Alle inzendingen over kerstversiering zeer

Vermoedelijk een reden te meer, dat mijn echtgenote en ik ons de laatste jaren steeds meer hebben toegelegd op een vrij uitgebreide kerstversiering, waarvan honderden gewone en gekleurde lampjes en leds deel uitmaken.…

Ik had met de trouwe Regiotaxi en een lieve, goedhartige chauffeur het parcours gevolgd dat via Udenhout (waar de uitbundige Kerstversieringen zijn uitgespannen boven de brede straat, die is als een avenue) de inrichting bereikt waar mijn zeer zwakbegaafde broer nog altijd zijn dagen rekt.…

'Ik heb bij de buren gezien, dat ze de kerstversiering al opgeruimd hebben,' piepte een kerstbal. 'En de kerstboom hebben ze in hun tuin geplant. Die kunnen ze volgend jaar weer naar binnen halen en versieren,' zei een andere kerstbal.…

Te midden van verbleekte kerstversiering Klinkt bij de Top 2000-show op 2 Het goede voornemen van Barry Hay De meestersnuiver van de Golden Earring Hij zingt van "No more speed", en ik zing mee Want speedsonnetten zijn voor mij passé ________________________________________________ de redactie van Nederlands.nl bedankt je hartelijk voor…

Ooit had ik een mama Nu heb ik haar niet meer 't kijken naar haar foto Doet allang niet meer zo’n zeer Toch bij tijd en wijle Voel ik weer die pijn Ik had zo graag wat langer haar kleine meisje willen zijn…

het deed te vaak te zeer nauwelijks durf ik geloven in wat ik in je ogen zie en in wat je wilt beloven ik zou het echt graag willen maar ben soms nog zo bang het deed te vaak te zeer en eigenlijk te lang het deed te vaak te zeer zit nog te diep van binnen pas als dit afgesloten is kan ik opnieuw beginnen steeds meer ben ik…

'k Heb mijn jongste broer verloren mijn ouders, en nog zoveel meer ik voel zachtjes een traan langs m'n wangen vroeger doet toch wel een beetje zeer.…

je weet dat mijn woorden nooit kunnen zeggen dat wolken hoger dan het zonlicht gaan ze reizen door het donker over waan ik moet mijn stem in klankkleur nederleggen onpeilbaar voelt de diepte van mijn dreggen ook blootsvoets kan een mens nog stevig staan zie hier mijn open handen vol met graan wijl schoffels door de wijde velden eggen…

diep van binnen zit zeer opgeslagen, zeer diep diepzeezeer ratten zitten in een cirkel om een schaal met melk na verloop van tijd: een trilling een week gevoel, een kleine wee die zich voortplant, een golf wordt een eindeloze golf om in te verzuipen sluit de ogen ga onder, slaap word wakker in het zand met de zon op je lichaam…

Marie zit aan tafel, roert doelloos in haar beker koffie. De huisarts zei haar dat zoetjes beter voor haar waren, maar ze verlangt naar een suikerzoet verleden. Zo zoetjesaan verglijdt haar leven, en ze weet het. De 'zorg' is net de deur uit, sinds tijden heeft ze eindelijk weer eens een 'goeie'. Ze hoeft maar te zeggen wat ze wil en het gebeurt…

Haar formidabele hangbuik bolde ruimschoots over haar broekband en ze had haar oog laten vallen op drie lullige kleerhangers die naar haar zeggen geschikt zouden zijn om Kerstversieringen aan op te hangen. Ze leek me een onschuldige, goedmoedige stupido. Het kan goed toeven zijn bij Kringloopwinkel "Portagora" aan het Koningsplein.…

Gebroken is het woord dat tranen laat verdwijnen met gedachten die wegglijden als onze stilte niets meer deelt, het verdriet in elke herinnering dankbaar meekijkt en ik zwijg zolang zwijgen niets verandert.…

Ik kijk toe hoe golven breken Op de uitgesleten stenen Mijn gedachten blijven steken Bij alles dat is verdwenen Hier aan de haven vind ik rust En herleef vervlogen dagen Ik zie hoe zee de kade kust Golven diepe groeven zagen Hun liefde gaat gepaard met pijn Zoals ook die van ons mijn schat Maar het is en zal altijd zijn Zo zeer heb ik…

Jouw zomerfluister is een zwachtel op mijn zere huid, jouw tere stem be- zingt de taal van het zo grijze evenwicht in ons verwante en weke duister. - - - met dank aan J.S. Bach voor zijn fuga in f/ Wohltemperiertes Klavier II…

