Alle inzendingen over muziek geschenk dochter

Hij wilde zo graag en wenste zozeer dat ik, zijn favoriete en geliefde dochter, zou genieten van de muziek waarvan hijzelf zozeer hield en die hem dermate troostte, dat deze ook voor haar een afleiding en een ¨divertimento¨ zou mogen betekenen, als zij bij tijd en wijle opkeek van haar studieboeken.…

alvast voor mijn verjaardag want ze kunnen niet komen geen messenset deze keer of overbodige pannen ik mag het zelf bedenken die vrijheid heb ik nu na vaders oude stempel en moeders koude onmacht ze hadden het graag allemaal anders gezien onontkoombaar hun dochter al bleef ik hardnekkig onzichtbaar…

Hij is altijd nog bruikbaar om er zelf een geschenk voor iemand anders in te doen of om er een poppenhuis voor je dochter van te maken!”, glimlachte ze fijntjes. Daar hadden ze niet van terug! “Zelfs al zou er zogenaamd alleen lucht in ons Kerstpakket zitten, wat dan nog?”, ging ze onverstoorbaar verder.…

Heerlijk die muziek van toen, toen geluk nog gewoon was of zo?…

Land is een geschenk vanuit de wereldzeeën waar het uit voortkomt.…

Hun dochter, tien maanden misschien was gevallen in Zijkanaal Tien. Na het redden van haar zei de vader: ' 't Was naar, da'k geen steek onder water kon zien.'…

Na de schoolbel holde hij naar huis, schoof het geschenk in de glazen kast, naast de porseleinen herder van oma. “Een wapen voor later” zei hij.…

Maar ik vermoed een lichtpunt, hoe simpel, dat ik jouw bloed met mijn geschenken kan roven. Jachtig is je adem en uitgestrekt je reis Je nipt aan onze warmte in duizend en één slokjes. Je draait en vertrekt. Jij met jouw vermaak en vrienden, wat baat het als je slechts één uur denkt aan mij.…

Wanhopig telt hij bomen langs het slingerende pad zij wil het licht begroeten warme stralen in handen gevat grenzeloos vormen spinsels dauwdruppels op zijn gezicht zij kust zacht draad voor draad het web, vlecht het wederom dicht somber staart hij voorbij troost zoekt zijn weg in de donkere nacht roept verscheurd om warme adem put uit…

glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar schaduw heeft geen vat op ons de rivieren meanderen stilletjes terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid beginnen de aarde en hemel ons te schenken waar een generatie mee zal worden verrijkt tederheid is niet de juiste beschrijving want dat zou de perfectie verloochenen driemaal…

Ze trokken God aan zijn mouw: 'Dat geschenk van je, de liefde, wat was daar je bedoeling van?…

Moederlief, zie daar een roosje Van uw Coosje Wijl gij heden jarig zijt. 'k Heb vanmorgen al gezongen En gesprongen, Zo verlangde ik naar die tijd Maar ik kan geen rijmpje dichten, Moet ik zwichten Voor mijn broer in poezij Neem dan, moeder, slechts dit roosje Van uw Coosje, 'k Heb u toch zo lief als hij.…

I Hij trok het schuifken open, Het knaapje stond aan zijn zij En zag het uurwerk liggen: 'Och, Grootvader, geef het mij!' - 'Ik zal 't u wel eens geven, Toekomende jaar misschien, Als gij wel leert en braaf zijt,' Zei de oude, - 'wij zullen zien.' 'Toekomend jaar!', zei 't knaapje, 'O, Grootvader, maar dan zoudt Ge lang reeds kunnen…

Dat ik het hart van de mooiste vrouw mocht veroveren lag niet aan mij maar jouw bonzend jou degene, die zich overwinnen liet met glinsterende ogen blikkerende tanden als vlijmscherp ijs dat maanlicht ontmoet aan de zachtheid die jij met duurzaam draad verweven hebt om mijn uiterlijke schijn…

