Alle inzendingen over kerstmis vriendschap kabouter

Het is nu zaak de kabouter te bestemder plaatse te brengen. Ik neem hem, verpakt in sinterklaaspapier, mee naar zijn vermoedelijke toekomstige domicilie, de bejaardenflat aan de N.…

Het is nu zaak de kabouter te bestemder plaatse te brengen en ik neem hem, verpakt in sinterklaaspapier, mee naar zijn vermoedelijke toekomstige domicilie, de bejaardenflat in de N.…

Kerstmis lijkt ons keer op keer vriendschap te beloven, maar dan gaan ze altijd weer alle lichtjes doven. Turk en Griek en Marokkaan, mogen die hier blijven? Mogen die hier ook bestaan of zal men ze verdrijven? Kerstmis doet ons telkens weer beterschap beloven, laat dan deze ene keer het lichtje niet weer doven.…

Omdat de Liefde en de Vriendschap mij schijnbaar voorgoed de rug hadden toegekeerd, ging ik mijzelf een licht voor Kerstmis verschaffen. Door desolate en duistere novemberstraten begaf ik mij naar het Winkelcentrum.…

Hij was door het labyrint van de straten gekomen; zijn haardos was vergrijsd en de lijnen van zijn ouderdom tekenden zijn gezicht, maar hij bracht in die dagen, juist voor Kerstmis, een kleurig kaartje mee dat tot op de huidige dag mijn schoorsteen siert; een kaartje waarop afgebeeld een kaars met de flakkerende vlam van zijn trouw en vriendschap die…

En dan denkt iedereen aan patatjes lekkere krokante gebakken patatjes Nee, hij hield van gepofte aardappelen en zo kreeg hij de bijnaam Kabouter Plof of bedoelden ze Kabouter Pof Nou dat Kabouter Pof Kabouter Pof heette was van korte duur omdat hij zoveel gepofte aardappelen at dat hij bijna uit elkaar plofte Zo was z’n maag opgezet…

Toen ze kwam opdagen had ze al gauw de mededeling dat onze "vriendschap" verbroken diende te worden.…

vriendschap symboliseerde, die onverminderd de lange jaren hadden getrotseerd.…

Langs de nu in nevelen gehulde flats waar ik eens de vriendschap kende hebben wij de terugweg aanvaard.....…

Kerstmis was een periode die in het niets leek op de gewone kerst, maar ach, wat is gewoon?…

Een kabouter uit West-Capelle Kon spannende verhaaltjes vertellen Maar hij viel op z'n kont Sindsdien houdt hij z'n mond Als je 't niet gelooft dan kun je hem bellen!…

Ach als ik opeens kabouter was Dan wist ik wat ik deed Ik schudde alle lasten van mijn schouders af En maakte nergens van een punt Behalve van mijn muts Waarna ik in de badkuip gleed Vanaf een grote hoge trap Dat lijkt me echt een stunt Ik luierde de hele dag En lunchte wel 3 keer Waarna ik dan een tukje deed Verscholen in een grote struik…

“Hij is een kabouter en leeft nu onder een boom”, ik houd mijn emoties amper in toom. Vijf jaar oud is dat kind, levend in zijn eigen droom, waarin hij troost vindt. Dit ventje, hij praat zo trots, zo stoer over zijn papa, en die was mijn broer.…

voor elfenvrouwen en elfenmeisjes Durio = Kabouters die als grondkabouter geboren zijn, maar geen Eerio zijn E Ecriro = kabouterkronieken Eeloor = warme vruchtendrank van de kabouters Eerio = de eerste vier grondkabouters die in Bomulavië gingen wonen Elferu = taal van de elfen Ensai = groepsleider Ensi = groep (elfen, kabouters of andere…

Kabouters ook al niet..... Sprookjes.... niet in geloven. Verhaaltjes die nergens op slaan? Maar stel je toch eens éven voor, dat ze tòch zouden bestaan.... Spoken, goeie of slechte, die je angst aanjagen. Kabouters, die je tuin opruimen. Sprookjes... die echt gebeuren, zo van.... de prins op 't witte paard.…

te vroeg voor Sinterklaas dus het moesten wel kabouters zijn?…

De boekenwormen vreten aan zijn bladen en de woorden vallen eraf, maar dat kan hem niet schelen, hij is net kabouter Plop.…

Leve de weg- kabouters, die in dit digitale tijdperk nog altijd langs de weg staan! Ze voorkwamen een dwaaltocht met een praktisch lege accu, dus net op tijd thuis, dankzij de rood-witte weg- kaboutertjes!…

kabouter weg heel het bos verdrietig klein verlies maar toch grote pijn in de harten van iedereen die de kabouter liefhad.…

De vier, Margod, Irsoon, Kivaia en Zirkon, ontmoeten daar de elfen, die eerst afstandelijk waren tegenover de kabouters, maar al gauw doorkregen dat het kabouters waren die ongeveer volgens dezelfde waarden leefden als hun gedachtengoed van Elebout. De elfen besloten een afsprakenstelsel met de kabouters overeen te komen.…

Ze stonden daar als sprookjes paar Elf en kabouter samen. De kabouter sprak me aan en zei: dat wat je hier nu ziet, geloven zelfs jouw ogen niet, wij mogen niet bestaan. Ik zei: Kabouter wat ik zie, bewaar ik in mijn fantasie, maar jullie zijn ook echt.…

mijn moeder zegt altijd dat kabouters niet bestaan maar toen ik vanmorgen wakker werd was mijn huiswerk plots gedaan ik was het echt vergeten maar ze wilde er niets van weten ach, ik laat haar maar begaan en laat vannacht het raam gewoon weer open staan…

Toen kwam moeder op een vernuftig idee, en zei: ''Dat moeten kabouters zijn geweest, die onder de paddenstoel aan het zingen waren.'' Toen ik zestien was nam een meisje met prachtig blond haar en blauwe ogen mij mee naar het hoge gras en mocht ik kaboutertje spelen.…

enkel een kwestie van tijd De aanloop naar Kerstmis zal nooit meer hetzelfde zijn......…

Ze gelooft in kabouters. Ze stuurt mij een briefkaart omdat ik op reis ben. Ze ruimde de bladeren in de tuin. Wanneer de winter voorbij is, de zomer gekomen als tweemaal twee is vier wie zal haar verzekeren dat wij leven? Wij worden niet ouder dan kabouters.…

Wie roept dat kabouters niet bestaan zal ik glimlachend aankijken en zonder oordeel in onwetendheid achterlaten. Neem allen een eigen Kabouter. Je voelt je er ongelooflijk jong bij.…

vomeert goude druppels in het bekken van uitgedroogde grond de kabouter slaapt verder in een regenboog over de toppen van de horizon…

baklap dikke lende Op de barbecue of grill Al wat knorde floot of rende Zonder een dood beest Is het voor mij geen kerstmis geweest!…

Een brutale kabouter die om een verhaal verlegen zat en mij ongevraagd met jij en jou aansprak? Eens op vakantie had ik ergens langs de snelweg in de buurt van Erm voor de lol een kabouter bedacht. Een kabouter die door het hoge gras langs de Ermse bermen rende. Vermomd als kilometerpaaltje holde hij hard mee met de auto waarin ik reed.…

Kerstmis zonder jou. De eerste. De eerste kerstmis zonder jou bedoel ik. Vergeten doe ik niet. Kan ik niet. De pijn in mijn ziel verhindert dat. Waarom moest het zo zijn? Waarom al die pijn? Maar ik weet dat als het ooit mijn tijd is dat jij me zult komen halen. Dan zweven we samen naar de hemel. Jij weet de weg immers al.…