Alle inzendingen over mussen

Wat is het heet, want zelfs de mussen gapen, ze vliegen niet maar zitten moe op 't land; alleen de mensen hebben geen verstand en denken zelfs bij nacht nog niet aan slapen; ze klagen maar alleen over die hitte, vergeten dus ook nog van stil te zitten.…

Veertien mussen in de boom van de benedenburen voor mijn raam. Ik word daar vrolijk van en doet mij weer denken aan de jaren vijftig. Toen alles nog onbekommerd was.…

Nu het laatste woord op muren geschreven je loopt langs vergeelde letters meeuwen krijsen mussen laten zich niet zien en luipaarden rennen op het dek de stoel gevuld met regen en de horizon grijs. Het laatste woord gesproken stilte de meeuwen mussen de stoel en het woord laat mij alleen.…

ik heb ijsvogels zien broeden op industrieterrein en de vetbollen in de tuin voedden massa’s mussen, die vorig jaar nog zeldzaam zouden zijn bij zwaar weer, met windkracht 10 zag ik langs de vloedlijn de drieteenstrandloper voedsel zoeken, onopvallend, klein ik heb ijsvogels zien broeden op industrieterrein natuurbeschermers konden…

Het spreekwoord 'het is zo warm dat de mussen van het dak vallen' heeft niets met vogels te maken.…

Mussen op dakrand kwetteren het laatste nieuws broodkorstjes hiernaast…

zonder ben ik 3 coupletten zonder ben ik paraplu zonder ben ik sigaretten zonder ben ik déjà vu zo zonder ben ik zonder ben ik scheve schoenen zonder ben ik wortel-quiche zonder ben ik zuigend zoenen zonder ben ik lichte bries zo zonder ben ik zonder ben ik dode mussen zonder ben ik oude fiets zonder ben ik kaas ertussen zonder…

Ik opende de tuindeur en weg was de ekster en de mussen daalden gelijk neer om verder te smullen. Toen kwam de ekster weer en wat ik toen hoorde heb ik nog nooit meegemaakt. Duidelijk hoorde ik de ekster in het Nederlands roepen: ''Rot op mussen en, u mijnheer ook.'' Ik was verbijsterd.…

Er wordt wat afgezucht, gezweten en gemopperd, er wordt gedronken omdat het verstandig is natuurlijk en intussen hoor ik de sirene’s van de brandweer voor de derde keer vandaag loeien, met deze hitte zul je maar bij de brandweer werken, een bepakking aan moeten terwijl het buiten al zo loeiheet is dat de mussen, die we vandaag niet eens gezien hebben…

kraak maar genetisch materiaal tot op de halve zool zo komt er geen mongool uit aanverwanten ze schonen zich uit angst de bloem niet te zien bloeien die ontluikt uit liefde of nog onberekenend samenzijn is het festijn alleen maar voor de rijken moeten hun mussen havik zijn en gaan ze daarom over lijken er is geen eer…

Ik mors je over al mijn paden liefste Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw Jij kano's in de blik van elke vrouw Jij beelden in parijzen van het water Jij lentebroden in de manden van de straten Jij kinderen die met een hoofdvol mussen Achter de zonnebal aandraven Jij mei jij wij Jij…

Daar waar de plataan regeert, de es en de els zoet regenen, de ruwe berk meedogenloos zwamt, de den anorexia propageert en de haag mussen herbergt, daar waait soms de wind. Daar kreunen kruinen, buigen takken, draait het blad 180 graden. Als het waait is niets meer zeker. Alleen de rode beuk hakt er nog in, standvastig als ie is.…

Het is het tjilpend lief geluid, Het fijn gepiep van mussen, 't Is nu en dan met ver gefluit Een merelstem daartussen. Het is het zacht en blij gekweel Van mezen en van vinken, Die even soms uit vrijer keel Een voller slag doen klinken.…

rekbaar meetlint piepschuimen schaar dikke wanten sneeuw in de vriezer om weg te smijten zwermen mussen om los te laten balonnen vol paniek ik moet mijn koffers nog zuiveren moet mijn kartonnen dozen nog vouwen flessen naar de glasbak vlokken uit de asbak ik moet nog de verf van de muren krabben en morgen vertrek ik smeltbare borden lucifers…

straten draaien om hun hoeken en verdwalen zich in pleinig zoeken naar een andere weg muren hebben horizonnen afgezet en ogen op het steen en blik gelegd onder het blauw van de lantarens de dag verloopt in ongeschoren licht de avond gaapt verveling uit een nietszeggend gezicht het licht is kouder dan voorheen, de mussen dood…

