Alle inzendingen over met me uithalen

Als Cruyff in zijn telegraaf-column beweert dat hij zo langzamerhand moe wordt van alle politieke spelletjes dan weet je zeker dat hij weer een streek aan het uithalen is.…

'Ich tu dir Weh' van Rammstein raakt mij vol op de kin, zouden meer mensen moeten doen, uithalen en daarna misschien uithuilen.…

Jij stuurde aan mij je warme zonnestralen, ik zal er nu graag alle energie uithalen. Ik stuur je sterretjes terug maar heb niet gewacht, het duurde te lang tot de komende nacht. Na een klap op mijn hoofd heb ik sterretjes gezien. Ik stuur ze naar jou en neem zelf een aspirine :(…

Deze uithaal zegt meer over Wilders dan over Timmermans. Ik maak me zorgen over de geestelijke staat waarin Wilders verkeert: zo moeten we in Nederland niet met elkaar om willen gaan.…

kinderen die ik zie knikkeren en kattenkwaad uithalen lijken wel de spiegels waardoor ik een blik werp naar mijn eigen jeugd. ondanks dat ik fysiek langzaam word opgepeuzeld blijft de tijd een goede metgezel want hij is en blijft aan mijn zijde.…

Er hing een kraai in de lucht toen je me brak toen je me stak met het touw dat klom als ik zong bij de buren huilde een kalf met scheurende uithalen om zijn moeder en ik lag in duizend delen tussen de melkplassen die in het blauwe uur jouw kleine huis besluipen.…

steeds wanneer ik gebukt ga onder de afgestorven boom zie ik die struik ooit droeg ze vruchten nu liggen er alleen maar bladeren die krampachtig het onkruid bedwingen met stuiptrekkende trillingen op de vlakke grond breekt het beloofde land en snoeit ruw met wilde uithalen de brandende wraak uit ieder slagend uur dat…

Geboren, getogen in m’n gedachtengebied Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie Wie heeft het recht mij jou te verbieden Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht Jouw wil zal en moet geschieden Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan Geduld is geen onuitputtelijke bron Ik zal en ik durf en ik geef niet meer toe Ik deed als ik wist wat het uithalen…

takken moeten kraken bliksemschichten raken zodat de boom in tweeën splijt de donder mag weer knopen in mijn maag gaan maken, raken aan de angst die altijd in me strijdt want ik ben bang geweest als kind omdat ik onweer niet voorspelbaar vond en altijd schrok zie nu de buien dreigen en de wind uithalend hijgen als hij vlaagt door…

dolt en tolt en draait de gele kant naar rood en dwarrelt neer op bergen dood je wist het trillen van de zon blaast koele wolken om de vogelzwermen die vluchten voor de kentering naar herfstluchten je bent nog kind maar in novemberstormen groeien krachten naar volwassenheid en raken we in winterse uithalen de kleuren van de oogst…

Als hij binnen komt begint mijn dochter te stralen en wil alleen nog maar streken uithalen. Kom opa ik ga je weer make-up op doen; oke zegt hij maar gebruik ook eens wat groen. De ogen zijn nu klaar nu alleen de nagels nog maar, paars of deze keer misschien rood. Opa vindt alles goed en ik lach me dood.…

het ijs zingt weer zijn koude lied en kraakt tegen de kanten doorzichtig zwart kruist strakkend blauw uithalend zijn de klanken wind bijt vorst in het gezicht ruggen zijn gebogen mutsen licht berijpt ijzers krassen verderlicht plezier glimt in de ogen bewegen wolkt zijn adem uit in het ritme van bedachtzaam glijden ze zien…

stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…

Ek wil so graag klim, in jou komposisie, saam jou hartseer deurmaak, verstaan, jou uithaal, uit jou ongemaklike posisie. Ek voel hoe jou vingerpunte, die snare pluk, ‘n hartverskeurende gehuilsnik, onderdruk.…

een rimpel op je voorhoofd 'n peinzende rimpel wel te verstaan eentje die je stralende lach verdoofd waardoor de blik somberder kan staan Maar dan komt er weer die glans die sterretjes in je sprekende ogen de gulle lach krijgt weer 'n kans en laat het peinzen langzaam doven Het gezicht is bij jou een open boek je kunt er echt alles uithalen…

