Alle inzendingen over kind, ouders

Ik ben ouder dan ik was en nu ben ik een ouder. Mijn kinderen verwijten mij soms dat ik niet zo kinds moet doen, gniffelend voorspel ik hen dezelfde toekomst. De Lord is niet meer, het kind komt nimmer meer op tijd en blijft derhalve altijd kind. Ouder worden we allemaal maar we worden niet allemaal ouders.…

Ik wil zo graag lieve ouders hebben, dat ik mezelf wijs maak, dat dat ook zo is. En al die nare dingen die gebeuren, wil ik het liefst zo snel mogelijk weer vergeten. Ik ben er trouwens van overtuigd dat het aan mij ligt. Ouders hebben toch aandacht voor hun kinderen? Ouders hebben toch veel voor hun kinderen over?…

Met deze naam wil de school zeggen dat er een driehoekige samenwerking is tussen kinderen, ouders en leerkrachten. Het is een prettige school waar iedereen het meestal naar zijn of haar zin heeft. Sinds kort hebben ze een schoolorkest. Verschillende leerlingen bespelen een muziekinstrument.…

Een wereld waarin kinderen hun ouders nooit verliezen. Een wereld waarin ouders nooit afscheid hoeven te nemen van hun kinderen. Het is een mooie wereld, maar een wereld die alleen maar bestaat in mijn dromen. Of tenminste: hij bestaat alleen in dromen. Want laten we eerlijk zijn dat ik niet de enige ben die daar wel eens over droomt.…

‘Doe niet zo flauw en geef mijn fiets terug!’ Romy rende achter een jongen aan die een rode fiets in zijn bruine hand had. ‘Je krijgt hem morgen terug, je dacht toch niet dat ik ging lopen naar huis?’ De jongen met dreadlocks sprong op de fiets en reed zonder om te kijken de straat uit. Somber keek Romy toe hoe hij de hoek om reed. Met een diepe…

Ouders moesten eens weten, zei een collega. Maar ouders willen niet eens weten, riep ik. Die stinkende grote klassen en de kwade impulsen uit hun genetische jassen. Zoiets doet mijn kind niet in de groep, we hebben hem thuis netjes opgevoed.…

Tussen de middag aan tafel sprak Meester - mijn vader - vaak over kinderen, ouders, andere leerkrachten, buren die in zijn ogen niet deugden omdat het 'aandachttrekkers' waren. Dat ging op een boze, harde toon, hij veroordeelde dat zogenaamd aandachttrekkerige gedrag en maakte het belachelijk door op een overdreven manier die mensen na te doen.…

“Wat?” zeg ik. Hij grijnst. Ik kijk naar het kuiltje in zijn wang. “Volgens mij zit jij net mijn thee op te drinken.” Even daarvoor had ik hem uit bed getrommeld. “Kom eruit, je thee staat klaar.” Aan tafel moet ik, midden in mijn betoog, gedachteloos het glas naar mijn lippen hebben gebracht. In de supermarkt wil ik mijn boodschappen scannen…

Als kind had je daar oog voor. Wat een feest... elk jaar weer. Toch bereikte ik langzaam de leeftijd dat je bepaalde dingen in de gaten kreeg. Bijvoorbeeld die keer dat ik op een avond naar bed moest en in de bocht van de trap al iets vreemds zag... er brandde licht in de slaapkamer van mijn ouders.…

Een vrouw wenst een kind, een man verlangt naar een vrouw, dat kind krijgt uiteindelijk de rekening gepresenteerd. 'Je ouders zijn het niet met elkaar eens maar je moet het er wel mee doen'.…

Kinderen zijn juridisch niet verantwoordelijk voor de zaden van hun ouders.…

Zoiets is feestelijk voor de kinderen. Als er anders een feestdag was werd het maar een keer gevierd nu twee keer. De ouders wedijveren met elkaar om de gunst van het kind. Dat zit op rozen. Twee keer jarig, meerdere malen op vakantie. kortom het lijkt een paradijs.…

Gemakshalve ga ik ervan uit dat een kind dat op de wereld komt, het liefste wil opgroeien bij zijn ouders en dat deze ouders het liefste willen zorgen voor het kind. Alleen al om dat gegeven zou de aandacht gericht moeten zijn op de ouder en het kind en daarom ‘de Week van de ouder en het kind’ moeten heten.…

Vol overgave spreekt hij de woorden uit, hierbij omhoog kijkend naar het oudere echtpaar dat zojuist is binnengekomen. Hij houdt zijn hoofdje schuin en zijn vingertje omhoog. De vrouw kijkt hem wat verbaasd aan. ‘Zo zo, dat is een moeilijk woord voor een klein jongetje’ bromt ze. Het kleine meisje in hun kielzog kijkt met open mondje naar hem.…

