Alle inzendingen over ieder jaar erbij een

Het is een lied over de herfst, in 1937 gecomponeerd (ik was toen pas twee jaar oud) en door de Duitse zanger Willy Schneider (bas) ten gehore gebracht. “ . . .…

een kamer gevuld met mensen die lachen drinken en praten met elkaar samen plezier hebben een tafel gevuld met hapjes die noden kaas en gevuld ei toast met kaviaar samen lekker eten een hand gevuld met warmte die gemeend de mijne schud vergezeld met goede wensen ieder jaar een dag gevuld met vrienden die trouw zijn buren en…

jaar weer in beroering……

Ik heb konijntje Knabbel ingevroren, kanarie Piet de vrijheid ingezonden, hond Hector aan een boom in ’t bos gebonden en poes Minoes bij het asiel verloren. We kunnen dus op pad. Hè, ‘k voel me naar, mijn dochter grijnst, wat smaakt de koffie raar….…

Laat mij liefde leven vluchtig baren van over de zee Laat ons passie beleven de lucht klaren het bootje mee Ik zal wel roeien jij mag sturen naar onze bron Laat het zilt vloeien een ieder gluren hoe onze liefde begon…

Ik was erbij. Bij het eerste vrouwenboekenbal van Opzij. Waarvan het de bedoeling is dat het ieder jaar terug gaat komen. Onder een ander naam, maar net zo serieus en belangrijk als het boekenbal waar ook vrouwen, maar vooral mannen komen. De meeste lezers zijn vrouwen. En veel vrouwen lezen.…

Breng iedere dag enige tijd alleen door.…

Soms zit je met je emoties diep in de knoop, je wilt zeggen wat je voelt en denkt, maar niemand heeft interesse voor je, tijd voor je, of kent je maar nauwelijks. Wat moet je dan? Afwachten tot er iemand naar je toe stapt? Zelf initatief tonen? Of niks doen, net zolang totdat je probleem zich uitbreidt tot een totale ramp? Het leven ís moelijk…

Het is al zo lang voorbij hoe kan het nou Dat jij iedere dag minstens één seconde in mijn gedachten voorbij gaat? Zelf als we elkaar zouden tegenkomen zijn we zeker weten uitgepraat Inmiddels ben je me denk ik al lang vergeten Maar het antwoord op die vraag zal ik nooit zeker weten…

Ieder mens draagt zijn verleden in zich als de bladzijden van een boek, dat hij uit het hoofd kent en zijn vrienden kunnen alleen de titel lezen.…

Eindelijk ontlaadde zich alle opgekropte spanning van de afgelopen zes jaar sedert mijn infarct en ik moet u bekennen: ik voelde me daarna opgelucht. Dat was de eerste keer en tot nu toe ook de laatste keer dat muziek zoiets bij mij teweeg bracht. Daaraan moet ik, soms ook met Pasen, weer even terug denken.…

je zou erbij zijn in de vlam van elke kaars en iedere zonnestraal die door de glasramen scheen en toch kon ik je enkel horen in het luiden van de klokken…

je zou erbij zijn in de vlam van elke kaars en iedere zonnestraal die door de glasramen scheen en toch kon ik je enkel horen in het luiden van de klokken…

Elf steden in Friesland Elf telt ook het Palestijns gebied Qalqilia is Palestijns Stavoren Boeren, zeelui Vlees en vis Koeien statig herkauwend Langs de oevers 't wuivend riet In Ramalla noemt de één het een drama De ander een verademing; Geen hoofddoek en zonder Man, verloofde of broer. Mobiele telefoon Spannende afspraak met Lekker…

In een handomdraai wat beslist krom lijkt rechten ach, ieder zijn vak immers, de strijd is reeds beslecht niemand nog die er om maalt…

Ik heb het nieuwe album gekregen van U2. Van Apple. Gratis. En ik hou helemaal niet van U2. Ja ik hou natuurlijk van de ouwe U2 net zoals ik van de ouwe André van Duin hou. De periode van Sunday Bloody Sunday en Newyearsday. Maar U2 is nu een uitgemolken cliché. Kan heel leuk zijn voor heel veel mensen; niet voor mij. Volgens Apple maak ik deel…

We begonnen ooit Vol warmte, liefde, pret Maar hoe raar is nu te merken Dat was toen Samen in één huis Ieder nu een kamer Elk een eigen thuis Een welterusten zonder zoen We begonnen ooit Vol warmte, liefde, pret Maar hoe raar is nu weer Minder is meer Zonder is met…

Ik liep bij Albert Heijn te winkelen, toen een meisje van ongeveer drie jaar oud in een enthousiaste bui plotseling tegen mijn karretje opbotste en haar gave melktandjes stootte. Ze zette het op een oorverdovend gekrijs.…

De liefde kent geen jaren De liefde kent geen tijd Door liefde overvaren, Door liefde mezelf kwijt...…

Dit jaar vol pijn, verdriet, Angst, tranen en haat, Dit jaar vol onzekerheid, Het wordt tijd dat ik het achter me laat.…

Acht jaar is het nu geleden dat u van ons bent heengegaan acht jaar is het geleden dat ik voor het laatst bij uw bed heb gestaan. Nu kijk ik dagelijks naar de foto die mij zo dierbaar is de pijn is langzaam verdwenen maar wat blijft is het gemis.…

het jaar lost op in talloze herinneringen tijdloos opgeslagen in kieren van de geest wat zal worden vergeten zijn meestal kleine dingen en die mis je soms het meest…

Al met al was het vooral een jaar waarin je massa's zag verdwijnen...en dat is maar goed ook. Het ideale gewicht mag dan niet veel om het lijf hebben, mij interesseert het wél ene reet...die schommelde al bijna tegen de negentig aan. Maar dit jaar liep het anders af; naar de vijfenvijftig en ik heb zo mijn trots...…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

Vroeger was zij mooi, maar de jaren brachten menig plooi. Plots voelde zij twee warme lippen, vluchtig in haar nek, lachend draaide zij zich om, laat dat toch, oude gek. Hij zei niets, maar deed gewoon wat hij moest doen, teder beroerde hij haar lippen met een zachte, warme zoen.…

Mijn dagen weken Mijn maanden in jaren Mijn weken vermaanden Mijn jaren van dagen Mijn maanden verjaren Mijn wekende dagen Mijn jaren vermaanden Mijn weken en dagen…

Ach de jaren `50 Thuis bij pa en moe Op het meeste van het leven rustte nog een taboe De meisjes waren Klokzeepzacht de jongens hadden pit De teevee had maar twee kleuren enkel zwart en wit Dit bracht het voordeel met zich mee dat kinderen al snel wisten wie Sinterklaas was en wie Piet omdat niemand dat nog betwistte Vaak bleef men…

December is de laatste maand van het oude jaar. Daarna komt een nieuw jaar dat begint met Jan, U en Ari.…