Alle inzendingen over geuren enz

Bijna ieder persoon kent de door een klank, woord, een geur of anderszins opgeroepen beeldvorming in het hoofd waardoor als resultaat bij velen onmiddellijk een gebeurtenis uit een ver verleden wordt opgeroepen.…

Zelden is er iemand verbaal althans, boos of kwaad met woorden, zelden zie je iemand iets schrijven die zo woest is dat de spetters van het papier afkomen, bij wijze van spreken. We zijn en blijven altijd netjes, proper bijna, praten en schrijven over lief'lijke dingen, worden zelden boos of woedend. Nog niet eerder zag ik langskomen dat iemand zijn…

ik kijk met mijn neus en zie geen steek die lichtblauwe vlek is de vrouw die voor me zorgt ik denk dat ik naast blijf maar soms ben ik haar kwijt - afgeleid door een spoor, een krul van geur eens liep ik zo rakelings langs een konijn dat ik niet zag - pas meters later bereikte me die streep en maakte ik rechtsomkeer…

roosje in de knop omringd door lentebloemen bedwelmende geur…

De weelderige geuren latend voor wat ze zijn.…

de Hofstad heeft nu ook een eigen geur een fijn bouquet van hoge Haagse bomen wat walmen die uit dure tunnels komen en zilte Scheveningse vis-odeur de lucht van hier -parfum superieur!…

Het ten onrechte terugvorderen van terecht gegeven toeslagen, enz. enz. enz. Het manipuleren lijkt nu hun hoofdtaak. Op gemeentelijk niveau schijnen boeven langzaam te infiltreren. Soms heb ik het idee dat dit fenomeen landelijk al veel langere tijd bezig is. Hoe zou het toch kunnen dat steeds minder gewone mensen niet meer gaan stemmen?…

met Tijgerbalsem masseer ik mijn pijnlijke bovenarmen goed spul zegt de mevrouw van de mensendiecktherapie uw lichaam is uw voortuig zegt ze maar u heeft het niet zo goed onderhouden zegt ze en: u slijt die geur van kajoepoetih-olie in de balsem wasemt rust in 1955 masseerde jij je moegeleefde lichaam ermee hoe geurde onze kamer altijd…

je hangt nog in mijn trui met parfum van vandaag vluchtig word je even streel je klinkt van geur de echo reukloos na: houd mij nu vast vasthouden even maar…

Achter ons raast nachttrein door een weiland - wij kwam van ver, op verhaal, staan met lange jassen in de gang, herhalen enkele gebaren. Wij weten weer hoe deze vrouw ons soms niet meer kon zien wanneer zij door de grote kamer ijsbeerde, vlammen van zich afsloeg, onverstaanbaar werd. Iemand zal later, precies op dit moment wellicht, met…

In de geur van paarse seringen de herinnering stijgt voorbij oranjeroze opent een lichtvenster tweevoudig val je op mijn tong Eenzelfde kamer aan verlangen verdwijnend wij was zo dichtbij Fijngewreven magie kleeft als draden waar vast de aarde ligt…

Het geurt nog steeds In de verzamelmap Van de gedichten Die ik schreef Het geurt nog wel maar Minder dan in de mouwen Van mijn trui toen Er is verkleurde inkt Er is vergeeld blad Ik weet je zult nooit meer worden De ruit met uitzicht onverwacht Het telefoongesprek met angst Het sms dat ongelezen zijn moest Het geurt nog steeds…

het lijkt wel chemie het mengsel van angst en hoop dat ons hier omwolkt…

het witte papier, je raadt wat er staat, maar hoe het te maken dat het er staan zal, zelf zo ver te komen daarginds waar het waar is, naar het woord: dat in 't hart der kunstvaardigen wijsheid gelegd werd te maken alles in opdracht - kijk, mooi hoe een weg in zijn bocht wordt verborgen, dan ruik in de berm van vers maaigras de geur…

Vanuit mijn tenen Langs mijn ruggengraat Een rilling, door mijn benen Het is alweer te laat Een vleugje, niet meer Het brengt me in extase Het maakt me zo teer Het kriebelend blazen Het is een geur Prikkelt in mijn neusgaten Het is jouw geur Ik weet het zeker, ik zal je niet meer verlaten…

Ik zou me in een geuren-dromenland wanen, met jou geurig als iemand maar kan zijn naast me naakt en gratis ---------------------------- uit: 'Men zegt liefde', 2003.…

