Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

A wish for something more

Geen moment was ik in gevaar geweest. Althans dat is wat ik mijzelf steeds vertel. Natuurlijk had ik mijzelf prima kunnen redden. Ook al was de
duisternis reeds ingevallen toen ik wild rondsprong op de onaardse klanken. Een stap mis en ik was weggegleden, verpletterd. Tot slijm vertrapt. Maar nee, ik zou nooit zijn misgestapt. Alle kanten werd ik opgeslingerd in de woest kolkende storm. Verder en verder meegezogen. Soms leek ik te zweven, zeker was het nooit of mijn voeten de grond weer zouden raken. Keer op keer werd ik omhoog geworpen.

Een wilde extase beving mij, zo ook degenen met wie ik samen was, wezens uit een wereld die nooit de mijne zou zijn. Toch voelde ik me een met hen. Ook dat maakte ik me wijs. Niemand zou me kwaad doen. Hoe groot hun verlangen naar mij ook was. Te zijn zoals ik. Ik redde me altijd alleen. Altijd! Maar toen was jij er, mijn mysterieuze geliefde met ravenzwart haar en violetblauwe ogen. Een serene blik op je fijnbesneden bleke gezichtje. Je greep me vast en in je omhelzing was zoveel liefde en tederheid dat ik geen keus had dan me over te geven. Je leidde me door het geweld. Beschermde mij tegen alle kwaad dat me omringde, net zo lang tot te onaardse klanken waren weggestorven. Toen liet je me weer los. Ik had je niet eens kunnen bedanken, zo snel had je afstand genomen.

Natuurlijk had je mijn leven weer eens gered, maar dat mocht ik niet toegeven. Nooit. Even keek je nog naar mij, van een afstandje. Je uitdrukking gekweld. Jou bloedrode lippen samengeknepen van frustratie. Ik zag je tweestrijd. Kon het zijn dat jij liever was gebleven? Je leven met mij wilde delen? Als daarop maar een kansje was, hoe klein ook, dan moest ik dat weten. Waarom zou ik niet naar je toegaan en je vragen? Misschien hoefde ik niet alleen verder de strijden. Nog eens keek ik in je ogen waarin ik een hartverscheurende pijn zag. Juist toen ik naar je toe wilde lopen, sprak een van de mindere demonen mij aan. Viel haast in katzwijm, mijmerend over mijn schoonheid. Kon hij niet zien dat ik slechts straalde omdat jij er was, omdat jij mij wakker had gemaakt, omdat jij mijn diepste zelf raakte?

Ik probeerde me van hem te ontdoen, hoopte tevergeefs dat je me nog eens kwam redden, maar ik was niet snel genoeg. Een van de engelen verscheen. Vertelde me zachtjes dat je weg was. Hij had je gevraagd te blijven. Voor mij. Omdat hij de liefde tussen ons gezien had. Dat mocht niet verloren gaan. Fluisterend had je de engel toegegeven dat je niets liever wilde dan bij mij zijn. Maar je kunt je niet verbinden, niet met mij. Een ander wil je niet. Daarna was je snel verdwenen. Waarom verdwijn je steeds? Je herinnert mij aan wie ik ben en dan verdwijn je weer. Nooit kun je bij mij blijven, ook al zou je dat liever wel doen.

Hoe vaak ik ook in je ogen heb gekeken, je zoete geur geroken, je zachte streling heb gevoeld of je stem heb gehoord, altijd blijf je net buiten mijn bereik. Ik weet ook wel dat ik je los moet laten. Dat we afgesproken hadden dat ik alleen zou gaan en jij me zou steunen vanaf de andere kant. Maar het is zo moeilijk weet je. Daarom ontken ik hoe ik je soms nodig heb. Ontken ik dat ik het zonder jou hulp niet zou redden hier. Niet dat ik je echt ontken, dat kan ik niet, dan zou ik mijzelf verloochenen. Maar als ik toegeef aan mijn schreeuwende verlangen naar jou, dan ben ik hier reddeloos verloren.

Ik had me nooit gerealiseerd dat het zo zou zijn, zo eenzaam. Zo intens. Nooit beseft hoe het is zo’n verlatenheid te ervaren. Soms geef je een teken dat ik niet echt alleen ben, laat je me zien dat het slechts sluiers van illusie zijn, die ons scheiden. Soms ben je even in een schijnbaar gematerialiseerde vorm aan mijn zijde. Ik ben je dankbaar voor elke glimp die je me geeft en weet dat ik mijn weg verder alleen moet gaan.


Bron: www.magixarts.org

Schrijver: Wies Brok
Inzender: pelgrim, 17 apr. 2010


Geplaatst in de categorie: liefde

3,4 met 24 stemmen 963



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)