Alle inzendingen over gedachtes

Hij zit vol met gedachtes, zo vol, dat het eigenlijk leeg is... Mijn hoofd is leeg, ik ben leeg. Ik voel me leeg en alleen, Alleen in deze volle, drukke wereld... Ik voel me klein, word verpletterd door mijn gedachtes, de gedachtes in mijn hoofd.... Mijn hoofd zit vol, zo vol dat hij eigenlijk leeg is....…

De stemmen zijn afgelopen, het is nu helemaal stil, geen geluiden meer om je heen, maar niet in je hoofd, daar zweven allemaal gedachtes door elkaar. Niet alleen ’s avonds zijn die gedachtes er, ook op school, op de fiets, in de stad en waar dan ook.…

I will not find rest, till rest finds me!…

Hij probeert haar te haten maar zal altijd verlangen Zo schuldig als onschuld kan zijn Knielen zijn gedachtes Bij de herinnering aan haar…

Vervreemde gezichten, ongekend stilzwijgend Jij mijn lichaam, langzaam stijgend Jij mijn ziel, fluisterend zacht Zonder woorden, versterkende kracht Ongekende gevoelens, gedachtes verward Jij mijn liefde, in mijn hart.…

een wereld vol gedachtes in vogelvlucht voeren je naar een paradijs een paradijs vol hoop en dromen die werkelijkheid worden in je fantasie…

Muziek 'gebruikt' je oren om je gedachtes en je stemmingen op elkaar af te stemmen.…

van jouw afbeelding mij strelen totdat die onvermoeid zijn hoogtepunt bereikt met beleid vakkundig af en aan glanzende vormen betasten paradigma’s die ontstaan waarbij allerlei beproevingen ontspruiten glas beschermd buitenste randen tactvol het gedeelte dat vol vragen de contouren besteelt van puurheid een aaneenschakeling bevrijdt gedachtes…

Mijn gedachtes werden één grote puzzel. "Het leven zou te simpel zijn als we niet zouden moeten puzzelen. Niemand zal ooit het eindpad bereiken voordat hij de verkeerde zijstraat heeft genomen." "Het werd een puzzel die ik nog steeds aan het oplossen ben. Mijn gedachtes zijn nu in een scène waarin de hoofdletters ruzie met de punten maken.…

Na haar ontwaak, verdwijnt de slaap en rest er slechts de poëzie De gaap met de dageraad, de haat jegens haar mijn gedachtes, de woorden Zullen nimmer verwoorden; de indruk die zij achterlaat……

jouw ogen zo donker en vol emoties jouw pijn jouw gedachtes zo belangrijk voor mij mijn gevoel zo diep zo intens doordrongen, van alles wat er omgaat in jou mijn liefde,mijn hele wezen het is voor altijd van jou…

Ik probeer die gedachtes van mij af te zetten, maar mijn hartje probeert dat steeds te beletten. Ik blijf proberen de juiste balans te vinden, maar die gedachtes blijven mij steeds opnieuw verblinden. Verdriet en geluk vechten nu om een plek in mijn hart, het maakt mij zo vreselijk verward.…

Wanneer het lichaam rusten moet De gedachtes werken gaan. En slaap noch werkelijkheid gevat kan worden. Wat rest mij dan te doen? Niks anders dan het los te laten... De tranen komen ’s nachts Wanneer alles donker is En slechts het huilen van de wind Mijn stil verdriet verstoort.…

Gedachtes spelen door mijn hoofd Over hoe het had moeten zijn Pijn nestelt zich in mijn lijf Het vecht om een weg uit Het glas wordt steeds leger licht speelt met de kleur troost komt er niet vandaan confrontatie met wat niet meer is alleen zwoeg ik de avond door morgen weer een dag het koord is doorgesneden maar rafels schuren langs…

Stil geslagen, mijn mond verzwijgt, elk woord, in alle talen, gedachtes, overspoelen me, er vormen zich, verhalen. Een blik, een gebaar, een woord, zouden me doen praten, ik zoek, ik kijk, maar zie geen teken, je hebt niks in de gaten.…

Je gedachtes halen je in, je wordt weer rationeel. Hallo afstand, hallo gebroken hart. Had je eigenlijk wel een keus? Had ik eigenlijk wel een kans? Nee waarschijnlijk niet. Het was een spelletje van het lot. En ik?? ik heb verloren.…