Zijn ouders zijn arrogant, tien keer erger dan Youtubers. Ze snappen niks, lees ik op zijn gezicht. Snel zet hij zijn koptelefoon weer op. Vroeger las ik een boek om aan mijn ouders te ontsnappen. Ik heb een rusteloze geest maar als ik lees ben ik gefocust. Doe je dat expres, of hoor je me echt niet? Vroeg mijn vader me getergd. Hè wat?…

Waarom geeft hij meer aan rijke dan aan arme kinderen? Oudere vriendjes wakkeren de groeiende twijfel nog aan met heiligschennende spot. Aanvankelijk probeert het kind zijn geloof nog staande te houden, vooral als 5 december voor de deur staat. Je kúnt niet weten. Stel dat-ie tóch bestaat! Maar het proces van twijfel is niet meer te stoppen.…

Kleine kinderen, ouders, studenten, leden van de fanfare, bejaarden en alle andere mensen vrolijk zwaaiend naar de Koninklijke bus en daarna overhoop gereden worden. Dat past niet in onze traditie, dat past niet in onze cultuur en gaat ieders fantasie te boven. Eén getikt persoon is in staat om een traditie van meer dan 50 jaar om zeep te helpen.…

Het zwakzinnige kind beantwoordde de liefdevolle blikken van zijn ouders niet. Het werd uit huis geplaatst toen het vier jaar oud was.....…

Het kind droomde in mij het aapje dat geluk pakt. Maar nee hoor, het zit er niet in. Vaarwel, plumpudding, cognac en sigaren! Ik kijk vreesloos in de spiegel, het Nirwana is een lege trein. PS: Lijkt dit op iets dan is dat toeval, alles hangt van de titels aan elkaar.…

Ouder worden....je eerste rapport, je eerste nacht, waar je zo naar verlangt wanneer er werd gefluisterd op de gangen, Ouder worden, vriendschappen krijgen fundament in het verleden, en ademen hoop in de toekomst. Ouder worden...van kind zijn naar een kind krijgen.…

Ouders die hun kind moeten identificeren, ouders die moeten aanhoren dat hun kind er niet meer is, ouders die te horen krijgen dat hun kind in kritieke toestand, in het ziekenhuis ligt, ouders die datzelfde kind eens droegen, baarden, verzorgden en opvoeden, moeten datzelfde kind nu begraven. Hoe betrekkelijk het leven is, weten ook zij niet.…

Dit kind is niet zomaar een kind doch een persoon waar ze op voorhand geen rekening mee hadden gehouden. Dit kind gaat namelijk altijd verliezen, alles wat het meemaakt gaat verloren. Zijn jeugd, zijn onschuld, zijn ouders, zijn omgeving. Dat geef ik je op een briefje, geen kaartje voor nodig.…

Daar wordt je kind groot en sterk van! Want als ouder hoop je, dat je kind tot een zelfstandige, zelfbewuste, zelfverzekerde en zelfontplooiende volwassene door het leven zal gaan. Maar om tegen ouders te zeggen: “Je moet je kind loslaten”, vind ik een ongelukkige woordkeuze.…

Die wilde altijd kind blijven. En dat is hem gelukt. Even vraag ik mij af of ik dat tegen de vrouw zal zeggen. Maar ze is me weer voor. "Ach ja, met jou gaat het in ieder geval goed, je bent nog jong." Dat zegt ze altijd en meteen draait ze zich om. Een praatje van een paar minuten is voor haar voldoende.…

Dat doet pijn, ik begrijp ineens de uitdrukking van 'ondergeschoven kind', een succesnummer zal ik niet worden. Ik sta aan de rand van het graf van mijn vader en moeder, dodenakker van 80 bij 180 centimeter, dat is alles wat er van hen is overgebleven.…

Hij vreesde het ouder worden – in het Frans vieillir - meer dan de dood zelf en schreef er ook een prachtig lied over: les Vieux. Maar het is niet de tijd die verstrijkt: we verstrijken zelf. Dat merk je op subtiele wijze.…

Tekenen van verval (o.a. problemen met het geheugen) tijdens het ouder worden schieten anderen en gelukkig ook mij te hulp.…

Immers, toen mijn kinderen klein waren, die spannende dingen er nog helemaal niet waren, was het dus echt niet zo, dat ouders meer tijd hadden voor de kinderen, dan de ouders van nu, welnee!…

Zo blijken kinderen van werkende ouders in het algemeen gezonder te zijn. Die kinderen krijgen meer structuur, sociale aanpassing en gezondere voeding dan de meeste kinderen waarvan één ouder huisvader of huismoeder is, aldus de media.…

Het streelde mijn liefde voor kinderen en natuurlijk als natuurlijke referentie mijn eigen dochter Giulia, nu al weer 11, maar nog meer toen dat kleine ding zo kindvriendelijk kwam kennismaken en ik dacht dat is een ondernemend type, zoals ook mijn dochtertje!…