Alle inzendingen over levenskracht

Een bezem berijden betekende dus eigenlijk je verbinden met de levenskracht van de paarden, en met het eeuwig vrouwelijke, want het gaat om een godin. De levenskracht is een erotische energie, of beter gezegd, een libidineuze kracht die langs de steel van de bezem (langs je ruggengraat) loopt.…

Yarmouk is een voorstad van Damascus; de foto staat symbool voor de enorme destructie in Syrië en tegelijkertijd de onbedwingbare levenskracht van mensen in weerwil van die verwoesting...! Zal tijd ons ooit leren...?…

‘Van die levenskracht, snap ik. Alles is doordrenkt met water uit die bron en alles en iedereen heeft het in zich, dat is me nu ook duidelijk. Maar waar komt dat water met die levenskracht vandaan?’ ‘Dat is de cruciale vraag.…

Laat ons nu smachten, naar de levenskrachten.…

slaperig bolleke, vol in stilleven gehuld levenskracht ontloken, rank slank lenteklokje vol in wit gestoken, en groen gevat, verlok je grijzig grauw verslagen, van blije hoop verguld…

Waar de geliefden vreemdelingen zijn in oude schaduwen van bittere wonden van nijd en angst is de tijd wat ik wens en niet meer zal vragen als de dood mijn laatste vriend is en alleen een geboren droom mij nog zal laten ontwaken in het licht waarin alles zonder levenskracht bestaat…

Ik kom en ik ga Ik vervul je laatste wens Ik dans met je omhels en kus je Ik heb je lief en neem je mee daar waar zee en hemel zich scheiden Ik voed je met angst en ontneem je je levenskracht Ik reis met je mee en zorg dat je veilig thuiskomt Geef je over aan mijn duisternis Want ik, Ik ben De Dood...…

Ik weet ze geel en rood en wit en zoveel andere kleuren; ze kunnen naar het sterven geuren maar er is méér dan dit: er is het beeld van levenskracht, van hoop en van vertrouwen; durf naar chrysanten schouwen en vrees niet voor de nacht.…

De levenskracht was uit haar weggevloeid en ze bivakkeerde op de kale bodem van de rivier van haar bewustzijn. Heel haar leven had zij wanhopig gezocht naar de partner die zij nooit gevonden had.... Ze liep veertig jaar aan mijn zijde maar steeds strekte de neerslachtigheid zijn klauwen als met zuignappen naar haar uit....…

ik sta tussen verre groene wanden daarachter paarse golven ik hoor niets dan de wind fluisteren in de eeuwige bomen onder de wijde hemel duizend eeuwen geleden deden stormen en zand hier in ijzige koude een spel zwevend in ruimte en tijd voel ik de levenskracht ik ben deel van een grootse schepping…

Al het geluk vervalt tot pech zoals van blad gestroopte bomen geen zon meer kunnen romen; levenskrachten vloeien weg.…

Levenskracht - die van mij week - laat mij achter, roerloos, bleek; wimpert ogen dicht met dromen, waar ik zelf niet uit kan komen.…

Als sneeuw boven zou blijven hangen Als de zon koude had gebracht Als we naar haat zouden verlangen Waar bleef dan de levenskracht? De bron die nooit opdroogt Maar welke dan? Een die erg zwak oogt Of een die veel kan?…

De droom als drijfveer van ambitie, als onuitputtelijke bron van levenskracht. Dat anker, die kapstok waar tegenslag van onderweg zo gemakkelijk even geparkeerd kan worden. De droom als baken, als hersenspinsel van vrijheid dat altijd de hand reikt naar een betere toekomst.…

ik herken jou in mijn blikken, ik versta jou in mjn praten, ik luister naar jou in mijn denken ik hou van jou in mijn hart, in mijn lichaam heb je gewoond, zo vol levenskracht jouw ziel schuilt in mijn ontroering, jouw verdriet zwerft in mijn ogen, jouw geluk weerklinkt in mijn horen, jouw stem groeit in mijn zingen een lied…

woeste zee splijt mijn gedachten Lopen door het water de horizon onbegrensd waar mijn eigen ik verdwijnt in de verte en het denken de macht bezit Het rijzen en dalen van mijn gedachten het zuigen naar het diepste diepere van de zee verdringt mijn pijn Overpeinzing doet met schuimende koppen mijn verstand hervinden een golf levenskracht…

