Alle inzendingen over glazen

Hij moest zich laten opereren en zei: 'Ik kijk je nooit meer aan.' 'Geen kringen onder glazen meer,' zo dacht de vrouw toen opgetogen. Ze zag hem na een poosje weer - met kringen onder glazen ogen. De Telegraaf beschreef de zaak. 't Was voor de lezers zeer opwindend.…

de glazen rinkelen deze ochtend leeg de randen raken soms een doffe klank de schrale resten op de bodem proeven nu zo bitter zonder zoete smaak en op fluwelen pootjes komt de kater wat later de glinster in zijn linker oog loenst een beetje na in 't vuile glas waar gisteren nog klater was…

Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit, Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.…

Gedichten wonen uit geboorte in een glazen huisje. Daarom kijken ze nu zo vanzelfsprekend naar buiten vanuit hun doorzichtige woning. Elk gedicht heeft zijn eigen voor één bestaan wakker geworden wijsheid; dit bijvoorbeeld dat een vers nooit stenen zal gooien.…

De zaal 'n burcht is ... de klare glazen klinken.…

Dokter Nolan had me botweg gezegd dat een hoop mensen me omzichtig zouden benaderen, of zelfs zouden mijden als een melaatse met een waarschuwingsbel. Mijn moeders gezicht kwam me voor de geest, een bleke, verwijtende maan, bij haar laatste en eerste bezoek aan de inrichting sinds mijn twintigste verjaardag. Een dochter in een inrichting! Dat had ik…

Juffrouw Huey begon te praten op een zachte, geruststellende toon, terwijl ze de substantie op mijn slapen uitsmeerde en de elektrische knopjes aan weerszijden van mijn hoofd aanbracht. 'Er overkomt je heus niets, je voelt er niets van, neem dit in je mond en bijt...' En ze legde iets op mijn tong en in paniek beet ik toe, en duisternis vaagde me…

Ik begreep niet hoe dokter Nolan kon weten dat je in slaap viel tijdens de shockbehandeling als zij zelf nooit een shockbehandeling had gehad. Hoe wist ze dat zo iemand er niet alleen maar uitzag alsof hij sliep, terwijl hij ondertussen, van binnen, de blauwe bliksems en het gegier voelde?…

Een ritmisch kloppen op het raam haalde mijn gedachten even van hun plaats af zwevend verplaatsten zij zich richting venster waar de regen het zachte kloppen begeleidde het was een nacht als ooit die andere nacht lang geleden alleen stond ik toen zelf op zag in het raam dat wat ik nooit meer wilde zien twee lege ogen koud en…

nog voor licht de dag spelde boog op graden van de zon gleed ik af in aardse holen waar `t huilen van de zuilen wegens vragen eens begon vloeibaar kalkten druppels lijnen langs mijn lijf omlaag droogden tot een tweede huid hardden rusteloos de voeten zuigend op de weg vooruit spelonken lonkten speelsgewijs de doorgang verder naar beneden…

Bij een glazen plafond hoort tenslotte een bosschage op de bovenlip. Kwestie van gelijke monniken (v) gelijke kappen. Zaak van minder onderscheid voor een talentvolle meid. Terwijl elke vorm van beplanting tussenbeens en lichaamsbreed door beide seksen pijnlijk met hars wordt ontworteld of met gel en mes wordt weggekapt.…

Hij zegt mij: koester deze cel, Houd van de glazen wanden, Zij beschermen u van een aardse hel, Hier in kwelling branden.…

Een glazen zee bedwelmt het asfalt als nevel liggend op een weiland niet stil, maar ondoorzichtbaar van een afstand niet wit, maar bont gekleurt als de regenboog bij wisselvallig weer.…

voorbereid jij verkiest door hard te lopen jouw eigen weg in eenzaamheid Ooit zal ik de woorden spreken in de letters van de tijd eens zal ik de draden breken in strakke lijnen van de strijd Beide oren willen horen ied’re klankkleur in jouw stem weer kan ritme mij bekoren ook al zette het mij klem Ooit zal ik jouw tranen vangen in een glazen…

De ogen achter de bril zijn blindgeslagen door de dood werkloos liggen de glazen in een montuur dat uit de tijd schuift niemand neemt de bril op waagt te zien wat geen kijken is door glas dat cilindrisch is multifocaal en jampotdik geslepen de dode had de goeie ogen voor het doorzichtige stilleven in zijn opengeslagen verpakking…

