Alle inzendingen over kastanjes

De wilde kastanjes smaken wel bitter en zijn licht giftig. Dus voor mijn hoeft het even niet – geen recept met kastanjes. Zelfs op internet is niets te vinden over tamme kastanjes die bitter smaken. Misschien moeten ze nog ‘narijpen’ of hebben ze juist te lang gelegen. Wie het weet mag het zeggen.…

Als we de steen mogen geloven Dan rust jij, Wim, vier lentes net, Hier haast een halve eeuw al met Je broertje Joris, dat van boven Boem! op je buikje werd geschoven Als veel te groot verjaarspakket - Geen toetertje deed rettettet, Geen wimpeltje werd rondgewoven. Er is sindsdien maar weinig leven Behalve soms die doffe ploffen Zo'n…

Die 150 mannetjes en vrouwtjes mogen namens ons de kastanjes uit het vuur halen. Het punt is dat ze het nog proberen ook, de arme zielen! Vier jaar lang zette ze nieuwe regeltjes op papier, en uitzonderingen op die regels, vooral uitzonderingen.…

groene takken gebogen over daken, kastanjes die rollen in dakgoten een krassende kraai met een driftig pasje trippelt over de geel- groene deken en wederom ben ik beland in het seizoen van mijn geboorte.…

En straks, wat verder in de tijd, kastanjes in hun volle pracht. Dan lijkt het feest, de stad, zij lacht, de stad is blij, ik ook.…

Annecy draagt vandaag een kleurige oktobermantel en een kleed uit roestige kastanjes. Dit gewaagde ensemble wordt op geraffineerde wijze gecombineerd met glazen muiltjes en een subtiel wolkenhoedje. Het geheel wordt vervolmaakt met een shawl van wilde ganzen.…

Als je moe bent ga dan slapen droom maar van kastanjes rapen Knorretje of beertje Poeh. Als je moe bent ga dan slapen want daar ben je wel aan toe.…

ik zal eikels rapen en noten bladeren van berk en beuk zoek gesloten dennenkegels pluk een blauwe pauwenveer mijn kleinste kunstwerk ooit dat van herfst is gemaakt zal ruiken naar kastanjes en onze laatste wandeling naar verse aarde naar Allerheiligen…

ik weet niet wat het is de bloes die je draagt de kleuren die je koos is het wit of roodbruin misschien zelfs kopergroen zijn het je ogen of de kastanjes in je haar of is het eenvoudigweg de appel waarin je stevig bijt goudgeel van schil of het steeltje dat je niet eet maar waar je heel sappig naar kijkt…

Eikels en kastanjes vallen hard neer, wat op menselijke geluiden kan lijken.…

Gekleurd gekruld en okergeel Pronk je voor mijn vensterraam even nog genietend van je laatste uren voor de fatale val tussen kastanjes en verdroogde blaren in een plas of op het kort gemaaide gras nog niets vermoedend van de lange tocht schuilend voor de koude wind onder hopen lotgenoten...…

Bananen, aardbeien of tomaten, een koninkrijk voor een republiek, steek af die kroon, de eikels vallen dit jaar bij duizenden, kastanjes worden tammer dan ooit. Kersen, druiven, mandarijnen, het is best te pruimen, alleen bij pruimen denk ik "het zijn beste pruimen". Vooropgesteld dat ze te vreten zijn.…

Kastanjes barsten uiteen. Een kind speelt ermee, alleen. De zon probeert nog tevergeefs, De aarde te verwarmen. Want de herfst wil ons omarmen.…

Ploffen eikels dit jaar laat dienen getemde kastanjes nog gepoft blijft groen langer in blad… Hoedt u voor de sluimerende winter en neemt uw voorzorgmaatregelen Stijgt straks tot ongekende hoogte de IJslandse luchtdruk wordt met veel geraas antarctische poollucht zuidwest geblazen Zal sneeuw tijdens het vallen knisperen…

bladeren vallen uit als haar verven zich rood de herfst in doen aan bungee jumping aan een elastiek dat terugspringt in de lente er loopt een muts sjaal handschoen door het bos prikt zich aan kastanjes maar raapt bouwt beesten en mensen zet ze met lucifers in leven en vlam paddestoelen trekken als nomaden komen gaan komen gaan laten…

(voor Sylvia Plath) Je was als een wuivende kastanjeboom, je haren als bruine herfstbladeren en je ijspegelscherpe gedichten waren de glanzende kastanjes, die wij als hebberige lezers met de takken van de grond uit de boom wilden gooien, terwijl ze toch op den duur vanzelf wel vielen.…

De knoppen der kastanjes kleven, De struiken schieten kreuklig uit, En ’t glimmend rijs, dat nog niet spruit, Staat met gespannen bast te beven. De sappen stijgen in elk leven Dat zich voor Uwe drang ontsluit. Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid! Bereid, hun volle bloei te geven.…

