Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

Juli 1984 5

“Kom Bjarne we gaan naar het hotel”, zei de verliefde Kees Broodakker toe ze weer op het warme strand liepen. Ze deden de handdoeken en de koeltas in de strandtassen en gingen op weg naar het Hotel in de duinen.

Ze liepen lichtelijk beschonken over de met zand beklede trappen de eerste duin over en daarna nog een duin. Op de top van die duin zagen ze in de verte het magnifieke Hotel in de duinen staan. Een in wit steen opgetrokken gebouw met een fraaie rood puntdak. Kees sloeg zijn arm om de middel van de in een roes verkerende Bjarne alsof hij zijn bruidje was en ze klaar waren voor hun eerste huwelijksnacht.

“Ze hebben er heerlijke visgerechten Bjarne. Ik heb er ooit met mijn dierbare moeder gegeten na de vechtscheiding van mijn ouders”, zei Kees terwijl ze verder liepen over het zanderige pad. Hij dacht na over zijn woorden en over wat hij van plan was. Ze waren op weg naar een bed, maar Bjarne had geen idee over wat voor een bed dat zou zijn. Zou het een oud houten tweepersoonsbed zijn, dat kraakte wanneer je er samen op bewoog? Of ieder een eigen bed, met ruimte voor een knuffel. Bjarne Gosse sliep niet graag in vreemde bedden, maar hij was wel graag samen met Kees, die toch al vaak in zijn dromen verscheen, maar nog nooit zo meesterlijk volmaakt was geweest als tijdens deze vreugdevolle zomerdag. Bjarne wist dat Kees de man was die hen samen mannen zou gaan maken. Het ging niet om het bed, het ging om de man en om de nacht. En over de maan die hen toe zou gaan lachen door deze zomerse vreugde. Zijn gevoelens voor Kees waren toe aan een nieuw hoogtepunt.
“Gelukkig zijn de omstandigheden nu anders”, voegde Kees er met een klein lachje aan toe. Alsof hij er vanuit ging dat Bjarne nog wist waar hij het over had, praatte Kees rustig verder. “Dan toen met mijn moeder bedoel ik Bjarne”, zei Kees terwijl Bjarne begrijpend naar hem keek.

De twee jonge kerels kwamen aan het bij het hotel in de duinen. Ze liepen door de gang naar het restaurant. Kees bestelde een kop koffie voor Bjarne en liet hem alleen bij het raam met het schitterende uitzicht over de duinen zitten.
“Drink jij hier maar even een kop koffie, dan ga ik aan de balie een kamer regelen. En kijk alvast even op de menukaart.” Hij gaf Bjarne de menukaart en hij ging naar de balie om een kamer voor hen te regelen.
De koffie was erg welkom, want Bjarne was een beetje wee van de zon en het bier en de verleidelijke lichaamswarmte van Kees, die hem op een heerlijke romantische manier aan het versieren was.
Aan de muur van het duinrestaurant hing een pastelkleurige aquarel van een blonde duinschilder. Bjarne keek er gefascineerd naar. Het was een subtiele schildertechniek, met veel gevoel voor kleur en compositie tot uitvoering gebracht.

Schrijver: Bjarne Gosse
15 juni 2022


Geplaatst in de categorie: liefde

4.2 met 4 stemmen 69



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)