Alle inzendingen over land achter de duine

Hollandse bodem uit rivier- en zeeslib achtergebleven na overstromingen, verdronken dorpen met vele doden; land achter de duinen van de Noordzee, onttrokken aan zee en rivieren moet zich eeuwig verdedigen tegen water dat het land belaagt.…

Niet zelden, als het warm en vochtig is, droomt hij van thuis van het koele groene land achter de duinen van de Noordzee. Soms krijgt hij bezoek van een avontuurlijke rugzak toerist.…

De zee kabbelt fluoriserend en komt, golf na golf, oplichtend aan land, raakt het stille strand, laat mij woordenloos achter. Maar ik heb alle tijd, want de tijd is hier afwezig, mijn bestaan golft heen en weer, keer op keer, strandt water op land in eeuwige beweging.…

op ’t terras en er klinkt muziek dus ga ’t rondbazuinen: de zomer is weer in het land…

In de verte lonken de duinen. Het vlakke land daarachter lijkt hier nauwelijks te bestaan.…

maar van het wassend dorp achter de duinen dat tot het rijk van Nereus groeien moet gemeenschap die tot wijk vervallen is veel torens boven de behelmde kruinen Den Haag ruikt hier naar Noordzee en naar vis…

Regen verbindt de zee met het land zand droogt zich in zeewind in vlagen in duinen in striemend geweld in opwaarts bewegen verbindt zich in regen met zeewind met land…

stralen langs warm zand richting woeste duinen en de zeedijk omvat mijn blik dit prachtige stuk land terwijl ik over het lager gelegen pad kijk neem ik wat fijne korreltjes in mijn hand voel mij even Venus en Sedna tegelijk…

Hoe kon een land van kooplui zo verzuipen in het niets zich zo vergalopperen niet te zijn zo diets Hoe kon een land van varend volk van vissers duin en zee zich zelf zo laten zinken en nam ons met hen mee Hoe kon het land van Rembrandt het aanzien zo te schande een trots land zo verlagen zichzelf zo ernstig branden Hoe kon het land…

Zwevend op winden waait de zee door 't duin, En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand; Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin; Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin, Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land, En ruist als bossen op, tot waar de rand Vaal is door helm…

, langs eeuwen bewogen, soms een bespeuren van slechts meeuwenogen 't Is bij Dam Twintig, daar verlaat ik dit land, daal toegewijd neder; de zee heiligt het strand, ze weet te grijpen en spoelt fel door mij heen, laat dan weer achter, laat me zuiver alleen Van al dat vulde is enkel gebleven: "God Allemachtig, wat mooi is dit leven!…

Ik heb U lief mijn heerlijk land mijn mooi geboorteland ik min de eenvoud en de schoonheid 'k heb U mijn hart verpand. Maar langzaam gaat 't tanen hoe zeer het me ook spijt de bossen en de heide de duinen en de zee raken hun schoonheid kwijt.…

Het zilvren wolkje lacht en lokt, Als riep het: 'o ga mee, Reis met mij naar een beter land, Ver over zee bij zee! Zeg knaap, indien ge eens vleuglen had, Zeg, vlood gij de aarde niet? ’t Is heerlijk in dees vrije lucht, In ’t grensloos wolkgebied.’ Maar ik – ik lig in Hollands duin, Zo goed in ’t lauwe zand.…

Wie ergens voor is, staat daar in de regel achter.…

Ze malen tranen uit mijn ogen als ik het vlakke land bekijk worden wolken luchten bedorven als ik wandel op de dijk honderden witte zenuwlijders wieken door mijn vergezicht ook met zonneschijn en regen in het donker en het licht nergens heeft een oog nog rust straks ook niet meer op de duinen en aan hollands smalle kust.…

Het strand ligt er verlaten bij, De duinen liggen achter mij. En voor mij schuimt de zee, Draagt mijn gedachten met zich mee. Eenzaam loop ik hier, Zet mijn gedachten op papier. Ik ga maar zitten in het zand, En voel plotseling een hand, Op mijn schouders neergelegd. Zonder dat hij èèn woord zegt.…

Nu wil ik niets zijn dan een kleine stem, Heel needrig sprekend van de mooie dingen, Die me op de klare zonnedag omringen In 't warmzacht duindal, waar de gele brem Zo gul haar gouden bloemenrei laat zingen. Gegroet, bruin bijtje! - riep-je bloemen, hem? - Gons zacht, dat je haar zang niet overstem Door 't zwartgetoon van je gonsjubelingen.…

In de duinen. Alles wat je ziet waterwingebied.…

moet ik nu vluchten op een duin in de schaduw van de maan in een boomkruin tussen de plooien van de wind of ik een schuilplaats vind ingetogen weggedoken achter wenkbrauwbogen in het glasvocht van je ogen de vogels moet ik het niet vragen ook zij ontvlogen moedeloos de hagen.…

Achter elke succesvolle man staat een vrouw die niet met mij getrouwd is.…

, draai mij om en laat het wanhopig achter in liefde, achter je ...…

Wist hij, dat hij een ingebeelde dood zou sterven? Dat hij niet meer zou kunnen bestaan Ter verklaring van jarenlange stilte In opstand tegen burgelijk schoon Liet hij zich escorteren door drang De reis naar nooit meer terug bleek kort.…

En het gebeurt nu nog in achterlijk conservatief België. De enige arts die voor honderden patiënten beschikbaar was, werd veroordeeld voor seksueel misbruik van zijn patiënten.…

Schuin aflopend, het strand Vlak onder de duinen Ik zit droog, zand Vloedlijn, jutters struinen Langs Noordzee, oplichtend In lichtgroene golven En achter het duingewelf begroet Oranjerood de nacht de zon Omdat het altijd zo moet.…

Ik strompel met mijn laatste kracht over de duinen en zie de macht van de zee. De branding zuigt het zand van het strand, meedogenloos wordt het land aangevallen, ik sta daar ontroostbaar, het water heeft gelijk.…

nooit heb ik later die geur nog geroken de warmte gevoeld m'n dorst zo gelest als van de dennen het door de zon verhitte zand en de koele gepasteuriseerde melk de langhalsfles ingegraven onder de schaduw van de duindoorn…

Aan de kant, waar ik ben gestrand, teken ik amoebe na amoebe, in ontelbaarheid vormen zij de duinen waarachter ik lig in de warmte van de zon. Bradend bruinend vergeet ik de tijd, kon ik hier maar altijd zijn.…

Deinend de duinen, ze dragen helm voor deze schelm.…

Vlakke land met je vergezichten, met je grijze wolken partijen, met je duinen, dorpen en steden, zo leef je in mijn hart en ziel. Met weidevelden als gedichten, waar je zo poetisch kan vrijen. Met je toekomst en je verleden, oude steegjes waar ik voor viel.…

Oh, oh Den Haag, mooie stad achter de duinen 'n Gasexplosie zaait paniek Roddels, verhalen, mismakend ziek Rest nu alleen nog het puinruimen Een patatje "oorlog" halen Kun je nu op twee manieren vertalen !…