Alle inzendingen over fantasie figuurtje

(Hekel is een fantasie figuurtje van zo'n 25 centimeter groot die mij helpt het overzicht en de relativiteit te behouden.) HEKEL EN EINSTEIN ‘Kom eens hier, Isis...kom eens rustig bij me zitten,' zegt Hekel zwaar en serieus. Met zijn handje maakt hij een kloppend gebaar op het kussen naast hem.…

(Hekel is een fantasie figuurtje van 25 centimeter groot, die mij bij het overzicht en de relativiteit houdt) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed.…

(Hekel is een fantasie figuurtje die mij helpt de boel wat in balans te houden. De vorm is geinspireerd door de 'Dikke Man' van Ischa Meijer.) ‘Laat ik er maar uit gaan en de dag wat plukken', denkt Vrouw somber. ‘Plukken van wat?' ‘Wat plukken?' ‘Nou, de dag plukken!', krijst Hekel ineens vanuit het niets naar voren.…

(Hekel is een fantasie figuurtje van ongeveer 25 centimeter groot, dat vaak in de buurtkroeg woont. Hij helpt, als een ongevaarlijke alter-ego, de chaos in mijn hoofd in balans te houden.)…

(Hekel is een fantasie figuurtje die me mee helpt de boel in balans te houden.....de eerste drie verhaaltjes van Hekel zijn een introduktie van het geheel....Me and Hekel. In de volgende afleveringen zijn we een geheel.) HEKEL IN HET PARK Hekel zit met uitgestrekte beentjes op een verveloze houten bank in het park.…

Hoe nietiger haar figuurtje tegen de rode hemel werd, hoe meer hij het gevoel kreeg dat ze eindeloos zou doorschaatsen, met de zon mee, naar oorden waarvan hij het bestaan niet kende, over ijsvlakten die buiten zijn begrip vielen, buiten de ruimte, buiten de tijd.…

Vleermuis, met uw vlerkjes slaande, Door de avondrust, Nederwaarts en opwaarts gaande, Vast en doelbewust, Gij, het enig ding bewegend In deez' avondstond, Met uw zwart figuurtje tegen 't Glanzend hemelrond, In de lichtgevulde, klare, Diepe hemelkom Lig ik peinzende te staren Bij de stilte alom, En der dingen roerloos wachten Onder…

mooie woorden iedereen kan en mag ze horen. woorden van dromen die maar blijven komen. alle zorgen uit je hoofd de pijn is verdoofd. de waarheid zit van binnen het feest kan beginnen. en we blijven maar spinnen en nieuwe woorden verzinnen.…

De draaimolens die rondjes draaien dieven die in de kassa graaien Lawaai van ronkende motoren Bestuurd door Kleine kinderen Met grote oren die me storen Ik droom van al die dingen Die me echt voor ogen staan Ik zou er boeken over kunnen schrijven wat ik zie Of doe ik niks En laat ik het zo blijven Als pure fantasie…

Het ontsproot slechts aan mijn fantasie toen ik naar een foto zat te kijken en de werkelijkheid steeds meer vervaagde omdat ik mijn zoveelste biertje nam.…

Een grijze massa schept de mooiste bloementuin binnen mijn schedel.…

In onze wereld vol harmonie, In onze wereld van fantasie.…

Doordrongen van ontrafelde schoonheid droomt de toeschouwer zijn eigen fantasie.…

Ik heb me vergist, het was een fantasie Er is niemand die ik zie Alleen het strand En golven die aanspoelen Ik voel geen hand Zie geen mooie ogen Nee, mijn fantasie heeft mij bedrogen...…

In haar dromen heeft haar beschermengel echte vleugels omdat hij rust kan brengen in haar klein meisjeshoofd daarom blijft ze dromend fantasie maken op haar pad vindt ze genoeg om zelf liefde uit te delen toch verlaat ze af en toe zijn hoofd om zijn hart te raken heel eventjes maar hij blijft steeds niet begrijpend achter…

De fantasie slaat op hol, verhalen worden aangedikt en nemen enorme proporties aan... Het lijkt warempel Coronationstreet, een soap uit vervlogen tijden. Hoe enorm de fantasie van de mens is, blijkt weer eens uit het feit dat van een mug een bekend groot beest wordt gemaakt.…

