Alle inzendingen over het categorisch ontk

Zo langzamerhand begin ik aan mijn altijd beoogde standvastigheid en het hanteren van bepaalde sensibele gevoelens te twijfelen. Na een tijd lang een lichte en zich geleidelijk manifesterende gedragsverandering steevast te hebben ontkend, waarop naaste familie en vrienden mij soms fijntjes en goedbedoeld hebben geattendeerd, kan ik er echt niet meer…

Ik ontken niet dat er criminaliteit is, ik ontken alleen maar dat de grens tussen criminaliteit en het mogelijke tegendeel daarvan door gevangenismuren wordt bepaald.…

Mijn handen die langs de waarheid glijden. Alsof het een vrouwenlichaam is, dat ik nog ontdekken moet. Ik neem haar bij de haren. Dan mijn handen, trillend van de spanning, vochtig van het zweet. Mijn palmen samengevouwen, als ik psalmen reciteer. Ik wil haar nu niet kennen. Zij is niet mijn lief.…

Zeg je er bij dat dit volgens jou mede voorvloeit uit de categorische imperatief van Kant, dan beweer je iets van belang.…

Analfabetische emoties Plakken categorische woorden Aan metaforische beelden Wanneer ze parabolisch buigen Uit hermetische ruimtes Van mijn holistische ziel Ze draaien sofistisch in de rondte Met het cyclische weten Het dramatische vergeten Is euforisch zonder doel Zo is ongeveer Het fantastisch energetische Doch tragische verlies Van…

Wij zijn Pieter Pollens en ixinixmir, wij stoppen per direct en categorisch met het inzenden van onze bevindingen. Voor ons geen vakjes meer, geen onvoldoendes of zure reacties, wij gaan eindelijk een leven leiden.…

O nacht, bevestig dat ik leef, ontken dat ik gelukkig ben, sta toe, dat de liefde mij bijstaat, dat ik wakend het slapen herken. Als ik van wolken en nevels niet weet, als ik neig naar wat niet is te vangen, is, wat mijn lichaam is, dood. Nacht, ik kom om van verlangen.…

‘Alles wat die vrouw beweert ontken ik!’ Ron zit nogal met zoonlief in z’n maag Want die is dol op spellen en de vraag Die hij het meeste stelt is toch ‘Wie ben ik?’ De DNA-finale komt straks binnen En Ron maakt kans om dan een ton te winnen!…

Ik belaster anderen omdat ze mij belasteren, ik schend de privacy van anderen omdat ze de mijne schenden en ik ontken de Holocaust omdat ik met die ongein niets te maken wil hebben. Er zijn trouwens geen 6 miljoen Joden vergast, maar 599.999.999. En die ene overgebleven Jood ben ik.…

Deze keer komt het tot een bekentenis van mijn kant: "HIJ heeft me in de steek gelaten" (Omdat het nu eenmaal zoiets als de "Categorische Imperatief" is dat men elkaar peilt en eveneens "categoriseert" in dit leven, wilde mevrouw De Pedicure altijd al weten "wie ik ben" en "zicht op mij hebben" maar er is daarentegen sprake van diepe gronden; zelfs…

Ontken niet langer mijn gebinten na de hints die ik je gaf. Je blinde blik maakt me heel ziek. Je droeve ogen zeggen mij: "Mijn bedelkind, mijn lentewind, mijn labyrint in droeve dagen. Waar was het nou precies alweer? We horen samen onze vragen.…

Het onkruid moet ook van het tuinpad, dat is essentieel en de hoogste doelstelling waarvoor het leven nog in stand gehouden wordt, welhaast de categorische imperatief. In het boekenkastje ontbreken Kierkegaard, Sartre, Heidegger, Nietzsche en Merleau-Ponty.…

als toch na het al te lange zwijgen het mensonterende gegil begint weet dan dat ik hieraan onschuldig ben mijn handen zijn te vaak gewassen als toch de nieuwe dag vorm gaat krijgen en het licht het duister overwint weet dan dat ik elke beschuldiging ontken dit boetekleed zal mij niet passen als toch schriftgeleerden mij bedreigen en…

(de ambtenaar slaat terug) in antwoord op een tiental uwer brieven waarin u telkenmale boosheid spuit aangaande een gemeentelijk besluit inzake het hanteren van tarieven ontken ik de correctheid van uw grieven de aanslag klopt tot op de laatste duit dus stop met het gemekker en gemuit wij zijn geen bende harteloze dieven en traag, geachte…

uitgeput in - weliswaar gedeeltelijk geveinsde - maar toch mijns inziens extreme belangstelling voor al haar familie- en andere aangelegenheden - voor de scheiding van de veertigjarige dochter die - na heftige ruzies met haar eerste man - een arrogante en uiterst hitsige autoverkoper die oneindig veel meer wist van Lancia's en BMW's dan van de "categorische…

de voorlaatste bladzij, papier met gebruinde vlekken kleeft ook nu aan mijn hand ik las het duizendmaal op een rij noch mijn gemoed noch mijn vinger willen verder trekken ik bezweer het einde ontken een mogelijk afscheid berust liever in het onvolledig zijnde wil mijn verbeelde geliefde bewaren eer zij mogelijk naar de stilte…