Ribben allemaal te tellen, Jouw gedachtes wil ik me voorstellen. Welke woorden zou je nemen, Welke zinnen zou je claimen. Wat gaat er achter je ogen om, wat is jouw, daarom.…

Lichten doemen op en lampen gaan speels aan, gedachtes aan wat ooit was, ik laat ze met me meegaan. Als het zwaard van Damocles hangt de ochtend me boven het hoofd en net voordat de lantaarns zijn gedoofd keer ik terug naar huis, om daar moederziel alleen in huis te blijven staan, want de kracht van de nacht mag niet verloren gaan.…

gevoelens ik wil haar echt niet kwijt Maak het toch uit, nee ze is mijn lieve meid Ik kan haar dit toch niet aandoen ach 4 woorden: het is niet meer Ze heeft me zo geholpen en daarom doet dit ook zo zeer Dat ik denk aan haar verlaten een leven zonder haar Zal ik met haar gaan praten Ik hou van haar, echt waar Maar waarom dan die gedachtes…

Achtervolgd door verdriet, keuzes en gedachtes Maak ik afwegingen om een nieuwe toekomst te beginnen Achtervolgd door verdriet, keuzes en twijfels Voel ik dat mijn broze tere gevoelige hart, wild uit mijn lijf bonst Achtervolgd door verdriet, twijfels en liefdesverdriet Kijk ik niet meer terug, maar richt ik mijn blik op de oneindigheid…

Hij lag vredig Zijn herinneringen dreven in een ogenblik hem te boven Hij dacht aan vroeger aan zijn wilde dagen en arbeidersjaren Hij dwaalde verder in zijn gedachtes rond denkend aan zijn geliefden die zijn handen vasthouden In hun ogen tranen die hem smeekten hen niet te verlaten Hij sloot zijn ogen maar zijn handen liet hij…

mijn leven is niet meer klokvast het slaan hoor ik niet meer ik hoor nu stilte ontbranden in een luisteren naar mijzelf mijn gedachtes draaien niet meer mee strofen niet meer begeleid door het getik geen plaats meer voor de tijd leen nu lucht in mijn woorden die de wind naar mij toe blaast zodat woorden niet blijven steken als een houten…

Maar ik sta nog stevig op 1 teen en vertroef liever meer dan 6 miljard kaarten dan de ene aas die me nog steeds in krappe gedachtes laat kruipen. Degene met perfectie als huid, mijn inverse schaduw in oogverblindend felle dagen.…

Of, zoals de dichter in mij het schreef toen ik daar liep: Gedachtes in mijn hoofd. Water aan mijn voeten. Ik voel de rust. Zie mijn woorden uitmonden in zee. Waar jij ze leest.…

Alles maar niet dit Machteloos kijk ik naar je Probeer je gedachtes te lezen Ik geef het op Als jij het onze vriendschap niet waard vind... Dan zwijg maar! Hoe kan ik tot je doordringen? Ik ga eraan kapot Dat zie je Geniet je hier nou van? Heb ik dit dan verdiend? Als ik een einde aan mezelf zo maken... Zou je dan blij zijn?…

plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstild…

Vergeet het maar Ik ga niet huilen Ik lach Al kijk je dwars door mijn inktzwarte gedachtes heen Je zult mijn hart niet raken Want mijn hart is een deur zonder slot Met een muur van ijzer die je met die lieve lach nooit breken zal Kijk me maar diep in mijn ogen je zult niet vinden wat je zoekt probeer met te doorgronden je stuit…

Geteisterd door gedachten Niet eten zegt een stem Bang om er tegen in te gaan Gehoorzaam ik hem De toekomst niet hoopvol Ik zal toch niet slagen Mijn wensen vergeet ik Ik moet de stem behagen Steeds zwakker wordt mijn lichaam Steeds sterker wordt mijn geest Tegenstrijdige gedachtes Daarvan baal ik nog het meest Mensen die denken dat…

Stille momenten laten ons vergeten gedachtes herinneren. Hoe meer ik denk, hoe vaker ik mijzelf erop betrap niet waar te nemen. Normaliter was er zo nu en dan een mooi moment om te filosoferen, die momenten zijn tegenwoordig op de bon. Ik tracht geforceerde gedachtes te produceren die hoogstwaarschijnlijk niet eens gedacht hoefden te worden.…

Je komt voor mij op de eerste plaats, ik hou van je, ik heb je lief en niets kan mij die gedachtes weerleggen.…