Eenzaam in een overvolle trein De doolhof met ontelbare gangen de lachwekkende parodie op rijm heet verlangen naar verlangen Zelfs in dit licht zien ze je niet zo ontastbaar onzichtbaar ruis je als de wind door het riet voor mij heel echt... zonneklaar Jij maakt geen hoofden dol alleen dat van mij mijn hart klinkt niet zo hol met jou…

Ik zie je in mijn dromen Dan loop je naar me toe Ik sta daar met open armen En niets doet er meer toe In mijn slaap ben ik gelukkig We zijn dan bij elkaar Maar word ik weer wakker Dan is het niet meer waar Het liefst hield ik de dekens De hele dag over mijn hoofd Want zo in het donker Ben jij dicht bij mij Ik wil niet waker worden…

Als ik kon, En ik gebruikte mijn fantasie Dan reisde ik naar onbekende plaatsen Deed ik onmogelijke dingen En vergat slechte herinneringen Maar het is onmogelijk voor mij Te reizen naar een verre ster Alleen in mijn fantasie reis ik zover Dan vlieg ik met de vogels Kan ik dansen op de maan Ik kan bekend zijn bij velen Of alleen…

Ik laat mijn geest reizen langs het maanlicht dat schijnt door de bomen. Mijn diepe wens is om jou te bezoeken, jou te zien als je vredig ligt te dromen... Teder verheft mijn geest zich in het duister van de nacht. Boven de wolken drijf ik langs het maanlicht, heel zacht. Voortgedreven door nachtelijke stromen zweef ik door de lucht langzaam…

Toevoeging aan wat ik zag of rook of voelde of desnoods proefde vult alle gaten in mijn wil en in mijn fantasiebehoeften. Zo laat ik ronde vijvers kijken als flonkerende groene ogen. Die slaperige zomerdijken zijn omgevallen regenbogen Tien ranke populieren reiken als middeleeuwse kathedralen. en kraaienzang gaat bijna lijken op het gekweel…

Ik heb je lief, al kan ik het niet weten, Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag in je leven. Maar het is geen gedachte. Je streelt mijn wang en wie weet, dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok, iets van niets, maar morgen ontbreekt het misschien. Of schudt de dag uit je haar. Wat ik dan…

Zij blikt naar buiten en een lok zwaar water valt haar voor de ogen. Dan zet zij zuchten op papier omdat zij niet mag spreken. Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt haar pen treurend terzijde.…

Soms kijkt de meermin op vanonder vallend waterhaar, schrijvend aan haar tafel, het eiland in de archipel Ze slaat haar ogen op naar mij en kijkt mij af omdat ik antwoord weet maar ik heb geen stem. En toch word ik voor haar een sterfelijk woord. Tenslotte zie ik dat zij is: een vrouw die terugvalt in haar eigen element zee, zilt…

Een pen van het diepste blauw Ontmaagd het gelige blad Tekent sierlijk de bouw Van haar fantasiestad Waarin mensen slapen in wiegen kindjes die hen in slaap sissen De vissen kunnen vliegen En vliegen vredig vissen Tot een plotse pennentrek Het geluk in de kiem smoort Zo bouwt de dichteres een plek Waar alles is zoals het hoort…

Fantasie is belangrijker dan kennis.…

Als je alles letterlijk neemt, blijft er weinig fantasie over.…

Er gebeurden op de datingsite geen gebeurtenissen meer die de moeite waren om over naar huis te schrijven. Ik had nog altijd een ambivalent gevoel over mijn latente homoseksualiteit en ik kon me niet goed vinden in de vrije seksuele moraal die veel homoseksuelen hanteerden in het leggen van contacten. Ik had ook een ambivalent gevoel over de hulpverlening…

ik kijk naar de lucht, zie wolken bewegen van ooghoek naar ooghoek, en altijd op weg naar wazige verten. soms luchtig, doorzichtig, soms loodzwaar, met regen beladen maar altijd op weg. als wolk wil ik reizen met onbekend doel, gestuurd door de wind die mijn richting bepaalt. de aarde omarmen en niet hoeven denken, niet hoeven kiezen…

Vlinderlijk wit danst voorbij haar ogen pure magie stroomt voort waar leven ooit begon en alsmaar verder vloeit daar bij de levensbron zij aanschouwt de wonderen der natuur en voelt de kracht van de bomen ongerept en onbevangen streelt zij haar tere zilveren huid slaat haar vleugels uit gaat verder met zoeken door eeuwigheid naar…