Ieder mag het zijne denken, of geloven wat je wilt, Maar ontken niet dat hier boven Geen Goddelijke macht bestaat Het heelal? Voor mij gemaakt door een Goddelijke Coördinaat…

Op 10 grijze papieren om je liefde te bevestigen Ik vraag je alleen Of je van de duiven houdt Die ik gewend ben te kijken Het verleden ga ik niet ontkennen De toekomst zal op een dag komen En het nu Wat maakt het de mensen uit Ze gaan toch altijd kletsen Blijf deze minuut vullen Met redenen om te ademen Doe me geen pleziertje en ontken…

wij naar wegen waarop we steun en warmte konden geven we koesterden ontluikend leven en spraken in de uren van de slechtste dagen met elkaar jij wilt niet meer en kiest om weer alleen te gaan geen ballast meer uit je verleden ik hoor niet bij dat schuldgevoel dat knaagt en je steeds bijt, je angsten komen uit die andere tijd ontken…

De hockeymeiden vierden volop feest na de verdiende overwinning tegen de Belgische dames in een wedstrijd die soms een beetje saai was door het grote overwicht van Oranje. Vanavond zullen de heren het heel wat zwaarder krijgen tegen de ontketende Belgen.…

wil ik nieuw en anders om de lijn te trekken die weer een nieuw begin markeren zou zoals het daglicht dat ik niet verdraag omdat ik in donker beter lieg dan zo zelfs als ik de waarheid in ere herstel ben ik naakter dan in het eerste begin voel je, waar ik heen wil, maar alleen en zeg me nooit dat ik het ijzer niet breken kan want dan ontken…

Wij leerden de goede, trouwe en nijvere Marianne op toevallige wijze kennen en ze zou gedurende twintig jaar onze woning schoonhouden, alsof het het Eerste Gebod was of de Categorische Imperatief dat iedere bacil en iedere spinnenweb uit de verste uithoeken van ons huis verdreven zouden worden.…

Ze zeggen dat er mee te leven valt en oh, dat ontken ik niet, maar iemand missen, verdwenen van de aarde, iemand waar je van hield (in dit geval haat ik verleden tijd) dat gevoel dat raak je niet kwijt.…

Daarom ontken ik hoe ik je soms nodig heb. Ontken ik dat ik het zonder jou hulp niet zou redden hier. Niet dat ik je echt ontken, dat kan ik niet, dan zou ik mijzelf verloochenen. Maar als ik toegeef aan mijn schreeuwende verlangen naar jou, dan ben ik hier reddeloos verloren. Ik had me nooit gerealiseerd dat het zo zou zijn, zo eenzaam.…

met een ander Voelt als een open wond in mijn hart Maar ik zal het toch met mezelf moeten doen Omarm de pijn met liefde en maak een nieuwe start Of zal ik weer vluchten… Rennen zoals altijd Kan ook gaan vechten Aangaan van de strijd Maar wat ik ook doe Waar ik ook ben Ik neem altijd mezelf mee Maar het ware gevoel Dat is wat ik ontken…

Ja ik zwaaide met mijn armen, dat ontken ik niet, maar het waren slagen in de lucht en voor slagen in de lucht kunt U mij niet veroordelen, het is niet mijn schuld dat die man daar staat’. ‘Verdachte Ik veroordeel U wegens doodslag tot zes jaar in een tweepersoons cel’.…

Ook kwaaie zin, ‘k ontken het niet, maar ’t is een grof schandaal! Op ‘t Nederlands En El gebied wordt ‘hartenkreet’ banaal. Ons mooist’ gedicht wordt daar gepleurd; in ’t non-tabblad circuit. Al menig kunstwerk wordt besmeurd bij voorbaat, potverdrie! Geen hond die ’t leest, ik zeg het maar, zie nou dat scorebord.…

Je was bij mij toen ik dood ging Samen hoorden we... in alle stilte Fluisterend, zachtjes mijn naam Jouw heze stem: "het komt wel goed" Met de streling van mijn handpalm laat je me gaan Ik, ik weet dat het waar is Laat de dood aan me voorbij gaan en sluit voor even mijn ogen…

Na de bijzetting van de zo jong gestorven prins verweet Sofie Willem zijn categorische weigering: “Misschien was Maurits in leven gebleven als U mijn dokter niet geweigerd had”. De vorst beperkte zich tot: “Zwijg Mevrouw, zwijg”!…

Het is kennelijk de Categorische Imperatief die afkomstig is uit hogere regionen van het bedrijf waarvan onder geen beding afgeweken mag worden.…