Alle inzendingen over leder

Als leder de kalklijn passeert, zijn er slechts klanken van een oerkreet uit een diep verlangen de voet te mogen zoenen van hem die de bal lanceert…

verkrampt zat hij op de electrische stoel wantrouwige blik benen trillende, omhoog stoel in relaxstand viberatie in het rugdeel honderd procent leder aankoop van zijn vrouw excecutie van zijn beurs...…

tussen de marmeren pilaren speel jij je spel ik achtervolg je op mijn lederen sandalen vang een glimp op van je kleed herken je lach en weet dat we later in elkaars armen komen tot bedaren…

Gieren bekvechten om het lederen karkas van wat eens een bruine koe moet zijn geweest. In de afgrond voor me ligt, bedekt met verlepte boeketten, het uitgebrande wrak van een autobus.…

De onberispelijk geklede man in de lederen fauteuil haalt een hand door zijn grijze haar en knijpt zijn ogen toe in een poging om nu en verleden te ontwarren.…

wezenloos, als al ver gestorven maar ademend zo de adem wil heeft zij haar status verworven in vergetelheid, monddood en stil twee wielen op wat leder veronderstellen nog beweging mijn hart schrikt, maar huilt ook teder toen ik haar glazige ogen haast gedwongen in mij opving van harte gefeliciteerd schreeuwde de gelukwens op haar gesloten…

Zoveel dat aangewakkerd wordt door het lederen lijk uit het veen, beteugeld, de niet gesprongen sprong van het fossiele paard, men ontdekt een slang: loze komma wervels, het magere gebeente echter, de hoeven te leeg voor het machtige afzetten in het niets, het ontbreken van vleugels, de hoef die het gras niet meer raakt.…

Leder raakt de paal scheve voet, doet me schichtig ontwaken 'Robbie Rensenbrink' in den morgengloed Ook 'Dennis' maakt me weleens wakker, zomaar midden in de nacht,'Bergkramp' in mijn linkervoet 'Diego' laat me rustig slapen van hem te winnen maakt ‘t dromen voor altijd goed -------------------------------- W.K.…

de avond is kalmte een fontein van rust zij kust haar kind dat vindt dat de dag goed is geweest zich gewillig in de armen begeeft van Morpheus en de zijnen onder het bed de schoenen van echt leder, iets anders verdragen zijn voeten niet en een lijfje zonder naam nu het van het kind werd ontdaan buiten is het al donker sterrenlicht zonder…

je kwam op een avond om tien uur, het was nog licht verraste me, hing net mijn harnas aan de haken in de muur liet mijn handen gaan over de deuken wreef met een olielap het ijzer vette zorgvuldig de lederen delen je vermijdde me aan te kijken omdat je honger had deelde ik het eten soep met geroosterd brood er was immers genoeg je…

Zure afdronk, deze rode wijn Te jong bedorven, daar waar rijpen, zoveel beter had kunnen zijn Ik zag je teder kussen met leder aan je voeten Zo diep je de bal deed ‘crossen’ kaatst nu de leegte met venijn Zure afdronk, dit rotte azijn Te jong gestorven, moet ik begrijpen en bestel louter nog maar witte wijn, Daar in het “rode” geen…

Gedichten zijn als van fluweel Zo zacht, zo teder Rank en luchtig Van lange duur in de herinnering Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig Gedichten zijn als messen Gemeen en scherp Zo taai als leder Bot en kluchtig Snijden door het merg en door het been Kwellen soms jaren lang geduchtig Gedichten Zijn slechts woorden opgeschreven…

Voetbalvrouw Barends begrijpt het nog een beetje, sport integreert, van links of rechts, zet voor die lederen knikker en knal die bal hoog in het net. Buiten spel en vrouwen, het zal nooit samen gaan.…

Weet iemand - daar valt mij alweder dat schoenmakersraadselken in - 't verschil tussen wijven en leder? Voor mij is het klaar gelijk tin. De wijven zijn vellen van haaien, en leder is vel van de koe.…

De bruine lederen tas was zoals boekentassen horen te zijn en zoals deze gangbaar zijn. Ruim van inhoud, met twee voorvakken en een hengsel. Ze zou zes jaar dienen en mijn hele schoolcarrière begeleiden.…

Om zes uur des voormiddags stond Anita voor mijn deur, geheel in nauwsluitend zwart leder gekleed. Ik had mijn duffelse jack aan. ‘Wat een lullig jekkie heb je aan. Daar moeten we gauw eens iets aan doen.’ Ik kon het niet tegenspreken. Mijn garderobe was niet op internationaal motorverkeer ingesteld en ik wou het ook gewoon niet koud hebben.…

Om zes uur des voormiddags stond ze voor mijn deur, geheel in nauwsluitend zwart leder gekleed. Ik had mijn duffelse jack aan. ‘Wat een lullig jekkie heb je aan. Daar moeten we gauw eens iets aan doen.’ Ik kon het niet tegenspreken. Mijn garderobe was niet op internationaal motorverkeer ingesteld en ik wou het ook gewoon niet koud hebben.…