Ze heeft me het geschenk van de Taal gegeven. Van de Taal die eens gebruikt is voor brute, onmenselijke commando's, van de Taal die ook kan vleien, liefhebben, strelen, ontroeren, van de Taal die in haar huis de hele werkelijkheid herbergt. Toen aan mijn lerares haar fatale ongeluk was aangezegd, leek ze kalm.…

En tot mijn ontroering vormt het geschenk een bewijsstuk of - als men het zo zou kunnen beschouwen - een illustratie bij of een symbool voor onze langdurige, solide en gedegen vriendschap.…

en het bijbehorende gedicht de vrolijkheid en de vreugde wat meer te laten zegevieren in mijn leven en tevens mijn gezicht wat meer te verfraaien met wat make-up Echter het grote kind dat ik nog was en dat ik voorlopig zou blijven leefde nog te midden van Barbiepoppen en muziek van het meisjeskoor "Sweet Sixteen"......…

In het keizerrijk woonde de blauwgevlekte slaaf in de schaduw van een zomereik. 2 dochters had hij. Ze graaien naar de kopermunten verkopen hun zalig lichaam aan de keizer, die grijnst in de tuin, boven het puin van gesneuvelden. Ze stelen zijn zegelringen, halssnoeren. smelten ze bij de bonkige smid.…

Wij geven ze vandaag een ereplaatsje, Al die cadeautjes voor de kleine meid: Die leuke sokjes die u hebt gebreid, Die knuffels, dat bestek, dat kinderschaatsje Maar morgen zetten wij de hele troep In grote vuilniszakken op de stoep.…

De naam van het geschenk is geen geheim: het geschenk van de liefde. Maar over liefde weten is één ding; het is iets anders te zien met de ogen van de eeuwigheid.…

Als de maan zacht door de bomen schijnt de wind z’n stem in takken fluistert ‘t schemerlicht de dag verduistert besluipt mij ‘n gevoel dat niet verdwijnt Mijn bloed stroomt razend door de ad’ren het hart snelt vol verwachting voort het rustig leventje is verstoord als ik de vijf december zie nad’ren Zou de goede Sint mij willen bedenken…

Het verschil tussen een vrouw en een dochter is, dat je van een dochter blijft houden, ook al woont ze niet meer bij je.…

Rondgedwaald tussen dorpen en steden Tussen het groen en het beton Tussen paden en wegen Op zoek naar een plek Warm en geborgen Resteert er niets anders Dan terugkeer Van de verloren dochter…

Het blijft toch je dochter en zorgen houd je altijd, waar ze ook naar toe gaat. Het blijft voor mij een strijd. Ik verlang er nu al naar om haar weer op te halen en te weten dat ze weer veilig terug is. Ik weet dat ik haar nog vaak weg moet brengen en ook dat ik haar dan altijd verschrikkelijk mis.…

Je bent 7 en je zegt "ik weet al heel veel" Je bent 7 en "onrecht" valt je dagelijks ten deel Die grote mensen denken alles beter te weten Ze waren zelf ook ooit klein, zijn ze dat soms al vergeten? Waarom mag ik dit niet, en moet ik dat Waarom altijd weer dat "luister nou eens schat"! Ik weet zelf wel wie ik ben, en al zeker wat ik wil…

De vader, in mij weerspiegeld, als dochter.…

Nog 1 nacht, dan is mijn oudste dochter jarig. Negentien jaar geleden heb ik haar voor het laatst gezien. Ze was nog maar vijf jaar oud toen zij en haar zusjes bij mij vandaan gingen. Verdriet maakt zich meester van mij, wat is het toch allemaal anders gelopen dan ik mij had voor gesteld.…

Het is de zorg van een Vader voor zijn verloren dochter!…

Zoals je daar nu zit lieve meid net elf jaar en zo mooi om te zien Zo lach je en dan weer huilen krijgt ook dingen die je niet verdiend Je bent geen vrouw en ook geen kind twijfel slaat vaak om je hart vrolijk en kinds kan een moment zijn en plots zit je boordevol met smart Maar weet dochterlief dat ik van je hou of je nu een kind bent…

Ik draag mijn dochter naar haar nest. Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel en de speelse spot: "Ju!" en ik word het mikpunt, de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…