaam op tussen donkere duinen, een veldmuis knaagt luid.…

bovenop een duin langsheen het strand eerst geland en voor de anderen komen dromen als de meeuwen op het zand van eeuwig blijven zweven en reuzenporties vis en duiken in het blauwe sop zandbruin van teen tot top…

Van Duin tot afsluitdijk en terug. Jouw trein zal nooit verdwalen en zo reis je van me weg: Veel te ver en veel te vlug.…

Een andere keer kon ze het zandpad niet meer af, dat van de top van het duin naar de zee liep. Het mulle zand was te vermoeiend. Huilend moest ze terug naar de fiets. Maar soms lagen we in een duinpan van de zon te genieten. Ik lag dicht tegen haar aan en rook de strandgeur van haar huid.…

Daar neem ik plaats in een ontspanning boven op het duin achter glas, koffie met cognac. Nu nog naar huis zien te komen.…

Als je maar een beetje extra op je hoede bent, dan valt er nog genoeg te genieten op een avondwandeling door de duinen. En gelukkig kunnen we tegenwoordig sporen lezen.…

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd en…

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…

Nu is ’t of alles rusten wil, De hemel wijd en de duinen stil, En ’t dorpje in ‘t duin gezeten, Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot, En wat venstertjes blozend nog van rood, Door zonne in ‘t west vergeten.…

duinen…

De hoop dat het helder wordt zegt hij Liever filmt ze een sneeuwjacht waarin een man buiten adem voortgaat, duin op duin af. Een hagedis in het gras. Is. Was. ----------------------------------------- uit: 'Coolsingelwind', 2005.…

Ze deden de handdoeken en de koeltas in de strandtassen en gingen op weg naar het Hotel in de duinen. Ze liepen lichtelijk beschonken over de met zand beklede trappen de eerste duin over en daarna nog een duin. Op de top van die duin zagen ze in de verte het magnifieke Hotel in de duinen staan.…

Het natuurgebied "De Drunense Duinen" strekt zich uit zoals voor onze geboorte en ongetwijfeld zoals lang na onze dood. Rondom de stammen van de oude eikenbomen heeft het zand zich opgehoopt en taai wortelen ze in de ondergrond.…

Bergen van meisop rollebollend door de wind stranden voor het duin.…

goot mijn hand zwaait naar de duinen voeten stappen door het zand Ik zie grijs welkom aan de einder eb trekt golven van het strand…