Als jij een vogel was Zou je vliegen tot de morgen Zou je vrij zijn zonder zorgen Als jij een vogel was Als jij het water was Zou je golven tot de nacht Zou je zoeken naar levenskracht Als jij het water was Als jij de lucht was Zou je waaien voor altijd Zou je huilen zonder spijt Als jij de lucht was Maar jij bent niet een vogel…

de hemel sticht Vol diamanten en valt in plasjes neer de grond bedrenkt aarde vult en nog veel meer Stroomt overvloedig als zoete wijn en gulzig drinken bloemen schitteren als teer satijn En dansen wiegend in de wind en glanzen in brekend licht door schoonheid bemind Vullen het decor van natuurlijke levenskracht…

strijkt over uw porceleinen verschijning, glijdend over de groene bosbodem, vallend op de grond, Maar koud is nu de nacht, de winter is gevallen, mijn naakte stam en wortels, verlangen naar de rijke bosbodem, die enkel een tijd is heen gegaan, een tijd van sterfte, een tijd van dood, breng mijn lente terug, want mijn levenskracht…

doorgemaakt Aan pijn en wanhoop en verdriet Soms blije levensvreugde Vandaag is er alleen een angst Die ik niet toe kan laten Omdat hij me verslinden zal Maar, vastgezet, me even goed verstikt De zon, de wind, ik voel ze niet 'k Ben nergens mee verbonden Tot ik kan stoppen bij een boom Onwrikbaar, groot en krachtig Ik krijg wat van zijn levenskracht…

Dit in tegenstelling tot de andere, meer levenskrachtige oma die zonder slag of stoot, ziekte, zwakte of misselijkheid haar leven voortzette tot aan haar drieënnegentigste levensjaar.…

Op een roodgeverfde muur Best een mooie kamer Als ik er binnen gluur Mooie mensen Lopen heen en weer Schuifelend voorbij de ramen Dan weer eens een dame, Nu dan toch een heer Ik dim de lichten En aanschouw het spel Veilig vanuit mijn donkere kamer Veilig vanuit mijn donkere cel Het verlichte bestaan van de passant Verbleekt elke levenskracht…

Vergeef me, dat m'n levenskrachten staakten. Ik ben nu in m'n eigen utopie en ben je dankbaar, lieve ouders, die gedreven mij het leven prettig maakten. Ik kon je met een glimlach vaak verblijden, al moest ik soms ook vechten voor m'n leven. Wat is me toch een fijn geschenk gegeven: 't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden.…

Beweegtafeltennis zit niet te wachten op gladde slagzinnen, reclamekreten of de toezegging van herwonnen levenskracht. Er is reden om D&D de eerste schoppen onder de kont te geven. Jokkebrokjes zijn het, die crypto-bonders. Het is en blijft een laffe meeloperssportbond.…

prachtige bedroefde ogen lees ik verschillende verhalen waar ik niet in heb mogen verdwalen Op de diepste bodem van je getergd hart zweven ergens nog vele duizenden letters welke als woorden nooit uitgesproken zijn gesmoord door jou helse angsten en pijn Onder jouw zelf geplante muur van poreus steen sprankelt een bron van jou ware levenskracht…

Als iemand in wie de levenskrachten die uit hem of haar geweken waren als nooit voorheen zijn teruggevloeid.…

veertje door het tijdloze gegeven moment uitkijkend, verlangend Ontwaakt de dag en reikhalzend licht streelt warme gevoelens intens vreugdevol als goudvlokken sneeuwen en een regenboogkrans de hemel vult Ik adem diepe geuren proef de dichte stilte die zich opent in een adembenemend panorama omgeven door herfstbladeren stroomt levenskrachtig…

Sneeuw dwarrelend als ontelbare zachtwitte vlokken Ieder in eigen vorm binnen al haar gevormde pracht Glinsterend als sterren door de weerkaatsende lentezon Vallend ter aarde op de reeds verwarmde ondergrond Jij bent mijn prachtige langharige ster zonder lokken Soms diep getergd maar met ontembare levenskracht Zelfs pijnlijk verdriet overwonnen…

Levenslust is ’t ware leven, Is het liefelijkste goed, Dat de lachende aard kan geven Van haar weelde en overvloed. ’t Is geen trek der dwaze zinnen ’t Jonge leven te beminnen: Levenslust is levenskracht; Levenslust is vrolijk strijden, Hopend en geduldig lijden – Is een kinderlijk verblijden, Dat de Hemel tegenlacht.…

De levenskrachten vloeien weg, de verzwakking treedt in. Hoe lang nog zal Zij er zijn die nog altijd moederlijke gaven aan mij besteedt als de laatste die zich nog zorgzaam over mij ontfermt? In de nabijgelegen oude stad zal de middeleeuwse kathedraal standhouden en haar muren nog eeuwenlang verheffen.....…