Alle inzendingen over grootvader

Hij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd: -- Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd! Dan lacht ze op hem met stille weemoed, Terwijl…

Grootvader verdween. Op zich is het niet zo bijzonder. In het begin van de vorige eeuw vertrokken veel mensen naar, wat men toen noemde 'De nieuwe wereld' om nooit meer terug te keren. Grootvader zorgde echter voor een probleem: zijn zoon Gerrit wilde trouwen met Pieternella de Koning.…

Het vogeltje Als het vogeltje weg gevlogen is uit zijn kooi, Laat dan zijn deurtje open staan: Zodat als hij er spijt van heeft gekregen weer terug kan komen in zijn eigen kooitje. Wanchaï…

Daar alleen kan liefde bloeien Daar alleen is het leven goed Waar een mens ongedwongen Ook iets voor een ander doet Wanchaï…

De Weg Als je helemaal links van de weg loopt is er niks aan de hand. Loop je helemaal rechts van de weg is er ook niks aan de hand, maar loop je in het midden van de weg vraag je gewoon om aangereden te worden. Wees verstandig en maak goeie keuzes. Of helemaal of helemaal niet, maar doe nooit half werk want dat kan tot problemen leiden..…

Twijfel, Als je aan iets twijfelt en je weet op dat moment even niet wat te doen. Doe het dan gewoon, want later kan je er misschien spijt van hebben.…

Zijn lichaam verdwaald: willekeurige ziekte, toevallige dood. Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je…

Weet u, ik ben jong in de kop. Ga altijd als een speer en heb alleen maar vriend(inn)en die jonger zijn dan ik. Qua belevingswereld ben ik stil blijven staan bij achttien lentes. Speel first person shooters op de pc alsof mijn leven er van af hangt, in lamentabele tijden jaag ik harten en dan zit ik zomaar weer op geenstijl, ageren tot ik een ons weeg…

Zeven jaar was Japie en hij hield veel van zijn opa Gijs, die schuin aan de overkant woonde. Opa was nu alleen, want Trijntje was een half jaar geleden plotseling overleden. Japie en zijn ouders en verdere familie waren diep bedroefd, ze was zo'n lieve oma. Maar het leven ging verder voor opa en gelukkig had hij veel contact met zijn dochter Nel en…

Een man in een uniform en met pet, achter een bureau, hij kijkt in de lens, de fotograaf heeft hem in die pose gezet, de glimlach duidelijk niet z'n eigen wens. Die man daar in dat kleine kantoor is mijn opa, maar niet die ik heb gekend; vier was ik slechts toen ik hem verloor: hij was veel ouder dan de man op de prent. Het lijstje was…

ach, nu is zij moegeschreven aan grootvader - de enveloppe omsluit haar liefderijk, een pop onder een lila deken. ---------------------------- uit: Verzameld werk, 1983.…

Mijn grootvader had zo'n hazelip dat hij dwarsfluit kon spelen op een blokfluit.…

Grootvader stapte in een kist, mijn pappa trok zijn jas weer aan en ik schreef op wat ooit zal worden uitgewist.…

Grootvader is een fuga want rots valt uiteen tot steen steen erodeert tot zand en zand wordt klei hij raakt verstrikt in mij het coda maakt ons een: voren in een akkerland.…

Op Damplein 1 woonde mijn grootvader. Aangezien hij slechts één passie kende, het Damspel, vond ik het logisch dat hij op Damplein 1 woonde. De wereld was overzichtelijk en wel geordend.…

Maar als mijn vrouw haar grootmoeder is, ben ik haar grootvader. Maar aangezien de grootvader van mijn zuster noodzakelijkerwijs ook mijn grootvader is, ben ik dus mijn eigen grootvader! Kunt u nu begrijpen waarom ik in de war ben? Wanneer kunt u met de therapie beginnen? Hoogachtend, Thijs Tobber…

‘Daar Stasek’ mijn grootvader wees in het donker van de nacht ‘daar wordt een ster geboren’ en met zijn andere arm ‘daar sterft er een dat kun je horen’. Zo stond hij met twee armen te wijzen en wachtte op een vallende ster om te zeggen dat ik een wens mocht doen, hoewel ik allang wist dat niets voor eeuwig kan blijven.…

