Alle inzendingen over geschiedenis schepen zomer

Het licht was al dat van september boven de haven en boven de kade waaraan op die dag vele schepen zouden aanmeren. Schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen". Schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water.…

Bijna elke zomer naar de brug over het water van het Nieuwe Kanaal schepen, zwemmers, boze schippers mee laten sleuren door binnenschepen buiten en haast altijd mooi en warm weer.…

hoe het vroeger beter was toen zomers zomers waren we enkel de droogte te verslagen hadden de pastoor op zijn kansel altijd het laatste woord riep wij ons geen zorgen hoefden te maken over lege batterijen en geweld in willekeurige volgorde enkel de haan zorgde voor ergernis helemaal alleen op zijn eentje hoe we de geschiedenis zullen…

tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

de tijd zal wel weer geschiedenis hebben geschreven, vast meer dan je had willen weten. herinner de warme zomer het warme gazon, de barbeque nasissend onder het sterrenplafond. novemberregen dat zijn tranen van heimwee maar de gevallen bladeren vormen een loper om jou te verwelkomen.…

... liggen velden rijp en hebben schuren geheimen is de stad een plek de avond bruist in al schaarse bomen Nog waaien winden schoon door mist in zeelucht bevaren door statische wollen schepen en laat de zon bij het zien zijn al droevigste kleuren vrij Nog zijn er tranen om de schoonheid het bos en het veld bewuiven met vleugels geuren…

het dek blinkt relingen alom zon kaatst koper door patrijzen lager wal keert boeg en romp een waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord…

Het schilderen van al die schepen is kostbaar, zo heb ik begrepen. Ik ga dus reorganiseren; een schip laat ik fotograferen.…

tegen patrijsglas kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden…

rust trekt witte strepen in het blauw de horizon verdrinkt verrimpelend in de verte roerloos liggen passagiers warme golven strelen loom en sloom een spiegelgladde zee stilte spreekt zich uit in blikken naar elkaar de lading groeit. emoties trekken spanning aan het onderdekse broeit een felle flits nog traag de donderslag bij…

grint, toen lééfde 't huis, en op de bevolkte stroom wiegden de schepen, die blankzeilig gleden vredig van gang, naar 't schatrijk amsterdam nu droomt 't landhuis zijn eeuw'gen droom van eind'loos heimwee naar die langvervlogen, glorievolle tijd, die nimmer wederkwam…

Zo wordt met onjuiste lichtsignalen verkeerde informatie aan passerende schepen verstrekt waardoor schepen op de kust van Cornwall vastlopen. Een vooropgezet plan waarbij de gestrande schepen vervolgens worden geplunderd en de bemanning wordt vermoord...!…

Maar dat museum verraste me meer met de geschiedenis waarvan ze wel weten over wie het gaat. Ik wil graag geschiedenis hebben op mijn vakantie. Het blijkt dat Michiel Adriaanszoon de Ruyter en Maarten Tromp in Texel waren. Het blijkt dat de VOC water van Texel haalde, voordat de schepen naar Kaap de Goede Hoop voeren.…

drie dagen opperste concentratie onderbroken door veel knuffels ontwikkelen haar voorjaar naar een zomer in volle bloei ----------- Cito '04…

We vierden het voorjaar met een wandeling op onze oude Heide die zich uitstrekte voor onze ogen als maakte zij zich op om een nieuw jaar en een nieuwe zomer aan haar zo rijke en eeuwenoude geschiedenis toe te voegen.....…

Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en…

haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing gegeven aan bijen die doorvliegen tot zij het paradijs bereikt hebben Het is dat dat er is Anders zou je nu geschiedenis…

De leraar droeg een harnas. Zwaaide met een goedendag. Niemand zei iets terug. De ophaalbrug bleef omhoog. Een leerling op de uitkijk gebaarde. Pek en veren stonden klaar. Net op tijd kon de ridder ontsnappen. De bel, weer een lesuur voorbij.…

Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…

Geschiedenis. Ik denk, ik voel. Ik doe en ik heb lief. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn zijn. Nietig en van weinig waarde. Iedere stap die ik zet... Geschiedenis. Mijn leven. Mijn liefde. Mijn heengaan. Kort, onbeduidend. Ieder stap die ik zet... Geschiedenis. Misschien niet belangrijk.…

Als we over honderd jaar terugkijken op de geschiedenis van de mens, dan zullen we hoofdschuddend niet begrijpen hoe we de vorige eeuw en deze eeuw met onszelf, met elkaar, met onze omgeving en met onze medebewoners van deze planeet zijn omgegaan, en we zullen onszelf diep schamen dat het zo lang geduurd heeft voordat we eindelijk onze hersencellen…

Het verhaal van Atwood is op alle onderdelen van het verhaal ooit ergens op onze wereld in onze geschiedenis gebeurd. Het verhaal van Beckman kan zomaar waarheid worden als we niet allemaal keihard aan de noodrem gaan trekken.…

Schepen liggen er; waarom zo... het lieve water leed het zo. Vele zeilen zijn uitgehangen brede, slepende. Huizengangen stonden; zacht gestreden nu schromelijk, want het was alles luw vervuld; in de heldere streken van de witte hemel geleden wensen te wezen, mijn zinnen dreven er in, in een zachte trek opgeheven.…

Scheepsrol Athene - Menestheus met vijftig Galeien Salamis - Ajax met twaalf van hun Schepen Tiryns - het geweldig ommuurde - zendt ons Diomedes, Sthenelus en Euryalos met hen: tachtig donkere Schepen En van Konosso, Gortyns en Phaìstos van ‘t honderdstedige Kreta, komt Idomeneos. Met hem: tachtig donkere Schepen.…

Plakkende ijsjes, zomerse wijsjes, zandkasteel en een schep. Broeierig warm, weinig wind, op mijn hoofd een zonneklep. Vrolijke gezichten, schelpjes in mijn hand, zo maar een paar van die dingen. 's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen. Stil in de straten, geen file’s meer. De uittocht is begonnen.…

Het licht was al dat van september boven de haven en boven de kade, waaraan op die dag vele schepen zouden aanmeren; schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen", schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water; bont gelakte…

Kijk de schepen zijn we niet op geweest, niet alleen omdat dit best lastig was, maar ook omdat er best rijen stonden en we geen risico willen lopen. Een heerlijke dag, die we afsloten met een grote ongezonde zak patat en een bakje vis, want tja, je moet er wel wat aan doen om warm te worden nietwaar?…

Rozen verwelken, schepen vergaan, maar onze liefde blijft áltijd bestaan. FLAUWEKUL. Als rozen niét verwelken, dan zou dat úniek zijn. Als schépen niet vergaan, zou er geen "verloop" zijn. Dat liefde niet "voor altijd" is, hoeft niet te worden uitgelegd. Daarmee is álles in dit rijmpje toch écht wel weerlegd?!…

Exact wilde jij weten hoeveel liter water er in de Noordzee ging Jij toonde je niet erg verrast, toen ik daarop het goede antwoord gaf in kubieke meters blokkendozen van melk in draagkarton met een fouten marge van jawel slechts tien procent Gelukkig vroeg je niet hoeveel en hoelang ik van je hield…

De momenten van simpel geluk te tellen op één vingerloze hand Slaaploze droom levende nachtmerrie ondermijnt het gezonde verstand Opnieuw begonnen het grijze verleden De schepen nog altijd in brand...…