De geur bij mensen thuis die aan vroeger herinnert Geurige halletjes Die geur herken ik altijd weer Die hangt in hun jas, in alles En allen hebben die mensen het een of ander voorwerp dat daar al eeuwen hangt Een barometer Een souvenir uit Nederlands-Indië Een hoedenstand of kapstok tafeltje om tas en handschoenen op te leggen Paraplubak…

Wanneer ik mij hul in poëzie vervaagt de beleving van tijd lichaam en ziel versmelten tot voorbij grenzen van de werkelijkheid ik beleef, intens gevoel dat ik zweef mijn hart klopt mijn lichaam uit op mijn wangen kleur, gehuld in geur voel ik mij opnieuw de bruid tonen van kleur in een spectrum van licht verzachten de lijnen in…

Ik heb de zon zien schitteren vandaag door afwezigheid zag wel de maan branden uit nieuwsgierigheid ook zag ik sterren glitteren ver vanuit diep duister het verleden zichtbaar als licht gefluister Ik hoorde de golven vandaag zacht zilt ruisen heel kil neerslaan op het strand een melodie bruisen zinkend door zand Ook de wind bewoog…

Naar koffie rook het bij de Draaisteeg, Aan 't Oude Hoofd naar teer en touw, Naar copra langs de Spoorweghaven, Naar reuzel bij het Poortgebouw…

Geen geur, dat had zij kunnen weten. Omdat zij zelf rozenolie verkocht in haar eigen zaak kende zij de geur. Nergens kon je nog rozen vinden die deze geur verspreiden. De Hollandse rozen groeiden in snelkweekkassen in het Westland, zij bloeiden welliswaar langer, maar je kon ze evenmin reuken. Tines blik trof de hogerop geplaatste Aronskelken.…

Het was al laat in de avond. Door de donkere zomerzoelte rende een jongetje van tien jaar. Norbert hield een helder brandende lantaarn in zijn ene hand. Daar ging hij langs het kleine meer; het was nauwelijks groter dan een flinke parkvijver. Een paar eenden keken Norbert al zwemmend aan. Het was alsof ze hem ergens voor wilden waarschuwen. Het ventje…

Een donker getinte Zwitser, een Ethiopische Nederlandse, enz. enz. Sommige landen naturaliseren talentvolle buitenlanders om maar medailles te halen bijvoorbeeld Qatar. Het jammerlijke is dat velen die niet iets bijzonders kunnen door sommigen liever het land worden uitgekeken. Mooi toch dat sport inderdaad selectief ‘verbroedert’.…

Er had niets maar dan ook niets gebaat het donker daalde neer in overvloed “Ze waren met teveel” en ik had losgelaten wat ik vliegerde sans color en het hart nog altijd op de juiste plaats enz. enz.…

Er hangt een treurige geur in de gangen van het tehuis somberheid daalt op mij neer al brengt 't interieur wat kleur. Ik ruik een treurige geur op een reünie geur van vergankelijkheid weemoed en nostalgie. Ik proef de treurige geur bij een ter nagedachtenis ruik en proef herinnering van dát wat niet meer is.…

Je stierf oude jaren geleden toen waren onze vingers jong ze roken naar lavendel en prille tederheid we vulden onze longen met dromen in het rood morsten lentedagen in ‘t licht zo eindloos lief wat ik zag was het begin vogels daalden en verzamelden op je schouder de zomer verbleekte in je korte, bruine haar plots lag…

tip: I hope I never, Split Enz…

Abstracte, uiterlijk niet waarneembare begrippen als respect, vertrouwen, vriendschap enz. zijn in belangrijke mate cultuurafhankelijk.…

De mededeling, ik erger mij er aan, ik stoor mij er aan, het irriteert mij, enz. enz. duikt regelmatig op in reacties bij inzendingen op deze site. We hoeven het ook helemaal niet met elkaar eens te zijn, maar reageren en dan dikwijls deze termen gebruiken zegt meer over wie dat regelmatig laat weten.…

Ze komen van ver Door de lucht gedragen Sympfonische geuren Die mijn dag kleuren In hoop van nieuw leven Waarin ze zich met mij verweven Waar winden vertrekken En luchten geboren worden De wateren borrelen... En vinden het speelveld van een nieuwe lente…