Nu ben ik nog groter als grootvader, met dank aan mijn kind.…

met verbeten happen schrokte je spek en eieren naar die verkankerde maag. ik voelde me haast een ramptoerist. mijn tijd als krijgsgevangene was een plezierreisje als ik het met dit vergelijk. en je wees alle hoeken in de eetzaal van het bejaardentehuis aan. je had lak aan regels van verpleegsters die niet wisten wat vrijheid…

Ik hoor het hem nog zeggen, mijn grootvader, de oude wijze: jullie mogen niet klagen, elke dag zie je de zee. Ja, riepen we dan, de zee maar wat hebben we nog meer? Nou zei hij en stak de brand in zijn pijp, jullie hebben het zand en daar zit heel wat in en jullie hebben de wind.…

, zei 't knaapje, 'O, Grootvader, maar dan zoudt Ge lang reeds kunnen dood zijn; Ge zijt zo ziek en zo oud!' En de oude stond te peinzen, Hij dacht: 'het is wel waar!' En zijn lange vingeren streelden Des knaapjes krullend haar.…

‘George, komen eten,’ dat is wat je veel te hard roept naar je grootvader, die op nog geen vijf meter zit, want grootvaders durven nogal eens hardhorig zijn.…

Hier zag ik tegen de ochtendzon mijn grootvader thuiskomen van de Noord die hij heen-en-terug was overgezwommen om zijn zestigste verjaardag te vieren. Hier hoorde ik als jongen een uiteenvallende briket ritselen in het fornuis en dacht: het klinkt als zilverpapier dat terug tracht te komen uit zijn verfrommeling.…

Voor me de schedel van grootvader van koperen hersendak voorzien met uitsparing voor sigaretten hij grijnst al veertig jaar Ernaast de baarmoeder van oma keurig in wekfles bewaard, daarin groeide mijn moeder: ei werd mens deze machine in sterk water gevat Als trofee de rechterarm van vader en de moederkoeken van de zussen eronder de foto…

Daar was de zaak van mijn roemruchte grootvader, die het beroep van loodgieter uitoefende en die ik nooit gekend heb, maar wiens gestalte levensecht oprijst uit de verhalen die over hem de ronde deden in de familie.…

mijn grootvader zaliger maakte verre reizen wenen carthago montenegro moldavia lisboa monaco niets was hem te ver ik was zijn petekind gevraagd dus met mijn verjaardag wat is nou echt merkwaardig hij plukte in zijn rechteroor dacht met de ogen dicht diep door toen sprak hij heel officieel: ze zijn vaak moeilijk te vertalen niet door een…

Toevallig zag ik gisteren op de bodem van een vijver het bleke gezicht van mijn grootvader liggen. Hoe het kwam weet ik nog niet. Vissen zwommen er keurig omheen. Het was of hij zijn bril maar weer had op gezet: dwars door zijn gesloten oogleden keek hij naar de wolken. en naar mij.…

Hij klaagt hardop dat hij de nieuwe aardappeltjes niet meer haalt. Ik roep dat ik ze al gegeten heb, dus hij moet terug naar Start of naar de Gevangenis. Hij strompelt toch al zo moe. Zijn hart. Maar een vriend hoeft niet snel te zijn, van mij niet persé, alleen in de buurt. Hij moet niet zeggen dat het weer weer in de weg zit. Ik weet al…

Regelmatig bezoek ik de Bibliotheek en snuffel ik er rond. Waarom het monumentale boek open moest vallen op juist die bladzijde, die gesierd wordt door de grote foto van het huis op de Markt in Tilburg, zal onduidelijk blijven, maar het boek vermeldde als bijschrift bij de foto de tekst: "Daar woonde destijds koperslager Broeckx". En ach, opa,…

Mijn voorvaderen waren smeden: mijn beide opa's stonden boven het vuur en boven de dampen die hen dodelijke ziekten zouden bezorgen. Ik bewaar weinig voorwerpen uit mijn ouderlijk huis in mijn woning van oudere vrijgezellin; een klein, koperen asbakje met ronde, gewelfde randen vormt daarop een uitzondering en het is een laatste reminiscentie. En…