Alle inzendingen over haakjes

maan in haar eerste kwartier is een open haakje waarin nog alles kan al het latere licht stelen van de zon en dan niets meer willen alles afsluiten in nieuw zwijgen zoals zwijgen van je lippen als haakjes op de mijne…

maan in haar eerste kwartier is een open haakje waarin nog alles kan al het latere licht stelen van de zon en dan niets meer willen alles afsluiten in nieuw zwijgen zoals zwijgen van je lippen als haakjes op de mijne…

met een woord, een zin of zoek je Het Woord, De Zin van en wordt het een roman in plaats van een reisverslag Haakjes sluiten…

Nederlands - moedertaal - 51 by the way > overigens, trouwens, tussen twee haakjes…

(Tussen haakjes: zijn hun bewegingen met de auto voor de politie niet veel makkelijker te traceren bij gebrek aan overig verkeer?)…

Laat hem dan pijlen gebruiken met warmtesensors voor het hart, met microchips in de staart, haakjes aan de punt voor mijn part. Want hij schiet wel aardig maar hij kan beter volgens mij. En de pijlen blijven niet zitten dus daarmee ben ik niet zo blij…

Je lacht (me tussen haakjes uit). Ik stond erbij en ik keek er naar.…

(tussen haakjes) het is tijd voor wat zich aan ons niet voordoet maar terug doet slaan als troost, warmte, vergeten etc. etc. in het bronwater van leven, dat dient gedicht.…

(Intussen knagen wij ongestoord tussen haakjes verder) De harde realiteit is hier een droom, een wereld in een wereld. Pas op voor onze woorden want ze vreten tussen de regels door en elke poging van een pointe onderstrepen wij met een knipoog.…

Tussen haakjes staat dat het aantal donateurs toenam van 9000 naar 33.000 en het aantal personeelsleden van twee naar acht. (Ik had dit zelf niet tussen haakjes gezet, want dat is nogal wat. De man heeft dat in 22 jaar toch maar mooi bereikt!…

Maar voor die schermen vielen (zonde van die goeie lakens nog) werden haakjes ontroest, en de binnenluiken uitgevouwen. De rouwstoet trok voorbij. Nooit werd er in ons huis ooit over trouw gesproken, slechts over ontrouw werd gesist met de gordijnen open.…

da`s modder zonder kluit het slijk van de aarde pust hormonen in je uit elke zelfmoordkandidaat wil een aanslag op je plegen Je ritme, je rijmlust, jambus, lettergrepen verbeten, verloochend, gerukt uit verband gesopt in zwemen met frutseltjes van kant de wending wordt vergeten, het einde uitgebraakt bestolen van je kern mis ik lijnen, haakjes…

Ingeklapt leefnet, aardappels om te strooien, kunstaas, haakjes fietstas met daaraan het stoeltje. Stapvoets langs het kanaal.…

haargrenzen kleurt de ochtend en m' n lippen bleker ik groei niet hoger dan sprietjes stift de uren die komen seconden lijm ik met rood en omlijn onder de vleugels de monding zielverbonden denk ik rivieren vol leven lief zet vensters open en laat ogen blikken klop gewoon zo als steeds de verenlakens uit en schuif met de stand van de haakjes…

Haar vacht knettert De slome blik priemt Nu de vouwen van haar bloes anders vallen Dan volgt een slordig gevecht met knopen en haakjes Of een gesp die weigert. Mag ik gluren achter de gevel In jouw kamer vol rare vlakken van schaduw Voor je een weduwe wordt Die me in haar vet rag wikkelt?…

Er waren magere, met valse haakjes, En er zat veel in de knoop. Het was precies het kistje met oudroest en touwtjes van mijn grootvader. Ik was een vreemdeling. Toen ben ik maar gaan wandelen in de bosjes. Het was een arme dag, de straat was nat. De zwarte boompjes hadden honger, Die trokken hun magere vingertjes krom.…

Er waren magere, met valse haakjes, En er zat veel in de knoop. Het was precies het kistje met oudroest en touwtjes van mijn grootvader. Ik was een vreemdeling. Toen ben ik maar gaan wandelen in de bosjes. Het was een arme dag, de straat was nat. De zwarte boompjes hadden honger, Die trok hun magere vingertjes krom.…