Loop ik ’s middags op het Plein van Eén der Grote Troosten, te weten Cornelius. Peinzend over “ihavenolegshelpme’. Zo etaleert zich een begaafde schrijfster als emailadres. Sofie B., ik beklaag haar, wil helpen. Rolstoel duwen of zo. Lees ik haar stuk: heeft ze twee benen waar ze een oudere man hoorndol mee maakt. Zojuist gelezen. En die oudere man…

Het vertrouwde uithangbord van Woninginrichting "Het Zolderke" begroet mij en de ongastvrije woningen met hier en daar een Kerstversiering aan de gevel sluiten zich voor me af. Op deze stille Tweede Kerstdag, getekend door mijn eenzaamheid, doordringt de kou van december mij.…

Maar met het oude zeer is het gedaan. Na al die jaren van mijn rouwproces en moeilijke tijden, ben ik u toch weer aan het begin, het begin van nieuwe zaken en vervlogen dromen. Zelfs al moet ik diep in mijn herinneringen gaan om mijn dromen terug te zien. De tijd is er nu voor gekomen, ik zal mijn oude zeer nu moeten loslaten.…

weleer koude, korte, donkere dagen voor het eindelijk Kerstmis werd en vlak voor kerst werd dan de boom door mijn vader opgezet die kerstboom stond bij ons in huis vlakbij de warme haard heel stevig op een houten kruis mam schonk chocola met koek erbij en na dit jaarlijks ritueel gaf zij de huishoudtrap aan mij en dozen vol met kerstversiering…

Niks geen vrede in mijn hart, ik ben in een pokkebui Overal kerstversieringen, bomen zo groot als reikend naar de hemel. De vrede in mij is ver te zoeken.…

krultangen moderne hitte tweehonderd-en-twintig volt pijpenkrullen zijn weer in zullen wij samen, jij en ik nadat we zijn gescheiden door ouwehoeren, want wie wilde praten een stickie roken spaceverruimen en ruzieloos ieders`weegs gaan en ons kind laten schommelen wippen en draaien zullen we alles in het vage laten..…

Ze sparen het hele jaar door om in december de mooiste kerstversiering te kunnen kopen, om aan hun verzameling toe te voegen. Daarnaast vind ik het ook moeilijk om andere mensen voor te schrijven, wat wel en niet kan. Als je nu toevallig om glitter en glamour geeft en het maakt je gelukkig, wie ben ik dan om dat af te keuren.…

Over mijn zeer bewuste en definitieve leefwijze of levensstijl heb ik een persoonlijk gedicht geschreven. Volgens mij zijn er twee groepen mensen: groepsmensen en Einzelgänger. Uit het gedicht blijkt bij mij het laatste het geval.…

de straten sober van het neerslachtige plensen het dak van mijn wereld ziet blank. in de barre kou van een jaarwisseling is mij ontnomen het gevoel van veiligheid met als plaatsvervanger de slechte raadgever. langzaam herreis ik weer uit het graf van het onverbiddelijke gevoel van onbegrip en zoveel meer, vrijheid heb ik des te meer leren…

nee laat maar even niet van je horen je walmt naar zeer en ik hoef niet meer ik zie een dwang om je gezicht aan te raken elke seconde een tik tegen je sik om het kwartier schiet mijn vinger door het papier toetsen vliegen van het bord was je kleren, je lijf met zeep en neem meteen je mond mee je walmt naar zeer ik hoef…

Als het zeer doet, grote kans dat het de waarheid is.…

Misschien is het denkbeeld van een meervoudige kerstman niet raadselachtiger dan die hele geschiedenis van de Drieëenheid, die de kinderen op de zondagsschool vlotweg moeten aanvaarden.…

Meteen toen hij zichzelf had laten vangen Heeft Tariq boos promotie opgeëist Op de de-meest-gezochte-mannen-lijst Die overal in Bagdad schijnt te hangen. "Want op plaats drie-enveertig," zei Aziz, "Lijd ik als kopstuk echt gezichtsverlies."…

Opgesloten in jezelf. Je hart ommuurd. Met grove stenen in diverse lagen. Gemetseld met snelbeton. Water en stootvast. De kleuren vervaagd naar grijs en zwart. Vergeten een raampje voor een beetje licht naar je hart.…

Tussen slaap en droom kwam jij te staan En hield mij wakker één nacht lang Om pas in het eerste licht weg te gaan Vrees was mij onbekend, nu ben ik bang Dat jij opnieuw vannacht daar zult zijn Om mij te wijzen op de bekende pijn…

Al raken onze stoere veteranen Als oude ijzervreters nooit van slag, Ze waren op een droeve najaarsdag Vanwege hun Prins Bernhard toch in tranen. Want die had tot verdriet van zijn soldaten Hotel de Wereld voor altijd verlaten.…