Hoe stil is open die ruimte beneden het mos tussen bomen zacht groen kan sneeuw als kristallenverleden ‘t voorjaar ontwapend steeds doen. Ik weende triester hout van ‘t zagen sneeuwwitter gekist strammer ‘t lam weemoediger gestrand grijzere dagen invoelend blauw knarst hier een tram. Hoe stil is open die ruimte beneden, kan sneeuw als…

ach ja elk schatje een eigen hartje en de scharrel gaat voor de baat uit zoals de reutel thuis klingelt is west op z'n Best's doet men met ganzeveder vet op het leder in diepe waat'ren met troebele wonden afgetroefd door Nel van Klaveren als vrouw verschopt schuilend achter ramen tranend tuitjes nog te potten cyclamen op kluitjes…

De aftrap: Socrates ontvangt het leder, bedient in een oogwenk Tostao, de eenogige artiest talmt, voelt Bergkamp komen, passt, Bergkamp vertraagt en schildert het speeltuig over Gordon Banks, 1-0. De wedstrijd ontwikkelt zijn ritme, alles en iedereen lijkt in elkaar over te gaan.…

dat ik je liefheb mijn veertien-achttien soldaat van twintig je geriemde armen en een opgeslagen kraag de stalen oorlog die in je ogen waait toen je op die winterdag de klok niet hoorde boven Ploegsteert bos het gonzen zag de kerkhofgroene roofvogels en hun zijden piloten in lederen hoofden dat je me liefhebt jonge soldaat naakt tot aan…

doorkijkbloes flauwtjes violet haar roos ontloken uit pioen als sterrenbeeld schorpioen aan zet zij voor frivole pret hups fluks in de lamborghini gesprongen de vrouw met kloten eigen zin in wil besloten lang slank sex chic in mini stuk dynamiek plank gas haar boemels haar bordeaux rode roos alles show stoere vrouw grote klas' hangend en leder…

(voor Pepi Lederer (1910 - 1935)) Je bent geboren als Josephine Rose op 18 maart 1910 in Chicago. Je moeder Reine Douras was een knappe toneelspeelster; ze was de oudste zus van de actrice Marion Cecilia, de minnares van de rijkaard William Randolph Hearst. Je vader was de joodse regisseur van muzikale komedies George Lederer en je broer was…

Hij zwaaide zijn rechterbeen over het lederen Brook zadel en verdween langzaam, soepel verend, op zijn dure Koga Miyata voorlopig uit mijn gezichtsveld.…

Chora   “Emma Petronella, ze werd in regionale dagbladen ook wel de blonde boekenvrouw genoemd, omdat ze altijd boeken bij zich had in haar ruime handtas van bruin leder. Op een dag, we dronken Engelse thee met een Hollands gebakje op een zonnig terras, gaf ze mij een boek.…

Hopelijk worden ze goed verzorgd bij "De Oliemeulen" te midden van de overige reptielen zoals de hagedissen die zich, als waren zij wanhopig en angstig, vastklemmen tegen de glazen wand van hun kooi; roerloos, onbeweeglijk; te midden van de lange slangen, eveneens roerloos; opgerold, met een wonderlijk maar prachtig patroon op de lederen, crèmewitte…

Juist toen in weke, kwetsbare regionen van de hersenen van mijn enige zus schijnbaar fatale ziekteprocessen hun eerste aarzelende schreden zetten, steeds verder oprukten en tenslotte terrein schenen te winnen, juist toen gaf mijn moeder mij de schoenen cadeau..... Het waren dure, witte mocassins met een dooraderd bovenblad als van craquelé schilderwerk…

lang verstreken treurige melodieën die het orkest in lente zachte symfonieën als liefdevolle compositie speelde en zo ieder deed verbleken Verlangen nam af toen het spel de tijd spoedig voorbij liet gaan over de tokkelende snaren ooit zorgvuldig beroerd in het verleden totdat liefdevolle klanken verdwenen in de diepte van een lederen…

noemen maar wel ziekelijk en ziekmakend verleden, waren er kennelijk nog familieleden, hoe weinig dan ook, die zich ruimhartig en vergevingsgezind konden opstellen ten aanzien van de niet-verwijtbare excessen waaraan ik in een ver verleden bijna te gronde was gegaan Terug in mijn woonkamer opende ik de feestelijke verpakking waaruit een bruine, lederen…

Nog niet geheel ontslapen mezelf stijlvol geslepen oren tussen pleisters mond vol gepoetste vullingen en haren verward ontdaan van knopen gesneden met vingers een lunchpakket zijnde drie kleffe hammen vol brood belegd hijs ik me na met nagels ramen van waterijs ontdaan moeizaam in mijn met leder beklede racemobiel richting iets…