Het toeval gelijk aan de steen, waardoor het glazen paviljoen tot duizenden scherven vervalt. Kristal helder het besef, de erkenning van het weten, onbeschut in het klare licht - de waarheid naakt. Onthuld in de weerspiegelende fragmenten steeds de tere bloem der liefde.…

ik zie je staan bleek en verward je mompelt een woord maar ik kan je niet horen je kijkt me aan met zoveel pijn je opent je mond maar er komt nog geen geluid je draait je om je lichaam schokt ik weet dat je denkt: zij zal het ook niet snappen glazen wand ik kan je zien ik wil je helpen maar ‘k mag niet binnenkomen…

zielsverwanten elkaar gevonden In een geheimzinnige rendez-vous Twee verliefde en vrijende zeepaardjes Met spelende snoetjes en stoeiende staartjes Gaan in hun liefdespel vol tederheid Volledig in elkaar op en vormen een prachtig hart Dat op hol slaat bij elke voelbare stroming Het is een diepe genegenheid die hen leidt In een dobberende glazen…

schrijvend in de bezwangerde lucht rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open de hemel zet mij op de vlakke aarde terug hoe echt blijkt dan de scheppende werkelijkheid ontdaan van enige schijn of kunstmatig beeld ach, natuurlijk, eens boetseer ik weer mijn lief gekneed in een mooie sculptuur maar dan, ja dan zet ik het onder een glazen…

Lief kindje Mama traantje Kusje papa Lief en klein Fijne handjes Glazen kistje Kort in buikje Kindje pijn Kwetsbaar kindje Teder kindje Kleine oogjes Glazen lot Niet meer groeien Niet meer eten Altijd slapen Kindje God…

ik wil bloemen zo gaan schikken dat ze spontaan van kleur verschrikken dat ze uit de knop gaan blozen, geurig zullen minnekozen in het groene bladerenbed kies een ruiker of een klein boeket vertel me de kleuren ik meng ze op palet schilder dan linten voor frivoler vertier ik vaas ze in glazen voor doorzichtig plezier…

Het heeft een lange, eveneens glazen staart, die enthousiast opwipt alsof jij, mijn meest dierbare zus daarmee wilt veronderstellen dat de fervente en vurige kracht waarmee ik mijn leven attaqueer, waardeer en hanteer nog altijd zo groot en levendig is en zal blijven. Zoiets wens je me ongetwijfeld toe.…

Terwijl de bodem rommelt, beeft en scheurt voorkomt de noordelijke nuchterheid dat men met overdreven ruchtbaarheid de schokken té veel aandacht waardig keurt. Daar weet men als het bed weer staat te beven, dat Moeder Aarde gas heeft moeten geven.…

klaprozenrood op een dodenschrijn het kruisbeeld lijkt aanbeden verzuchtingen worden stil gehuild als lied naar het verleden het eerbetoon moet ongeremd de lach is niet gebleven glazen zerken breken niet bedekken slechts een leven…

Glazen winter, aangewakkerd door makkers die hun wild geraas moesten staken, gebonk op de deur gevolgd door een onverwacht gevulde zak met lekkers en cadeautjes. Daarna vielen vlokken witter dan wit en stonden houten figuren pal in de kerststal. De herinnering is brekelijk en fragiel, een ijsboeket in een wankele vaas.…

Door het verschil in zwaarte van de glazen zakte mijn bril bovendien steeds scheef. De brillenman had besloten dat het beter was voor mijn ogen als ik meekleurende glazen zou krijgen. Het linkerglas werd, omdat het zo dik was, zo goed als zwart, zodra ik buiten kwam. Het duurde uren voordat het weer ontkleurde als ik weer binnen was.…

Het Bijbelboek Openbaring 15:2 maakt melding van een heugelijk en veelbelovend beeld: Onze Heiland, die zichzelf offerde en de afschuwelijke kruisdood stierf, ging na zijn verrijzenis naar het Hemelse Rijk om te heersen over het heelal. Daar zit hij als zegevierende Vorst aan een geweldig groot water met gladde oppervlakte, helder tot de bodem,…

Toen ik een tijdje geleden mijn familie bezocht, liet een zigeunerin mij tegen betaling in een glazen bol kijken en wat schrok ik toen ze mij vertelde, dat ik een schuinsmarcheerder ben en dat in de toekomst door een bekend iemand een partij zal worden opgericht van die orde en dat velen in ons land op die partij gaan stemmen.…

De bril met de dubbele dikke glazen vormt geen sieraad voor mijn gezicht maar is een tijdelijke voorziening en een onontbeerlijke noodzaak.…

Je houdt van tulpen in mooie hoge glazen vazen. Je houdt van liefde. Ik geef je lieve tulpen in mooie hoge glazen vazen. Ik geef ze water, zodat ze prachtig groeien. Je kijkt graag naar het bloeien van tulpen. Je zegt: ‘Kijk wat mooi. Zo’n tulp in zo’n glazen vaas. Daar word ik nu verliefd op.’ Ik ken die tulp.…