De trui moest worden uitgehaald en wanneer je de mazzel had, om thuis te zijn, werd je als kind ingezet als: een staande uithaal-trui-wol-standaard. Geen lamme armen, want je kreeg geheid: omhoog die armen...wat een job, maar alles voor het goeie doel, nl.een andere trui, insteken omslaan, doorhalen af laten glijden...…

Nu willen bepaalde, nmi behoorlijke kortzichtige, mensen hetzelfde trucje uithalen met alcoholische versnaperingen. Dat schept precendenten bij de vleet, de jurisprudentie zal hoogtij vieren, de mens zal van niets meer zeker zijn.…

Toen tante erachter kwam huilde ze met diepe uithalen om de aantasting van het haar zo geliefde kleed.....…

Veel later realiseerde ik me dat er geen normale, weldenkende vader is die voor de grap zijn kind zulke levensgevaarlijke capriolen laat uithalen.…

Waar Heintje en Matje Beekman hun kattenkwaad konden uithalen, omdat dat zo hoort als je opgroeit. Het land waar, zomaar een schipper die in de buurt is, met een kersverse vader een neut drinkt op de verse geboorte van zijn tweeling. Het Brabant waar Hendrik van Ham op zijn motorfiets rondtoerde, over de bochtige wegen, naar heinde en ver.…

Ik heb dus geen idee, wie het wel weet mag het zeggen… Nou kun je ook roepen: smeer om dat gat heen, maar dan moet je dus bijna acrobatische toeren uithalen en jawel, een boterham gaat niet in één stuk naar binnen, maar het is gewoon verdraaid lastig om ( staande jawel ) een boterham fatsoenlijk te smeren waar een krater in zit en dat irriteert me…

Ik kan niet beloven dat ik nooit meer naar je uithaal, maar ik zie dat je het blijft proberen. Misschien moet ik dat ook doen.…

Gekkigheid uithalen, of rare dingen doen, daarin zijn veel mensen tegenwoordig kampioen, het is maar goed dat er voor gekkigheid uithalen geen lintjes worden uitgedeeld, het is maar goed dat er geen zogenaamd podium is voor achterlijke dingen op touw zetten, want er zijn me met regelmaat van de klok idioten die gewapend met wat voor wapen dan ook, trachten…

Eerst praten we nog maar al snel is ze dusdanig over haar toeren, dat ze met gierende uithalen onverstaanbaar aan het woord is. Ik laat haar, zeg dat het goed is, maar wat is goed?…

Dan krijgt alles mijn volle aandacht, immers de nieuwsitems gaan steeds over gasten die gekke dingen uithalen en waar ook steeds rugzakken mee gepaard gaan! Nee geen angst, gewoon voorzichtig zijn we, niet zo vreemd toch? Afijn we gaan de douche in en moeten dan boodschappen doen.…

Ineens moet ik (terug in de tijd) denken aan het uithalen van de gebreide truien, en borstrokken, jawel die laatste bestonden echt in de tijd dat het echte winters gaf, waren kinderen verplicht om van die gebreide dingen te dragen, niet dat ze zo prettig waren, nee dat zeer zeker niet, die krengen kriebelden dat het een lieve (niet dus) lust was.…

Is de wereld harder en ik zeg JA, ik zeg volmondig ja, tegen de uitspraak dat: de wereld verhard, de schoffies die nu de acties uithalen, op het nieuws komen, op social media verschijnen, diezelfde gasten kwamen in de tijd dat wij diezelfde kinderen hadden, namelijk niet meer buiten.…

Daar moet dan ook nog voor gewerkt worden en 't enige wat ik ze in de 'kamer' heb zien doen, de goeien niet te na gesproken, is kibbelen, ruzieën, kattekwaad uithalen en elkaar het leven zuur maken. Als ik 't zo bekijk, zit er geen verschil tussen regeren en opvoeden.…

En dat geldt meteen ook voor alle andere leden van de Koninklijke familie die rare streken uithalen. Ja, als er goed nieuws is, dan is de voorlichter er als de kippen bij. Dan is het hard werken. Maar dat komt niet zo vaak voor.…

Mensen die van buiten de stad komen, geen idee hebben wat ze hier in Rotterdam uithalen, die staan in de file, in de rij voor het betaalapparaat om tante Mien de laatste eer te bewijzen.…