( Voor de schrijver zonder naam ) Je bent vroeg of laat geboren en als baby in de boeken gelegd, daarna zette je meteen een keel van een aardappel op en tussen haakjes stond jouw naam, wat gelijk staat aan de wieg van een man met een missie. Daar was geen veiligheidsspeld tussen te krijgen.…

Maar vrouwen zijn per definitie juist lustobjecten, hoe je het ook wendt of keert (de man ook trouwens maar dit even tussen haakjes). Het menselijk ras zou niet in de huidige vorm bestaan als dat niet zo zou zijn. Binnen het evolutionaire model is het eten of gegeten worden en voortplanten of uitsterven.…

Want tussen haakjes stond een toevoeging die je wel vaker tegenkomt: 'later meer'. Leek mij in dit geval tamelijk misplaatst. Ik was vroeg opgestaan, dus begon me al ongerust te maken: wat was 'later'? Het kon voorbij zijn voordat ik het wist. Godzijdank: ik heb de update gehaald.…

Dan zwem ik nog liever poedelnakende tussen haakjes, dan afhaken als vleesch noch visch. Waarom preuts doen over reclame en hoeren zijn wij allemaal, als de man zich mag uitleven met 72 maagden? Al sla je me dood...…

Tussen twee haakjes: (is jullie wel eens opgevallen dat makelaars er altijd goed uitzien? Ook als ze spuuglelijk zijn? Het voorspel kan beginnen!) Zij, als ik een huis koop is het vreemd genoeg altijd een zij, houdt mijn hand nét even te lang vast, haar groene ogen kijken diep in mijn blauwe: 'Wilt u een kopje koffie voor we beginnen?'.…

Vakantieperiode is er ieder jaar weer maar deze is er eentje met wat haakjes en oogjes ook nog want, als we besluiten dat er wat andere meubels moeten komen, we ook nog de zogenaamde Capelse ondernemer ermee steunen zijn we totaal niet voorbereid op het feit dat: er geen sprake is van levertijd, sterker nog de man zegt, ik kom het donderdag bij u brengen…

Tussen haakjes, recht van spreken blijkt een onjuiste term te zijn. Een betere formulering zou “vermogen tot spreken” zijn. Uit de manier van uitdrukken is duidelijk af te leiden hoe het staat met het kennis niveau van de spreker. Daaruit blijkt vaak dat men bij sommige onderwerpen te snel denkt een woordje te kunnen meespreken.…

(Tussen haakjes: kan iemand mij eens uitleggen wat sinds de oorlogen van de vorige eeuw het verschil is tussen een Gewone oorlog en een Burgeroorlog ?). De timmerlieden in het dorp waar ik woon hadden veel werk in elke Goede Week. In Spanje heerste bittere armoede. En zonder Hamertje Klabats Boem kon niet.…

Daar omheen: tafeltjes met boren, tangen, haakjes en andere martelwerktuigen. Dan ga ik zitten. De tandarts trekt tergend langzaam twee witte handschoenen aan en kijkt verlekkerd naar een soort nijptang. Ik breng mezelf tot rust met mijn ademhaling en denk de pijn weg. De tandarts rommelt met een tang in mijn mond. ”Voel je dit?’…

Ze zijn lang geleden vergeten hoe het heet te ruiken naar de ander, fopkussen te stelen of ademloos de haakjes te sluiten. Ze zijn ver en lang verlangen, de vaalheid van oude foto's en woorden, het ruis op een zestien millimeterfilm, de aanslag op een ruit die van binnen warm is en van buiten koud. Tot het avond wordt.…

Wat U ziet, is wat er staat: tussen haakjes, niet mijn woorden ter discussie. Net zo min dat vraagt om een compliment met de maar er achter aan. Want laten we eerlijk lezen...iedereen die woorden op de wereld loslaat vraagt om erkenning. Louter om het schrijven?…

Tussen haakjes. Er vochten geen Nederlanders aan de Nederlandse zijde. Alleen Duitse huursoldaten en een enkele geronselde Groninger. En ze vochten niet tegen de Spanjaard, maar tegen de graaf Aremberg, de stadhouder van Groningen. En de overwinning leverde ook niet veel op.…

(het plasmascherm van de laptop) (en het scherm van mijn netvliezen) (waarachter het brein zit dat de decodering doet en het bewustzijn dat de interpretatie maakt) (niet sorry voor de haakjes) ..en bemerkte dat de kleur van hun kleren de mate van inzicht weerspiegelde die ze etaleerden.…