Het meisje staat als het centrum van een grote stad tussen het opwaaiend vuil Park in de avond slaapt de roes uit van een orgiastische familiedag De wind leidt de patatbakjes naar de vrouw met de dode ogen Roekeloos nestelt de mayonaise zich in het lange golvende haar Mussen strijken op haar neer zodat ze zich tegoed kunnen doen aan wat…

daar zitten mussen, koolmeesjes een pee vee dee aaa kleurig vrolijk vogeltje in de hazelaar er trekt een lint wintervolgelingen over de blauwe zoldering midden in 't leven klinkt een koekoek snavel open dichter ogen - kraal stand open - kozend op het groen ze talen en tellen mogen hier met veren pluim - pen natuurlijk deel zijn…

Vaak denk ik terug aan het balkon waarop we zo graag zaten voor de thee De mussen aten altijd van de koekjes mee Het huis is nu waar- schijnlijk nog wel daar ik ging er na de oorlog niet meer heen zie het soms in een droom nog maar alleen Wij dragen dan geen gele ster allen nog bij elkaar Voor mijn raam in New York is er ook een…

in grauwe gezichten zie ik lente oplichten ze lopen minder gebogen hun houding is lichtelijk verbaasd minder gehaast de hakken zacht tikkend ogen fel blikkend en in de lucht een onbestendig gebrom de eerste insecten op het groen en de honing de bekroning van bloemen door het nijvere zoemen alle ramen gaan open mussen benutten…

hier in Holland is er soms mist zo van de noordzee het maakt de harten kil doet molens twijfelen en stilaan wachten we wachten tot jij jij ontwaakt en in het prille gras met blote voeten boe roept tot de koeien en de natte neuzen zoent zomaar de liefde rond strooit als kruimels voor de mussen je lach in de ochtend waar de leeuwerik op…

uit de kluiten groeien een soort dat kort na het eerste bloeien wordt gekapt omdat de stam op dikte zit ik zag je vallen in een sterke vlaag gestrekt moest je de natte aarde kussen je kruin ging voor de eerste keer omlaag je ouders kunnen hun geweten sussen van jongsaf aan was jij altijd een blaag op jouw graf zingen nu luidkeels de mussen…

Ik denk: waarom zijn merels gelijk mussen adelaars zijn er nog bomen met loof, ergens kastanjes, huttentutten kinderen leven en lust witte schorten. Is er een rus met schuld boetend netten aan 't prepareren mensen klinkt op klinkers ze mensen ’t proletariaat beweegt ik bewaar mijn rode hart zielsverbonden.…

Je zetel bij 't raam met lange jaren gevuld, heb je alle mussen geteld bij naam, voor elke mus een bolletje van je paternoster. Het raam ziet op vroeger en joelende kinderen. De zomers daarbuiten verkorten en leggen stof op de foto's in je hoofd binnen en de klok die het tikken vertraagt.…

Als mussen badderen in het zand, wanneer het weer warm is in het land. Ik zing ook als de merel in de morgen, en zelfs 's avonds zing ik zonder zorgen. Als een acrobaat schiet ik door de lucht, gelijk een zwaluw in zijn zomervlucht. Als een architect bouw ik mijn nest, de ingang naar oost en niet naar west.…

Ja, als het nog vroeg is, huppen daar dikwijls mussen en mezen door de ruimtes. Gauw wat kruimels oppikken voordat er mensen komen! "Vogeltjes, hoor eens," zeggen de elfen en kabouters. "Gaan jullie eens gauw naar de trein toe, die hier telkens langs rijdt.…

Buiten keken we eerst naar het dak of de meeuwen daar nog zaten, maar die waren weg, dus nu waren de kleintjes aan de beurt om wat te eten, vergeet het maar, weer waren het nu de kraaien en eksters, die de buit tot zich namen en de arme mussen keken toe vanuit de omliggende struiken.…

Hoor de regen slaat tegen de ruiten Van tikkel de tokkel de tak Hij trommelt op vensters en ruiten En tokkelt hierboven op dak Wat zullen de mussen nu koud zijn En bang zo in't donker alleen Ik zou vast een beetje benauwd zijn In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen.…

Vinken en merels zingen driftig na elkaar, m’n hond Mirza kijkt me vragend aan, terwijl mussen met zwarte trillende keeltjes tjilpen, in het ijle gebladerte van d’oude kriekenlaar.…

Tot ik blauw van ergernis met mijn bloot gat in een boom klom tussen de verbaasde mussen die me met een slingeraap verwarden. Dus trok ik, eindelijk van die andere ik verlost, naar palmstrand en zon en zoveel meer. Nooit stond ik zo stevig. De dubbelganger smaakt naar azijn.…

Dan was het bijvoorbeeld zomer hè, dan vielen de mussen van het dak, dan was het warm warm warm, en dan zat hij achter het toetsenbord. Ja dat is dan misschien een verkeerd voorbeeld......…