Een steile trap leidt naar de hoogte bij Westerbouwing, vanwaar je in de verte de majestueuze bogen van de sluis kunt zien die de Rijn overspannen Aan haar oevers welft zich een weelderig, glooiend landschap met brede, grasbegroeide lanen waarover in het herfstseizoen als met goedgunstige hand de confetti van vele eikels en kastanjes is uitgestrooid…

Ochtend is in grijs gekleed en wilde kastanjes vallen maar raak. Hun boom een kerel, zijn dos zit propvol groene stekelbollen. Als dobbelstenen rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog. Onweerstaanbare pralines. Rap door kleine handen opgeraapt, binnen als schat verloren gelegd: dood in minder dan een winter.…

Ik denk: waarom zijn merels gelijk mussen adelaars zijn er nog bomen met loof, ergens kastanjes, huttentutten kinderen leven en lust witte schorten. Is er een rus met schuld boetend netten aan 't prepareren mensen klinkt op klinkers ze mensen ’t proletariaat beweegt ik bewaar mijn rode hart zielsverbonden.…

Een daverend applaus voor een man die de kastanjes uit het vuur probeert te halen en daarvoor moet boeten. Nog eenmaal verheft hij zich en spreekt hij zijn vrienden een afscheid toe. Woorden klinken als klare klaroenstoten: eindklappers van een gewichtige gebeurtenis. Zijn eega spiegelt het vochtige moment in haar ogen.…

Al knarsen de bomen in hun ruwe mantel Al rot de verboden appel tussen de kastanjes. Hoor je die hoestbui tussen de takken? Adam liep te koppig, te naakt in de kou bewaarde zijn listen in krakende kisten.…

kat in de zak voor u hebben u nog nooit met open armen ontvangen zijn de beul zijn de verre vriend zijn de dieven die de gelegenheid maken zijn zo glad als een aal laten u op de blaren zitten leven als god in frankrijk lopen over uw graf nemen u te grazen spelen onder één hoed kleden u uit bewegen hemel en aarde laten u de kastanjes…

dat plekje vooral mijn moeder had daar zo haar vaste stekje aardappelen schillend in een mandje bonen puntend, noem maar op en als ik weer eens mezelf wilde verstoppen zat ik tussen de bladeren in je top Ik zie je weer elke week daar in dat ene hoekje staan trotserend elke storm in de herfst zullen al je bladeren vallen gaan met de kastanjes…

Mij resteert een herfst in mijn geboortestad, mijn geliefde stad; de beregende straten, de herfstbladeren, de eikeltjes en kastanjes, vruchten van de bomen, op mijn pad; mij resteren tot aan mijn dood niets meer dan de straten en pleinen, de kranten, de bibliotheken, de theaters en de concertzaal en de perikelen van mijn geliefde maar armzalige geboortestad…

Gerecht na gerecht laat hij aanrukken: op de honingkoekjes volgt de eend in bessensaus en daarop de gepofte kastanjes met slibtong, waarna hij zijn laatste gaatjes vult met een bonenpastei met kip. Een passend leven voor iemand in een villa, die hoewel vol met stof altijd leeg is. De verstandige mens daarentegen is als een driegangenmenu.…

De meeste kastanjes rollen weg van de boom. Ze worden opgeraapt, verzameld, opgegeten. Ooit groeide er uit een weggerolde kastanje voor ons sous-terrainraam op de door het rooster ingewaaide blaadjes, papieren, patatbakjes en ander straatvuil een kastanjeboompje. Toen het een halve meter hoog was heb ik het aan de plantsoenendienst gegeven.…

Godfried Bomans schreef ooit dat de Nederlanders zich warmen aan een vuur waaruit de Vlamingen de kastanjes hebben gehaald, want dank zij de Vlamingen is het Frans niet opgerukt tot Breda en verder. Vele volkeren kunnen iets leren van België want nooit is de discussie tussen Vlamingen en Walen ontaard in een burgeroorlog.…

Als we naar daar gaan, waar een groot deel van jou is gevormd, lopen we eerst door het dichtbegroeide bos, over eikeltjes en kastanjes, het gras nat van de voorbije regen. Even is het alsof jij niet de toekomst proeft, en ik niet de bittere smaak van mijn verleden. Even is het saam, voor al wat we hebben gestreden. Zo vertrouwd.…

Op het Brederoplein klommen we over de muur rond de protestantse school, raapten eikels en kastanjes. We verkenden de kilometerlange Croeselaanen trokken naar de Catharijnesingel om bij de muurtjes van het oude NS-hoofdkantoor te spelen. Bij het station zochten we geldige bus- en perronkaartjes.…