Alle inzendingen over grachten

Achter dubbel geparkeerd staande auto’s steekt ze over naar de waterzijde van de gracht waar ook auto’s staan. Ze gaat verder, haar kant van de gracht heeft de ochtendschaduw. Ze passeert huisnr. 205 en houdt er stevig de pas in. Geluid van een claxon doet haar wegduiken tussen het stilstaand blik. Even verderop neemt ze een kleine helling.…

ik slenter langs de diepe gracht aanschouw al wat mij ontmoet niet alles komt dan binnen zo ik graag zou willen de werkelijkheid heeft ingeboet het grootse zou mij zwaar doen tillen zo ga ik vaak hier mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water…

Ik ben gaan leven door de gracht te dempen. Ik ben hier wel geboren maar elders pas ontstaan. De rat zwemt naar de overkant verschrikte eenden vliegen op.…

Een grote doos drijft door de Lange Haven van Korenbeurs naar herenhuis en zinkt, zinkt al maar dieper met vuilnis van het veilinghuis, van restaurant en kledingzaak. Blokkeert onder een brug tenslotte de toegang naar een weids verschiet met afval van de bloemenzaak, verweerd metaal en vaal antiek.…

Een gracht, waar eend en waterhoen voortdurend watertrappen om voort te gaan, niet om te drijven zoals de watervreemde mens.…

Er is een nieuw mirakel in ons land: De Amsterdamse grachten! Im-po-sant!!…

De volgende stap was geweest de nieuwe boel bij Jan op de gracht naar binnen te hijsen. In de nok van de gevel was gelukkig nog zo’n hijs-balk, waarmee alles naar binnen kon werd getakeld. Arie en Jan schonken zich amechtig een dubbel-gebeide in.…

Door al het geparkeerde blik zijn de grachten allang niet meer pittoresk, maar hoofdzakelijk onzichtbaar. Het wordt tijd dat er gekozen wordt: het verkeer ruim baan geven en veel hartinfarcten voorkomen, die veroorzaakt worden door parkeer stress. Duidelijker gezegd: die grachten vol ziektekiemen dempen.…

stil verkild in ochtendgloren staan gevels blikken te bekoren ze tonen ieder hun gezicht de statigheid van zwaargewicht de geur vertelt per deur verhalen passanten moeten tol betalen ramen geven slechts een vluchtig zicht generaties hier zijn voor het geld gezwicht bomen dromen langs de grachten vogels zitten op de zon te wachten die gaat…

En de man in de gracht? Dat was een plaatselijk bekende zwerver, die luisterde naar de naam Hennie Hollen, een triest einde voor een triest mens, moge hij rusten in vrede.…

de huivering nabij pijnlijk verkleumd staan zij in de gracht veldbloemen in alle pracht indachtig dat de mooiste bloem niet enkel in de gracht vaak op een vuilnisbelt op mijn bewondering wacht en als het dan nog regent op één mei jij schelt als een schalmei jij de regen aan je laarzen lapt ben je een distelvink voor mij.…

Het water in de oude gracht spiegelt stil in het ochtendlicht. Tevergeefs wacht de kade op vracht, geen anker wordt hier meer gelicht. Nooit doorklieft een kiel nog 't water, ook de brug kan zelfs niet omhoog. Luid klinkt nu eendengesnater waar eens de stad zich fel bewoog.…

Dag lief, dag avondlief, dag lief van het licht van de grachten. Drie schikgodinnen spraken daar, op die hoge hoek, moe en wit. En de dansende jonge man sliep, met de knieën tot zijn kin, op het blauwe liefdeskleed in de driehoek van hun vriendschap.…

De avond in de boomgaard groen de plons van ratten in de grachten en wat wij mateloos verwachtten was woordeloos en somber tussen ons. De netels geurden bitter in de grachten en droegen zachte bloemen wekenlang en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…

meeuwen op de gracht over de hele lengte schreeuwen naar elkaar…

Als je een dichtertje bent, dan lopen de mooiste meisjes altijd aan de overkant van de gracht.…

Plotseling zei ze: ‘Heb je het gelezen wat daar aan de Keizersgracht of weet ik hoe die grachten daar allemaal heten in Amsterdam is gebeurd?.’ ‘Nee, ik weet niet wat je bedoelt.’ ‘Nou ze hebben daar de sloten met lijm volgespoten.’ Wat raar dacht ik, waarom noemt ze die grachten nu opeens heel denigrerend sloten. ‘Het wordt steeds gekker.…

Hij gleed uit, onverwacht en belandde in de gracht. Nooit heeft hij zoveel water gezopen.…

Ik kijk haar na en vorm haar naam Dag Anne, weer in ‘t achterhuis geglipt, Dan wuift ze boven aan een raam In het water van de gracht, Waarin zich de Westertoren spiegelt, Sluipt weer zacht de nacht. 01.06.02 Het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam…

De kracht trad in dienst aan een gracht bij een pooier. Bij dag en bij nacht hadden klanten d'r lief. Ze was zeer attractief, 't Was een aan- en een uittrekkingskracht.…

En terwijl de rest van de gracht de gordijnen en ramen stijf gesloten hield, probeerden wij in de sponde de nachtrust weer te vinden, maar het duurde nog geruime tijd eer het gekijf was opgelost in het duister. Waar was Doekle als je hem nodig had?…

Den stank van de Amsterdamsche grachten te beschrijven zou eene volslagene onmogelijkheid zijn. De geuren van Keulen zijn tot een spreekwoord geworden: die van Amsterdam behoorden in ene eigene geschiedenis beschreven te worden.…

Tralies, muren en een gracht Ver weg van iedereen Je ogen, zijn ze echt zo hard? Ze lijken haast van steen Al zijn ze nog zo donkerzwart Er schemert iets doorheen Een brug die naar beneden zakt Daar sta je, naakt, alleen…

jurk van rode rozen klemde zich één moment aan hem vast op de gracht jurk van rode rozen omklemde hem omvatte hem greep hem ze laat hem niet meer los hij zit niet meer vast hij komt nooit meer los…

de avond kust de ogen van de nacht nevel loopt over de gracht in een beukenhaag koestert de wind de dromen van een kind wij kiezen smalle dreven ik hoor je vingers bladstil een nocturne spelen.…

het was toen de hemel plots stilstond niets meer bewoog geen wolk nog verder schoof geen vogel vloog het gras zweeg als vermoord geen blad bewoog zo stil dat in de gracht de grote lisdodde heeft gedacht dat de stilte de wind had omgebracht.…

Door verstrengelde belangen en afgebakende ondertekeningen, verdedigd door valbruggen, diepe grachten en zwaarbewapende scherpschutters en obscure handlangers!…

Een nuchter fietser op de gracht: wat valt dat is een herfstblad - licht stijgt op. Nóg is er geen gevoel van kortste dag. Maar keert het licht, dan keert de fietser ook de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht, sneeuw op de buitenweg voor stadse prak.…

Nee mam Ik ga niet Slaan maar steken De vierkanten Bovenop Scherp haaks afsnijden Kantelen Pappen en nathouden De gracht Diep uitgraven Zorgen Voor genoeg water En om die rotjongen Van de overkant Die al zo vaak Mijn droomkasteel Vertrapte…

Kerkhof en gracht Toren en schip Kind en onschuld Respectloos gescheiden in onachtzaamheid. Mettertijd komt verandering van kern.…