Alle inzendingen over eiland

Geboren uit wind en water Platen zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt…

En opeens had hij het gevoel dat hij de wereld niet kende, dat alle dingen anders waren dan hij tot nog toe had waargenomen, dat buiten dit eiland een wereld lag waarin hij achtenvijftig jaar lang nog geen voet had gezet.…

Vrouwen van dit eiland verkenning in kracht voelbaar in ongelijke strijd herkenning in geleden tijd. Moeders van dit eiland gevecht tegen macht vrouwen van elke kleur afkomst zonder willekeur.…

Mijn eigen onbewoonde eiland heel ver hiervandaan palmboompjes en mooi wit zand daar wil ik zo graag heengaan snachts in mijn dromen dan ben ik daar even alleen om bij te komen voor niemand meer bereikbaar daar op dat plekje kom ik tot rust met alleen mezelf en mijn gedachten geniet ik even...heel bewust en kom ik weer even helemaal op krachten…

Ik draag het eiland altijd op m’n rug. In nood is het een plek om naar te vluchten, waar luide leugens dempen tot geruchten. Ik open achter mij de ophaalbrug. Er staat een oude hut om in te schuilen. Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.…

De ochtend vindt de boschplaat wit en blank, Een vroege fietser rijdt de longway Af, het eiland krijgt een held're klank. Zo is Terschelling in zijn dwarsdoorsnee.…

Diep over zichzelve heengebogen Zodat zij mij niet binnenkomen zag, Verhief zij uit de nacht haar donk're ogen En dromen sloten een geheim verdrag Met alles wat men wakend moet gedogen. Zwijgend betaalde zij het hard gelag Een mens te zijn, die telkens wordt bedrogen, Godin met gekortwiekte vleugelslag. Eenzaam keerde zij terug naar het…

Zodra hij hem zag naderen glimlachte hij tegen hem. Maar een droeve trek had zich voorgoed in zijn gelaat gegrift. En het leek alsof zijn lichaam overeind werd gehouden door de schouders, alsof het in elkaar zou zakken zonder de wilskracht, die het nu nog voor het zeggen had.…

De vader hield een enorme zeebaars in de hoogte die af en toe nog nazwiepte met zijn zilveren staart en naar lucht hapte met zijn bebloede kieuwen. 'Dit keer had ik hém te pakken,' zei de vader, zich tot zijn zoon wendend. 'Zie je dat ik gelijk had.' Zijn stem en handen trilden nog van opwinding.…

De zoon zag het eiland kleiner en kleiner worden en ten slotte aan de einder verdwijnen, opgeslokt door de immense zee. Dat was het moment waarop hij voor het eerst besefte, in alle helderheid en eenvoud, wat het verlies van zijn vader voor hem betekende.…

Ik voel mij eiland op eiland vergeten beelden herschikken kinderlijke ogen opnieuw bouw ik kastelen van zand aan het water hoor gegiechel geschater meeuwengeschetter regengekletter plonsen en plenzen gekeuvel van mensen maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd in mijn volwassenheid…

Zoals van wijd geflikker rustig centrum, Diep zalig glanst 't eiland van rhododendrum, Juwelen as van 't blauw-en-groene wiel, Zo ligt in wereldcirkel, groen door bossen En blauw van lucht en nacht vol sterrentrossen, In Brahman's Licht het eiland van mijn ziel.…

Herinner het eiland van naam, betreedt het heilig land of ga op in de nevelen der vergeten tijd.…

in prachtige stilte en een vredig samenhoren cirkelen sterren boven de fonkelende zee-oceaan vol tederheid zonder woorden vertaald ontdekken we de golven en hun zacht, roffelend bestaan witte keien, weerkaatsend door het maanlicht, dromen een eeuwenoud gebracht verhaal een eiland, korrel voor korrel, wonderbaarlijk ontstaan…

ik zie eilanden doelloos drijvend losgeslagen dobberende ikken in eenzaamheid als wrakhout wanhopig op zoek naar het schip dat breuk liep op rotsen van onwetendheid ik zie bruggen soms wankel soms stevig geslagen tussen tijdelijke wij’s als handen hoopvol vasthoudend aan de liefde die grenzen vervagen zal ik zie stormen…

De kans dat de verstandhouding tussen een man en een vrouw die op een overigens onbewoond eiland leven uitgroeit tot een geslaagde liefdesrelatie is groter dan vijftig procent.…

over het eiland En voel een huivering door mij gaan Het is alsof ik de mensen nog zie lijden met hun ziekte als leproos bestaan… De boten doorklieven het mediterrane water Aan boord toeristen wier ogen kunnen aanschouwen Het intense drama van duizenden zieke mensen die de dood vonden op dit eiland waar hun grafstenen rouwen……

Het is een adembenemend mooi eiland, met hoge, roodbruine rotsen die wel zo’n 60 meter boven de Noordzee uitsteken. De westkust van het eiland bestaat uit een hele serie kliffen waar je een schitterend uitzicht hebt op de zee en op de vogelkolonies die er op de rotsen nestelen.…

Levend onder palmen op een verlaten eiland Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong De voeten in het aanspoelende oceaanwater Languit liggend in het zonnewarme, gele zand Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs Waarom zit…

Ik ben een eenzaam eiland geen land nog te bezeilen schepen achter me verbrand geen bruggen meer, geen enkele band Ik ben een doelloos schip ronddobberend op tranen waar is het anker, waar is het stuur ach God- ik kanker.…

rondom zout water zoete herinneringen totaal verlaten…

Ik zie gevlochten takjes groeien tot mand gevuld met verenpluis de architecten zijn twee kauwen die bezield een wiegje bouwen in d’oude Linde voor mijn huis Het tweetal is gezwind verloren en treedt zich in het lieve lusten tot de plicht die aan hun beidjes gesteld wordt als er broze eitjes in ’t warme liefdesnestje rusten…

Wel kan men daar gaan staan uitkijken over het eeuwig veranderlijk zichzelf blijvende water, ervaren dat tussen benauwenis en ruimtezucht een afgepaald maar onbeklemd domein kan liggen: dit met een dagmars af te ronden eiland. ------------------------------------------------------- Uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…

Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon, waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school vissen in de baai en waarop diezelfde vrouwen, glimmend van de zonnebrandolie, uitnodigend liggen uit te rusten; hun doe-het-zelfkasten hebben ze diep begraven in het zand zoals honden hun kluif. --------------------------…

Het eiland. Het verlies. Het altijd wijkende antwoord.…

Schrijven doe ik veel via msn, alleen een enkele keer schrijf ik, dat ik wel een week of langer met die speciale iemand op een eenzaam eiland zou willen zijn. Dan zou het eiland niet eenzaam voelen meer, zolang het duurt. Vanochtend bedacht ik, dat ik soms met iemand via internet en woorden zo een eiland creëer, warm en veilig.…

Terwijl Spanje en Marokko vechten Om een leeg en rottig stukje land, Ligt de oplossing toch voor de hand. Laat Gibraltar maar het pleit beslechten. Als Londen dat nu aan Marokko geeft Dan krijgen die twee wat de ander heeft.…

Hij is een eiland op dunne poten. Overal was hij het onderwerp van geruchten. Hij kon de broer zijn van een onbekende soldaat. Ze fluisteren over hem als over een lang gekoesterd geheim. Droomflarden dreven door zijn schedel, zijn gelaat was dof en dood. Het brein was doorzeefd, een verweerd fossiel, versteend.…

Iedereen is een eiland voor een ander.…

Elk van ons is een eiland, omsloten door verraderlijk water.…